Jako Kościół jesteśmy odpowiedzialni za powołania. Dzieło powołań jest ważne dla diecezji – powiedział ks. Michał Pabiańczyk, sekretarz Krajowej Rady Duszpasterstwa Powołań, diecezjalny duszpasterz powołań, ojciec duchowny Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Częstochowie.
W ramach peregrynacji Obrazu Nawiedzenia Matki Bożej Częstochowskiej trwa również dzieło modlitwy o powołania. – Jezus nauczył nas dwóch modlitw: Ojcze nasz i Proście Pana żniwa. Każda parafia, czy to większa czy mniejsza, oczekuje od Kościoła tego, aby na miejscu był kapłan i by był dostępny. Bez faktycznego pragnienia kapłana i bez modlitwy zanoszonej do Boga jest to niemożliwe. O powołania powinna się modlić cała diecezja – podkreśla ks. Pabiańczyk. – Stąd nasza inicjatywa udziału w modlitwie o powołania w archidiecezji częstochowskiej w roku nawiedzenia Matki Bożej. Chodzi o to, aby nasza modlitwa w roku peregrynacji ikony Matki Bożej zaowocowała powołaniami – dodaje.
Codzienna modlitwa
W ramach dzieła modlitwy o powołania rozesłanych zostało ok. 5 tys. kopert w naszej archidiecezji z kartami wpisania się do dzieła. Każda parafia otrzymała 15 takich kopert. – Bardzo się cieszę, że przychodzi więcej kopert niż 15 jako konkretna odpowiedź z parafii. Wierni, a także kapłani chętnie podejmują to dzieło modlitwy. W seminarium modlimy się za te osoby, które modlą się o powołania. Odprawiamy Msze św. w ich intencji. Wśród osób, które odpowiedziały na naszą inicjatywę powołaniową, są rodzice kapłanów. Oni czują, jak bardzo potrzeba nam kapłanów – zaznacza ks. Pabiańczyk.
– Jako dzieło modlitwy o powołania zaproponowaliśmy codzienne odmawianie modlitwy Pod Twoją obronę. W naszych parafiach są ludzie, którzy modlą się o powołania i chcą się modlić w tej intencji. Ludzie, którzy modlą się za kapłanów, są w ten sposób dla nich ogromnym wsparciem. Ta inicjatywa pokazuje nam, że jest w ludziach poczucie odpowiedzialności za powołania i w ten sposób mają potrzebę uczestnictwa w życiu Kościoła. Oczywiście, są też inne inicjatywy modlitwy za kapłanów, jak coraz bardziej popularne Margaretki. To Bóg powołuje, ale Jezus wskazał nam, żeby o te powołania prosić w modlitwie – kontynuuje ojciec duchowny.
Wspólne spotkanie
Jesienią będą wysyłane listy do osób, które odpowiedziały na inicjatywę. – Pragniemy również tych wszystkich ludzi zaprosić do seminarium na wspólną Mszę św. Chodzi także o to, aby się spotkać i zobaczyć siebie nawzajem. Również te wszystkie osoby, jeśli tylko tego chcą, mogą dołączyć do grona przyjaciół seminarium. Naszym pragnieniem jest spotkać się z tymi osobami przynajmniej raz w roku. Takie spotkania przygotowywane są również przez naszych seminarzystów – mówi ks. Pabiańczyk.
– Chcę też podziękować naszym kapłanom, proboszczom i wikariuszom, którzy wspierają nas w tej inicjatywie. Dziełu modlitwy o powołania towarzyszy obrazek z modlitwą Pod Twoją obronę, z wizerunkiem Matki Bożej z Jezusem w stule kapłańskiej. Jest to ikona z kaplicy sióstr apostolinek, która w tej formie została wydrukowana po raz pierwszy. Ważne jest również to, że media katolickie, takie jak Niedziela i Radio Fiat, pomagają nam dotrzeć z tą inicjatywą do parafii – dodaje kapłan.
Ksiądz Pabiańczyk wskazuje też na to, jak ważne są spotkania z ministrantami i lektorami oraz z młodzieżą przygotowującą się do bierzmowania. – Dlatego w rozmowach z młodymi ludźmi, w szczególności z parafianami, staramy się mówić o duchowości kapłańskiej, o szczególnej więzi kapłana z Eucharystią – podsumowuje.
Na początku 2025 roku Keishera i Greg Joubert z wielką radością dowiedzieli się, że spodziewają się drugiego syna. Jednak w 19. tygodniu ciąży ich szczęście zostało zachwiane przez druzgocącą diagnozę: u dziecka wykryto zespół wrodzonej niedrożności górnych dróg oddechowych (CHAOS), rzadką i zwykle śmiertelną wadę, w której gruba błona blokuje drogi oddechowe. Małżonkowie, żarliwi katolicy nie zamierzali się poddawać i ich dziecko urodziło się “za drugim razem”. Uważają, że „Bóg przemienił nasze największe cierpienie w postępy nauk medycznych.”
Nadzieję znaleźli u dr. Emanuela Vlastosa z Orlando Health Winnie Palmer Hospital for Women & Babies. Gdy standardowa operacja prenatalna nie zdołała przeciąć blokującej błony, lekarz zaproponował radykalne, pionierskie rozwiązanie. W 25. tygodniu ciąży lekarze częściowo wydobyli małego Cassiana przez cesarskie cięcie, na zewnątrz znalazły się jedynie jego głowa i ramiona. Nadal połączony z łożyskiem matki i otrzymujący dzięki niemu tlen, chłopiec przeszedł niezwykle precyzyjną tracheotomię, która utworzyła drożne drogi oddechowe. Następnie został ponownie umieszczony w łonie matki, aby dalej się rozwijać.
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
Od 7 do 11 września w Medellín odbędzie się 11. edycja Copa de la Fe (Puchar Wiary) – turnieju piłkarskiego katolickiego duchowieństwa z Ameryki Łacińskiej. W rozgrywkach wezmą udział kapłani z różnych regionów Kolumbii oraz z Wenezueli, Ekwadoru, Meksyku i Kostaryki. Organizatorzy podkreślają, że spotkanie ma być nie tylko okazją do sportowej rywalizacji, ale przede wszystkim czasem braterstwa, ewangelizacji i spotkania z lokalnymi wspólnotami.
Copa de la Fe należy do najważniejszych wydarzeń sportowo-ewangelizacyjnych w Kolumbii. Tegoroczna, jedenasta edycja odbędzie się na terenie archidiecezji Medellín, która po raz pierwszy będzie gospodarzem tego wydarzenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
