Czas, kiedy możemy nauczyć dziecko słuchania opowieści z otwartymi szeroko ustami, jest bardzo krótki. To czas, w którym słowo wchodzi do ludzkiego serca jak do domu i zaprasza do wspólnego ucztowania. Nie zastąpią go obrazy ani filmy. Potrzeba trzech (tylko trzech albo aż trzech) elementów, by uśpione jeszcze ziarno wiary obudzić słowem.

Sztuka słuchania

W porządku chronologicznym słuch jest podobno pierwszym i ostatnim zmysłem człowieka; przybliża nam świat jeszcze w łonie matki. Słuch jest także podstawowym kanałem komunikacji Boga z człowiekiem. Zwracając się do swego ludu, Bóg rzekł: „słuchaj, Izraelu” – nie proponował: „patrz, Izraelu” albo „dotykaj, Izraelu”. Dlatego aż do dzisiaj opowiadanie i słuchanie jest najważniejszym narzędziem przekazywania wiary i doświadczeń życia.