Muzeum Archidiecezji Lubelskiej długo przygotowywało się do otwarcia nowego sezonu turystycznego. Zimowe miesiące, podczas których taras i wnętrze wieży były niedostępne dla zwiedzających, dyrektor ks. Łukasz Trzciński wraz z pracownikami poświęcił na intensywne prace konserwatorskie i adaptacyjne. Efekty zaskoczą nawet stałych bywalców. Przez odnowione piętra, wypełnione atrakcyjnie wyeksponowanymi zabytkami, drogę na szczyt turystom wskaże multimedialny aniołek. – Nasze muzeum pięknieje i z roku na rok odwiedza je coraz więcej gości. W 2023 r. zanotowaliśmy ok. 30 tys. turystów, co plasuje Wieżę Trynitarską wśród 10 najczęściej odwiedzanych zabytków Lublina – mówi ksiądz dyrektor.
Na nowy sezon turystyczny zostały przygotowane dwie wystawy czasowe: „Odcienie sztuki” i „Barwy indyjskiego tańca”. – Do tej pory w Sali Białej prezentowaliśmy eksponaty ze zbiorów naszego muzeum, teraz przyszedł czas na współpracę z innymi instytucjami. Pierwszą wystawę przygotowaliśmy z Muzeum KUL. W ramach „Odcieni sztuki” pokażemy malarstwo m.in. Nikifora i Kossaka. Wśród różnorodnych dzieł z pewnością nie można pominąć obrazu Pożegnanie Wacława z Marią, pracy Władysława Barwickiego, który stworzył polichromie w sąsiadującym z nami kościele św. Piotra – zdradza ks. Trzciński. Na samej górze, po pokonaniu ponad 200 schodów, na turystów czekać będzie druga wystawa czasowa, z orientalnymi fotografiami podróżniczki Elżbiety Dziuk. Spoglądaniu na dachy Lublina, jak i na barwne zdjęcia, towarzyszyć może doskonała kawa, serwowana w najwyżej położonej w mieście kawiarence. Wśród nowości w wieży pojawi się unikatowa tapiseria. – Po raz pierwszy od ponad 100 lat zostanie zaprezentowany XVII-wieczny gobelin Sceny z życia Abrahama, który trafił do muzeum z kościoła parafialnego w Bychawie. Dzięki przeprowadzonym pracom konserwatorskim znowu może cieszyć oczy zwiedzających – zaprasza ksiądz dyrektor.
Wieża Trynitarska ma także atrakcyjny program dla dzieci i młodzieży. W dawnym skarbcu została przygotowana multimedialna sala, w której można zapoznać się z lubelską legendą o śnie Leszka Czarnego, prezentowaną w formie animacji. W sezonie prowadzone będą również zajęcia edukacyjne dla grup na temat historii Lublina. – Ciekawą ofertę kierujemy do katechetów. Podczas zajęć pt. „Taki duży, taki mały, może świętym być” na przykładzie licznych rzeźb znajdujących się w przestrzeni wieży, opowiemy o świętych i kierowanym do każdego wezwaniu do świętości. Wśród eksponatów mamy rzeźby św. Piotra, św. Jana Chrzciciela i św. Floriana, ale też mniej znanych św. Wita czy św. Kajetana – mówi ks. Łukasz Trzciński. – Muzea stały się ośrodkami szeroko rozumianej kultury. Można podziwiać w nich cenne dzieła, ale też uczestniczyć w wydarzeniach edukacyjnych i artystycznych – podkreśla ksiądz dyrektor i zaprasza do śledzenia mediów społecznościowych i strony internetowej (www.trynitarska.diecezja.lublin.pl), gdzie umieszczane są informacje o bieżących wydarzeniach.
Regia Legionu Maryi pw. Matki Bożej Gietrzwałdzkiej zorganizowała jubileuszową pielgrzymkę do Gietrzwałdu, miejsca objawień Matki Bożej, jedynego w Polsce uznanego przez Kościół.
