W Sandomierzu odbyła się już 16. edycja Festiwalu Dookoła Wody – wydarzenia, które od lat łączy elementy kultury, tradycji flisackiej, muzyki, filmu, rekreacji i edukacji.
Festiwal rozpoczął się 18 lipca od wykładu dr hab. Anny Szylar na temat benedyktynek sandomierskich i historii klasztoru. Zabytkowy obiekt, który rzadko bywa udostępniany turystom, gdyż mieści się w nim Wyższe Seminarium Duchowne, tego dnia był dostępny dla odwiedzających. Wieczorem na bulwarach przy Wiśle wystąpili m.in. Kapela Siwka, Pablo Delikat Band, Marek Majewski oraz Hambawenah – Orkiestra Dobrej Wody, która w tym roku obchodziła swój jubileusz. Choć pogoda nie sprzyjała nie zniechęciło to mieszkańców ani turystów, którzy przy muzyce i wspólnych rozmowach spędzali wieczór.
W ramach festiwalu
Odbyły się także pokazy filmowe w Kinie Starówka. Publiczność mogła obejrzeć m.in. film dokumentalny Za drzewno na wodzie autorstwa Teresy Kudyby, opowiadający o rzemiośle flisackim i ludziach związanych z wodą. Po seansie odbyło się spotkanie z reżyserką, która opowiadała o kulisach powstawania filmu i historii, jakie zebrała w trakcie pracy nad dokumentem.
W sobotę i niedzielę odbyły się także wydarzenia o charakterze sportowym i rekreacyjnym. Wśród nich był turniej siatkówki plażowej rozgrywany na specjalnie przygotowanym boisku nad Wisłą. Wzięły w nim udział amatorskie drużyny z regionu, a zmagania odbywały się w przyjaznej atmosferze mimo opadów. Dużym zainteresowaniem cieszyły się również Mistrzostwa Sandomierza w kajakarstwie, zorganizowane dla dzieci i młodzieży przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji. Zawody rozegrano na dystansach 400 i 800 metrów. Uczestnicy, mimo kapryśnej pogody, z entuzjazmem walczyli o medale. – Chcemy oderwać młodzież od ekranów i komputerów, pokazać, że sport nad wodą może być pasjonujący i dostępny dla każdego – mówił Jerzy Żyła z MOSiR Sandomierz.
Historycznie
W niedzielę odbył się spacer historyczny „Wiślanym szlakiem po Sandomierzu”, który poprowadziła dr Renata Stawowy. Uczestnicy poznali mniej znane fakty z dziejów miasta, związane z żeglugą, handlem i rolą Wisły w rozwoju gospodarczym regionu.
Kulturalnym akcentem była również wspólna lektura fragmentów poematu Flis Sebastiana Fabiana Klonowica – klasycznego dzieła literatury staropolskiej. Utwór został zaprezentowany przez aktorów i lokalnych animatorów kultury. – Festiwal Dookoła Wody to nie tylko koncerty czy pokazy. To opowieść o naszej tożsamości, o historii, która płynie razem z Wisłą. Staramy się co roku przypominać, że ta rzeka to coś więcej niż geografia – to kultura, ludzie i wspomnienia – powiedział Grzegorz Świtalski, prezes Fundacji Sandomierka.
Wisła łączy pokolenia
Jedna z uczestniczek wydarzenia przyjechała do Sandomierza z rodziną po raz trzeci. – Ten festiwal ma klimat. Dzieci mają gdzie się bawić, dorośli czego posłuchać. I mimo że padało, wszystko się odbyło, jak trzeba. Z przyjemnością tu wracamy.
Festiwal Dookoła Wody to wydarzenie, które pokazuje, że lokalna tradycja może być żywa, inspirująca i otwarta na wszystkich. Program łączy muzykę, edukację i sport. Można powiedzieć, że jest coś dla ducha, coś dla ciała i coś dla rodziny. Wydarzenie, którego główną bohaterką jest Wisła łączy pokolenia. Jak co roku, festiwal pokazał, że Sandomierz, żyje swoją wodną przeszłością, a jego mieszkańcy potrafią – niezależnie od pogody – budować wspólnotę i dobrą atmosferę.
Rękawiczki św. Jadwigi są wyjątkowym eksponatem muzeum
Sandomierz od wieków odwiedzali wielcy tego świata pozostawiając na tej ziemi różne ślady swojej obecności. Najbardziej osobiste ślady bytności w Królewskim Mieście zostawiła św. Jadwiga.
