Zygmunt Gorazdowski urodził się w Sanoku. Szkołę elementarną i gimnazjum ukończył w Przemyślu. Kiedy w 1863 r. wybuchło powstanie styczniowe, jeszcze jako uczeń gimnazjum wziął w nim udział. Po ukończeniu gimnazjum podjął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. Pragnął zostać kapłanem, więc przerwał studia i naukę kontynuował w Wyższym Seminarium Duchownym we Lwowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1871 r. w katedrze lwowskiej. Pracował jako wikariusz m.in. w: Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowcach, Gródku Jagiellońskim i Żydaczowie. Od samego początku w pracy duszpasterskiej charakteryzowała go wrażliwość na biedę człowieka. Prowadził, szczególnie we Lwowie, działalność charytatywną. Zakładał liczne towarzystwa miłosierdzia, a w 1882 r. sprowadził z Tarnopola Siostrzyczki Ubogich, które podjęły się prowadzenia „taniej kuchni ludowej”. Dały one początek założonemu w 1884 r. Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia św. Józefa, zwanemu popularnie józefitkami. Ksiądz Gorazdowski założył: Dom Pracy i Zakład dla Nieuleczalnie Chorych i Rekonwalescentów, internat dla studentów Seminarium Nauczycielskiego oraz Zakład Dzieciątka Jezus, w którym, jako pierwszym w kraju, opiekę znajdowały porzucone niemowlęta. Ksiądz Gorazdowski wiedział, jak ważne jest słowo drukowane, z którym można dotrzeć z katechezą i edukacją religijną, dlatego założył Gazetę Codzienną.

Św. Zygmunt Karol Gorazdowski, prezbiter ur. 1 listopada 1845 r. zm. 1 stycznia 1920 r.