Kto czuje niedosyt po obejrzeniu filmu Ridleya Scotta o Napoleonie Bonapartem, powinien sięgnąć po dzieło Alexandra Mikaberidze. To, oczywiście, nie jest biografia wodza Francuzów, lecz wielowymiarowa opowieść o prowadzonych przez niego wojnach. Tak jak w pierwszym tomie autor, profesor Uniwersytetu Luizjany, unika prostego opisu przebiegu działań wojennych; wskazuje ich kontekst społeczny, polityczny i ekonomiczny. Pokazuje zmiany społeczne wywołane wojnami napoleońskimi, a także m.in. ich oddziaływanie na inne kontynenty. Wszak równolegle z bataliami w Europie mocarstwa rywalizowały w obu Amerykach, Afryce i Azji.
Jak mądrze i ciekawie opowiedzieć o chrześcijaństwie, by nawet największy niedowiarek odkrył pełnię wiary?
Clive Staples Lewis, autor Opowieści z Narnii, nie był zawodowym teologiem, ale przez wielu uważany jest za najskuteczniejszego z apologetów XX wieku, a jego publikacja Chrześcijaństwo po prostu została uznana przez czasopismo Christianity Today za najlepszą książkę religijną minionego stulecia. Twórczość Lewisa przekonuje, że dzięki chrześcijaństwu wszystko inne nabiera sensu. Mimo to współcześni teologowie rzadko zwracają uwagę na dzieła brytyjskiego pisarza. Czym spowodowana jest ich obojętność wobec autora Opowieści z Narnii? Jaki jest faktyczny wkład Lewisa w obronę chrześcijaństwa? Czy jego argumenty za chrześcijaństwem są przekonujące? Na te zagadnienia próbują odpowiedzieć autorzy książki C. S. Lewis jako apologeta. Mocne i słabe strony najważniejszych argumentów.
Opowiadanie stoi w samym środku buntu Absaloma przeciw Dawidowi. Syn królewski ucieka na mule i zostaje uchwycony przez drzewo. Zawisa między niebem a ziemią, a zwierzę biegnie dalej. Ta pozycja mówi o życiu rozdwojonym i o władzy, która wymyka się spod kontroli. Tekst mówi o „głowie” uwięzionej w konarach. Wcześniej księga podkreślała jego niezwykłe włosy (2 Sm 14, 26), więc scena nabiera gorzkiej ironii. Absalom budował swoją pozycję na uroku i na sile, a kończy bezbronny, wystawiony na spojrzenie żołnierzy. Sługa widzi go żywego i donosi Joabowi. Joab bierze trzy oszczepy i przebija nimi serce Absaloma. W tle stoi rozkaz Dawida, aby oszczędzić syna (2 Sm 18, 5). W jednej chwili kończy się bunt i kończy się życie syna.
Stolica Apostolska dąży do uniknięcia rozłamu w relacjach z Bractwem Kapłańskim św. Piusa X. Poinformował o tym watykański rzecznik, odnosząc się do zapowiedzianych przez Bractwo święceń biskupich.
„Kontakty między Bractwem św. Piusa X a Stolicą Apostolską są kontynuowane, a ich celem jest uniknięcie rozłamów lub jednostronnych rozwiązań w odniesieniu do pojawiających się problemów”. Tak Matteo Bruni, dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, odpowiedział na pytania dziennikarzy dotyczące komunikatu Bractwa, w którym zapowiedziano udzielenie święceń biskupich. Miałyby się one odbyć 1 lipca w Międzynarodowym Seminarium we Flavigny-sur-Ozerain we Francji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
