Od 30 maja do 2 czerwca br. odbyła się pielgrzymka do Warszawy, Wilna i Trok, zorganizowana przez ks. Janusza Srokę - proboszcza parafii Matki Kościoła w Dąbrowie Górniczej Ujejscu.
W pierwszym dniu zwiedziliśmy Warszawę, gdzie m.in. byliśmy w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu, odwiedzając grób ks. Jerzego Popiełuszki.
Litwę pokazała nam przewodniczka, z pochodzenia Polka, bardzo mocno związana z obydwoma krajami. Dzięki niej poznaliśmy historię miasta oraz miejsca, gdzie nie mogło zabraknąć
pielgrzymów z Polski. Zobaczyliśmy więc kilka kościołów, z których część została odrestaurowana, inne zaś są świadectwem polityki tępienia chrześcijaństwa i niszczenia
kościołów. Albowiem w czasach komunizmu zostały one zamienione w spichlerze względnie magazyny, co było powodem bezpowrotnego zniszczenia zabytkowych wnętrz; niepowtarzalnej architektury,
utraty fresków, polichromii, witraży.
Niezapomnianych przeżyć dostarczyła nam Msza św. odprawiona przez ks. Janusza Srokę w kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej oraz w kościele Świętego Ducha przy bardzo licznym udziale
Polaków. Jest to jedyny kościół, gdzie Msza św. odprawiana jest w języku polskim. Warto również w tym kościele zobaczyć obraz Chrystusa namalowany według wizji siostry Faustyny Kowalskiej.
Siostra Faustyna podobno nie była zadowolona z tego obrazu, niemniej jest on piękny, a reprodukowany i rozpowszechniony w Polsce wizerunek z podpisem
"Jezu, ufam Tobie" nie oddaje piękna pierwowzoru.
Lekcją historii był pobyt na cmentarzu na Antokolu, gdzie spoczywa ok. 1000 Polaków poległych w latach 1919--1921 oraz na cmentarzu na Rossie, gdzie znajdują się groby wielu sławnych naszych
rodaków.
Ostatnim etapem podróży było zwiedzanie zamku trockiego. I tak - dzięki Księdzu Proboszczowi oraz przewodniczce, która w sposób ciekawy, nieraz dowcipnie opowiadała o zwiedzanych
obiektach - byliśmy na pielgrzymce, która zostawiła niezapomniane przeżycia i pozwoliła na weryfikację naszych wyobrażeń o Wilnie.
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Jezus uczy patrzeć sercem, nie oceną. Boże spojrzenie sięga głębiej niż etykiety.
Stowarzyszenie katolickie nie może zwolnić pracownika dlatego, że wystąpił on z Kościoła katolickiego, zwłaszcza jeśli organizacja ta zatrudnia osoby, które nie są członkami Kościoła, a wspomniany pracownik nie podejmuje wobec niego wrogich działań - orzeka TSUE.
Sprawa dotyczy niemieckiego stowarzyszenia katolickiego Katholische Schwangerschaftsberatung, które udziela porad kobietom w ciąży. Organizacja zwolniła jedną z doradczyń po dokonaniu przez nią apostazji, argumentując, że zgodnie z prawem kanonicznym wystąpienie z Kościoła katolickiego uważane jest za poważne naruszenie obowiązków lojalności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.