Ośrodek Kultury Chrześcijańskiej „Oratorium” przy parafii św. Maksymiliana Kolbego w Pabianicach to Stowarzyszenie, które skupia ok. 500 dzieci i młodzieży. Podstawowym
zadaniem „Oratorium” jest praca wychowawcza wśród dzieci i młodzieży oparta na systemie prewencyjnym św. Jana Bosko. „Oratorium” zajmuje się dziećmi i młodzieżą
trudną, z rodzin patologicznych i zagrożonych nałogami, a także rozciąga opiekę duszpasterską i wychowawczą nad niepełnosprawnymi.
Stowarzyszenie posiada rozległą bazę lokalową (kawiarnia, sala sportowa, sala teatralna, pracownia plastyczna, czytelnia, sale do spotkań w grupach), dzięki czemu jest w stanie realizować
różnorodne zadania w zakresie dydaktyczno-pedagogicznym. Także kadra pracująca w „Oratorium” - wolontariusze, to osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i umiejętności,
mogące się poszczycić osiągnięciami na płaszczyźnie pedagogicznej (nauczyciele, pedagodzy, katecheci). Jednym ze sposobów realizacji zadań, jakie stawia sobie Stowarzyszenie, są różne formy
wypoczynku dla dzieci, młodzieży i studentów, połączone z realizacją programów wychowawczych i rekreacyjno-sportowych.
Stowarzyszenie „Oratorium” posiada Ośrodek Kolonijny w Woli Pszczółeckiej k. Szczercowa, w którym organizuje corocznie kolonie letnie dla dzieci i młodzieży.
Obecnie ośrodek podlega gruntownej modernizacji, łamane są bariery architektoniczne z myślą o niepełnosprawnych. Ośrodek Kolonijny w Woli Pszczółeckiej ma zabudowania
stałe, z bieżącą ciepłą i zimną wodą, dobrze wyposażonym zapleczem kuchennym i sanitarnym. Jadalnia znajduje się na miejscu, są place zabaw dla dzieci, boiska sportowe
i dostęp do wody.
Stowarzyszenie „Oratorium” modernizuje i przygotowuje Ośrodek Kolonijny w Woli Pszczółeckiej z myślą o kontynuacji corocznie organizowanego
wypoczynku letniego dla dzieci. Kadra wychowawców, która pracuje wolontaryjnie, przeszkolona fachowo na kursach przygotowawczych do kolonii, rekrutuje się spośród nauczycieli, studentów, kleryków, sióstr
zakonnych, a także personelu medycznego.
Uczestników kolonii zgłaszają: Wydział Infrastruktury Urzędu Miasta Pabianice, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, Miejski Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień, pedagodzy szkolni w porozumieniu
z katechetą lub proboszczem parafii, na terenie której znajduje się szkoła, ośrodki pomocy społecznej, świetlice środowiskowo-terapeutyczne.
Program kolonijny realizowany jest w ciągu 13 dni. Dzieci przebywają w zabudowaniach stałych, korzystają na miejscu z 4 posiłków, zajęć rekreacyjnych i wychowawczo-edukacyjnych,
realizowanych najczęściej w formie zabawowej, pod opieką wychowawców.
Preferowanymi metodami pracy na koloniach są: konkursy (muzyczne, plastyczne, recytatorskie, pantomimiczne), quizy o tematyce ekologicznej, przyrodniczej, krajoznawczej, humanistycznej,
montaże poetyckie, zajęcia rekreacyjno-sportowe, prelekcje tematyczne z dyskusją i dziecięcym przedstawieniem, ekologiczne olimpiady sportowe, zwiad ekologiczny po lesie -
walka ze śmieciem, nauka piosenki ekologicznej, aktywny udział (zbiorowy śpiew, przygotowanie modlitwy) we Mszy św. pod gołym niebem w otoczeniu przyrody.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Premier Donald Tusk poinformował we wtorek, że Andrzej Poczobut jest wolny. "Witaj w polskim domu, Przyjacielu" - napisał premier na X dołączając zdjęcie z powitania z Poczobutem.
Andrzej Poczobut został zatrzymany przez białoruski reżim 25 marca 2021 r. i od tamtej pory przebywał za kratami.
Odrodzenie kultu Michała Archanioła we współczesnej Francji jest faktem i ewidentnym znakiem czasu. To spontaniczna reakcja wiernych, bo im bardziej nasila się zło, tym bardziej potrzebujemy pomocy Michała Archanioła – mówi rektor tego najbardziej malowniczego sanktuarium we Francji. Za tydzień poprowadzi trzydniową pieszą pielgrzymkę na Górę św. Michała.
Pielgrzymka to oddolna inicjatywa młodych katolików. W zeszłym roku szła po raz pierwszy i zgromadziła 500 uczestników. W tym roku będzie ich dwa raz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