Objawienia w Gietrzwałdzie, małej wiosce na Warmii, trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 r. Matka Boża ukazała się 13-letniej Justynie Szafryńskiej i o rok młodszej Barbarze Samulowskiej. Na zadane pytanie kim jest, odpowiedziała: „Jam jest Najświętsza Maryja Panna Niepokalanie Poczęta”. Gdy dziewczynki zapytały, czego Pani sobie życzy, usłyszały: – „Chcę, abyście codziennie odmawiały Różaniec”. Maryja rozmawiała z dziewczynkami po polsku, posługując się gwarą warmińską. Podczas objawień wskazała na znaczenie Mszy św. jako najważniejszej modlitwy Kościoła. Prosiła, by wybudować kapliczkę i umieścić w niej figurkę; pobłogosławiła źródełko, z którego pielgrzymi do dziś czerpią wodę mającą właściwości lecznicze. Dziewczynki widziały Maryję po raz ostatni 16 września 1877 r., w dniu poświęcenia figury Matki Bożej; zmówił ją proboszcz ks. Augustyn Weischel. Jeszcze w czasie objawień biskup warmiński Filip Krementz powołał komisje teologiczną i lekarską, mające zbadać charakter zdarzenia; obie wydały pozytywne opinie. Jednak z powodu sytuacji społeczno-politycznej (zabory, wojny, komunizm), dopiero 1 września 1977 r. biskup warmiński Józef Drzazga zatwierdził objawienia w Gietrzwałdzie jako „oparte na wiarygodnych faktach, których nadprzyrodzonego charakteru nie da się wykluczyć”.
Jeden z najwybitniejszych papieży i filarów średniowiecznej kultury, znakomity duszpasterza, doktor Kościoła Zachodniego, reformator liturgii i postać, z którą legendarnie wiąże się określenie „chorał gregoriański”.
Grzegorz urodził się w 540 r. w Rzymie. Piastował różne urzędy cywilne, aż doszedł do stanowiska prefekta Rzymu. Po czterech latach rządów opuścił to stanowisko i wstąpił do benedyktynów. Własny dom zamienił na klasztor. Ten czyn zaskoczył wszystkich – pan Rzymu został ubogim mnichem. Dysponując ogromnym majątkiem, Grzegorz założył jeszcze 6 innych klasztorów. W roku 577 papież Benedykt I mianował Grzegorza diakonem, a w roku 579 papież Pelagiusz II uczynił go swoim przedstawicielem, a następnie osobistym sekretarzem. Od roku 585 był także opatem klasztoru.
Wybór na papieża
W 590 r. zmarł Pelagiusz II. Na jego miejsce jednogłośnie przez aklamację wybrano Grzegorza. Ten w swojej pokorze wymawiał się. Został jednak wyświęcony na kapłana, następnie konsekrowany na biskupa. W tym samym 590 r. nawiedziła Rzym jedna z najcięższych w historii tego miasta zaraza. Papież Grzegorz zarządził procesję pokutną dla odwrócenia klęski. Podczas procesji nad mauzoleum Hadriana zobaczył anioła chowającego wyciągnięty, skrwawiony miecz. Wizję tę zrozumiano jako koniec plagi.
Pracowity pontyfikat
Pontyfikat papieża Grzegorza trwał 15 lat. Codziennie głosił Słowo Boże. Zreformował służbę ubogich. Wielką troską otoczył rzymskie kościoły i diecezje Włoch. Był stanowczy wobec nadużyć. Ujednolicił i upowszechnił obrządek rzymski. Od pontyfikatu Grzegorza pochodzi zwyczaj odprawiania 30 Mszy św. za zmarłych – zwanych gregoriańskimi.
Podziel się cytatemPrzy bardzo licznych i absorbujących zajęciach publicznych Grzegorz także pisał. Zostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Święty Grzegorz zmarł 12 marca 604 r. Obchód ku jego czci przypada 3 września, w rocznicę jego biskupiej konsekracji. Średniowiecze przyznało mu przydomek Wielki. Należy do czterech wielkich doktorów Kościoła Zachodniego.
Parafia pw. św. Antoniego w Łodzi rozpoczyna rekolekcje „Różaniec 33”. Inauguracją duchowego przygotowania będzie Msza św., która zostanie odprawiona 4 września o godz. 18.00. Rekolekcje potrwają 33 dni i zakończą się 7 października, we wspomnienie Matki Bożej Różańcowej.
Inicjatorką rekolekcji jest Halina Dębska, liderka działającej w parafii wspólnoty Żywego Różańca. Jak wyjaśnia, inspiracją do podjęcia tej inicjatywy stała się postać Pauliny Jaricot, założycielki Żywego Różańca, oraz obchodzony jubileusz 200-lecia tego apostolstwa. — Zainspirowała mnie przede wszystkim Paulina Jaricot. Pomyślałam o rekolekcjach „Różaniec 33”, przeczytałam książkę i zobaczyłam, że zawarte w niej treści są bardzo bogate. Chodzi o to, żeby różaniec nie był tylko powtarzaniem modlitw, ale żeby tajemnice różańcowe stały się głębokim duchowym przeżyciem — mówi Halina Dębska.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
