3 września wyruszy z Jaworzna Piesza Pielgrzymka do Częstochowy. I jak co roku potrwa do 8 września. Rozpocznie się Mszą św. celebrowaną w kolegiacie św. Wojciecha
w Jaworznie i tam też się zakończy.
Zapisy na pielgrzymkę przyjmowane są w zakrystii kolegiaty św. Wojciecha. Można tam też uzyskać dodatkowe informacje w czasie godzin wyznaczonych na zapisy na pielgrzymkę. „Każdemu
pątnikowi życzę, aby mimo zmęczenia wypełniał powołanie, które wybrał. Wierzę, że pielgrzymka będzie dla każdego z uczestników spotkaniem z Bogiem, w którym na nowo odnajdzie
odpowiedzi na podstawowe pytania: kim jestem? ku czemu zmierzam? jaki jest sens mojego istnienia? Wierzę, że obecność Boga we wspólnocie pielgrzymkowej sprawi, że po powrocie z Jasnej
Góry każdy z nas będzie rzeczywiście dzieckiem Bożym” - powiedział ks. Stanisław Janicki, przewodnik pielgrzymki.
Oto szczegółowy plan pielgrzymowania:
3 września - Msza św. na rozpoczęcie pielgrzymki w kolegiacie św. Wojciecha o godz. 9.00, a po niej wymarsz do Jaworzna-Szczakowej. Po krótkim odpoczynku
przejazd pociągiem do Myszkowa, a dalej już pieszo, nocleg w Leśniowie.
4 września - Msza św. o godz. 6.00, śniadanie, wymarsz, nocleg w Świętej Annie.
5 września - Msza św. o godz. 6.00, śniadanie, wymarsz, nocleg w Kłomnicach.
6 września - Msza św. o godz. 6.00, śniadanie, wymarsz. Do Jasnogórskiego Szczytu pątnicy dojdą ok. godz. 17.00. O godz. 21.00 Apel przed Jasnogórską Panią. Nocleg
w Domu Pielgrzyma.
7 września - Msza św. w Dolinie Miłosierdzia Bożego o 9.00. Droga Krzyżowa na murach o godz. 15.00.
8 września - Msza św. przed Obrazem Matki Bożej o godz. 9.30. Powrót do Jaworzna. Z Jaworzna-Szczakowej już pieszo do kolegiaty św. Wojciecha.
Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.
Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Spotkanie z Papieżem to nie tylko wzruszający moment, ale przede wszystkim duchowe doświadczenie - powiedział bp Marek Solarczyk po audiencji generalnej z Ojcem Świętym. O doświadczeniu działania łaski Pana Boga, byciu pielgrzymami nadziei oraz wielkiej modlitwie mówił biskup diecezji radomskiej w rozmowie z mediami watykańskimi, który w czwartek, 15 stycznia przewodniczył Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II.
Biskup diecezji radomskiej w środę, 14 stycznia uczestniczył w audiencji generalnej u Ojca Świętego. Na koniec pozdrowił osobiście Leona XIV. Było to jego pierwsze osobiste spotkanie z Biskupem Rzymu. Bp Solarczyk wskazał, że po ludzku jest to niezwykle podniosłe i ważne wydarzenie. Natomiast od strony wiary – człowiek doświadcza spotkania z tym, „który jest bramą łaski dla całego Kościoła”. To „przeogromne uczestnictwo w niepojętych tajemnicach duchowych”. Takie spotkanie to również okazja do modlitwy za Ojca Świętego i za to, co wnosi on w życie Kościoła oraz co Pan Bóg w tym Kościele objawia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
