Niewiele jest narodów, które mogą poszczycić się tak silną tożsamością i tak długą, bogatą historią sięgającą czasów biblijnych.
Podobne losy
Być może pewne podobieństwo losów sprawia, że Polacy żywo reagują na każde spotkanie z Armenią – fascynującym krajem: pierwszym, który w 301 r. po Chrystusie obwołał chrześcijaństwo religią państwową. Ale już wcześniej, za panowania króla Tigranesa I (w I wieku p.n.e.) Armenia była najpotężniejszym państwem między morzami: Czarnym a Kaspijskim i miała przydomek „Wielkiej”. Dzisiaj wciśnięta jest między nieprzyjaznych sąsiadów: na wschodzie leży agresywny Azerbejdżan, na południu eksklawa Nachiczewan (zajęta przez Azerów) i Turcja na zachodzie. Turcy, w latach 1915-17, dopuścili się na Ormianach holokaustu (szacowanego na 1,5 mln ofiar). Po tej tragedii przeważająca część narodu opuściła rdzenne ziemie i dziś prawie 90% żyje w diasporze. A przecież przeszłość i dokonania sytuują Ormian w centrum naszej cywilizacji.
Podczas konferencji naukowej, zatytułowanej „Wyjątkowa historia Armenii”, którą zorganizował Oddział Łódzki Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich, publiczność, zgromadzona w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, mogła poznać „Wielką Armenię” – jeden z filarów chrześcijaństwa i spadkobierczynię dziejów opiewanych już w Starym Testamencie. Pomysłodawca i organizator konferencji – ks. dr Roman Piwowarczyk – zaprosił przedstawicieli armenistyki, znawców historii starożytnej – profesorów: Krzysztofa Stopkę, Andrzeja Pisowicza, ks. Janusza Królikowskiego oraz pisarza i podróżnika Jana Gacia. Przedstawili oni nie tylko pasjonujące epizody z dziejów Armenii, ale również fotografie surowego piękna jej architektury sakralnej i niezwykłe wizerunki Maryi (plon niedawnej wyprawy do Armenii łódzkich pasjonatów starożytności).
Sekrety dawnej historii
Bohaterami konferencji stali się dwaj wielcy twórcy armeńskiej kultury: żyjący w V wieku n.e. kronikarz Mowses z Chorenu oraz włoski zakonnik Teatyn Clemente Galano, opiekun duchowy ormiańskiej diaspory we Lwowie (któremu władze carskiej Rosji skasowały założony przezeń zakon teatynów). Oczywiście nie sposób zawrzeć w krótkim omówieniu bogactwa dziejów Armenii – na przemian: szczytnych i bolesnych. Sam ks. Piwowarczyk – autor bestselerowej książki Arka Noego Odnaleziona – odsłonił szereg jej tajemnic (a przy okazji sekretów dawnej historii), przywołując postacie Mojżesza, Noego, Henocha, a nawet Adama. I niech to ostatnie będzie zachętą do skorzystania z – umieszczonego już wkrótce na stronie internetowej Oddziału Łódzkiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich – nagrania konferencji.
W niedzielę, 19 stycznia, na terenie Muzeum Tradycji Niepodległościowych, Oddział Martyrologii Radogoszcz, odbędą się uroczystości 75. rocznicy spalenia więzienia.
Niemiecki okupant na terenie byłej fabryki Samuela Abbego już od listopada 1939 r. przetrzymywał polskich cywilów, w tym całe rodziny, przewożone następnie do innych tego typu miejsc przy ul. Żeligowskiego, Łąkowej itd. Od lipca 1940 r. przetrzymywano na Radogoszczu wyłącznie mężczyzn. Zatrzymywani pod byle pretekstem, celem zastraszenia w tzw. łapankach, za przekraczanie okupacyjnych nakazów typu: handel mięsem, pobyt na ulicy po godz. 22 bez zezwolenia czy kłótnia z niemieckim sąsiadem. Maltretowani – by „zapamiętali” pobyt, by wręcz swą historią opowiadaną po wypuszczeniu – „straszyć” współmieszkańców.
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Zbiory Biblioteki Watykańskiej powiększyły się o cenny manuskrypt - kodeks, zawierający żywoty pięciu świętych oraz „Historię Longobardów” autorstwa Pawła Diakona. To autograf, który od połowy XVII w. znajdował się w watykańskich kolekcjach, ale w roku 1798 został uznany za zaginiony.
Cymelia, stanowiące część przechowywanego w Bibliotece Watykańskiej zbioru Palatini latini, zostały zakupione w wiedeńskim antykwariacie Inlibris Huga Wetschereka. Składa się na nie papierowy rękopis liczący 115 kart i dwie karty ochronne, zawierający zapis żywotów pięciu świętych: Cyriaka, Galla, opata Maura, Goara oraz Burkarda, biskupa Wormacji, a także „Historię Longobardów”, najważniejsze dzieło benedyktyńskiego mnicha Pawła Diakona, powstałe pod koniec VIII w.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