Każdy z mieszkańców miasta zapytany o pierwsze skojarzenie ze św. Jadwigą jednym tchem wymieni rękawiczki będące w posiadaniu Muzeum Diecezjalnego oraz wąwóz jej imienia. Z rękawiczkami władczyni wiąże się piękna legenda, którą od pokoleń przekazują sobie sandomierzanie, a którą opisuje ks. Jan Rokoszny w książce Święte Pamiątki Sandomierza. Legenda opowiada o tym, że królowa wyruszyła z Sandomierza do Krakowa i po drodze jej królewski orszak w miejscowości Świątniki zastała śnieżyca, przez którą zgubili drogę. Z pomocą królowej i jej świcie ruszyli mieszkańcy Świątnik. Za okazaną pomoc jednemu z mieszkańców Jadwiga Andegaweńska przekazała rękawiczki. W chwili obecnej przechowywane są one w Muzeum Diecezjalnym w Sandomierzu i udostępniane do oglądania zwiedzającym. Umieszczone w drewnianej przeszklonej szkatule ze złoconymi łupinami orzechów włoskich, są nie lada atrakcją dla turystów i należą do jednych z cenniejszych zbiorów. – Rękawiczki trafiły do Domu Długosza z inicjatywy bp. Wacława Świerzawskiego. Przez wieki przechowywane były w kapitularzu katedry, gdzie znajdowało się wiele pamiątek historycznych. Jedna z najwcześniejszych wzmianek o nich pochodzi z inwentarza katedry z 1851 r., w którym odnotowano, że znajduje się szkatułka z pamiątkami po królowej Jadwidze. Kolejna informacja pojawia się w 1857 r. i zawarta jest w broszurze autorstwa Władysława z Lewartowa Lewartowskiego, relacjonującej jego wycieczkę do Sandomierza. Napisał, że w kapitularzu znajdowała się szkatułka „staroświeckiego wyrobu, o której mówią, iż miała być własnością Jadwigi, królowej polskiej”. Ponadto podaje, że w szkatule obok rękawiczek umieszczona była bułeczka wielkości złotówki, pochodząca z czasów potopu szwedzkiego. Bułeczka zachowała się i jest w naszych zbiorach. O rękawiczkach w swojej Monografii miasta Sandomierza wspomina także ks. Melchior Buliński. Oglądał je także Achille Ratti, nuncjusz apostolski w Polsce – wspomniała dr Urszula Stępień, kustosz w Muzeum Diecezjalnym w Sandomierzu. Poinformowała również, że w 1950 r. kuria metropolitarna w Krakowie prosiła o udostępnienie informacji o nich, w związku z gromadzeniem materiałów w toczącym się w tamtym czasie procesie beatyfikacyjnym królowej Jadwigi. Rękawiczki musiały wyjść spod ręki fachowca, znającego się na ówczesnej modzie. Są wykonane z wielką starannością i precyzją. Powstały z delikatnej jak pergamin skóry koźlęcej lub cielęcej. Ich wielkość, to tylko 43 cm długości i zakrywały dłonie i rękę do łokcia. Odwiedzających muzeum zaskakuje smukłość dłoni oraz brak jednego palca na kciuk. Jak wyjaśniła Urszula Stępień, smukłość rękawiczek spowodowana jest skurczeniem skórki, bo liczą one ponad 600 lat, natomiast brak kciuka tłumaczy prawem królowej do błogosławieństwa. – Królowa miała prawo udzielania błogosławieństwa, znak czyniła kciukiem, stąd przyczyna istnienia otworu – wyjaśniła kustosz muzeum.
Ks. prałat dr Henryk Jagodziński – prezbiter diecezji kieleckiej, pochodzący z parafii w Małogoszczu, został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka, nuncjuszem apostolskim w Ghanie i arcybiskupem tytularnym Limosano. Komunikat Stolicy Apostolskiej ogłoszono 3 maja 2020 r.
Ks. Henryk Mieczysław Jagodziński urodził się 1 stycznia 1969 roku w Małogoszczu k. Kielc. Święcenia prezbiteratu przyjął 3 czerwca 1995 roku z rąk bp. Kazimierza Ryczana. Po dwuletniej pracy jako wikariusz w Busku – Zdroju, od 1997 r. przebywał w Rzymie, gdzie studiował prawo kanoniczne na uniwersytecie Santa Croce, zakończone doktoratem oraz w Szkole Dyplomacji Watykańskiej. Jest doktorem prawa kanonicznego.
W niedzielę, 15 lutego, odbyła się Polonijna Piesza Pielgrzymka do Siedmiu Kościołów w Rzymie. To jedna z najstarszych rzymskich tradycji pielgrzymkowych, zapoczątkowana w XVI wieku przez św. Filipa Neri. Trasa liczy około 25 kilometrów i prowadzi przez całe miasto – od peryferii i katakumb po najważniejsze bazyliki Rzymu.
Organizatorem polonijnej pielgrzymki do siedmiu kościołów był Kościół i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie. Tej szczególnej drodze przewodniczył ks. kard. Grzegorz Ryś, Arcybiskup Metropolita Krakowski oraz protektor Kościoła i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
