14 sierpnia br., podczas Mszy św., w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dębach Szlacheckich odbyło się poświęcenie obrazu Matki Bożej Wniebowziętej
oraz kościelnych organów.
Na uroczystość, odbywającą się w zabytkowym, niedawno wyremontowanym kościele, proboszcz parafii ks. Wojciech Szczepankiewicz zaprosił wielu gości. Do Dębów Szlacheckich przybyli: biskup włocławski
Wiesław Mering, biskup diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej Marian Gołębiewski (rodak z Trzebuchowa), biskup senior Czesław Lewandowski, liczni kapłani z dekanatu kolskiego i siostry
zakonne. Wśród wiernych byli pracownicy firmy remontującej kościół, którzy przybyli wraz z właścicielem firmy Józefem Paczką, ubranym w tradycyjny góralski strój.
Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył i poświęcenia obrazu Matki Bożej Wniebowziętej oraz kościelnych organów dokonał bp W. Mering. Kazanie wygłosił bp M. Gołębiewski, który wskazał na
związki między obchodzoną w Kościele uroczystością Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny a świętem Wojska Polskiego i Cudem nad Wisłą. Kaznodzieja mówił też o kondycji
duchowej współczesnego człowieka, przywiązującego zbyt dużą wagę do spraw materialnych, a zbyt mało troszczącego się o zbawienie własnej duszy. „Dochodzi do tego, że człowiek
handluje nawet swoim ciałem - mówił bp M. Gołębiewski - a należy dążyć do tego, by ciało człowieka było świątynią Pana Boga!”.
Przed błogosławieństwem końcowym przemówił Proboszcz parafii. Ks. W. Szczepankiewicz złożył podziękowanie Księżom Biskupom za przybycie, sprawowanie Najświętszej Ofiary i dokonanie
poświęcenia obrazu i organów, kapłanom i pozostałym wiernym za udział w Liturgii. Specjalne podziękowania otrzymał Józef Paczka i jego pracownicy
oraz wszystkie osoby i instytucje, które przyczyniły się do remontu kościoła, jak również jeden z parafian - anonimowy fundator obrazu Matki Bożej.
- Dla mieszkańców naszej parafii jest to wielkie święto: po 6 latach remont kościoła dobiegł końca. Świątynia otrzymała też piękny obraz Wniebowzięcia Matki Bożej, który dziś został poświęcony.
Wszyscy mamy skromny udział w remoncie, zważywszy, że gmina nasza nie jest bogata i jest tu duża liczba osób bezrobotnych. Ksiądz Proboszcz współpracuje z nami, my z nim.
Rozumiemy się doskonale. Wspólnym wysiłkiem dokonaliśmy wielkiego dzieła, a zrobimy jeszcze więcej - powiedziała pełna optymizmu Zofia Siwińska, prezes parafialnej Akcji Katolickiej.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
Państwo Kuwejt i Stolica Apostolska wydały wspólny komunikat odnośnie wizyty kard. Pietra Parolina w Kuwejcie, podkreślając zasady wzajemnego szacunku i pokojowego współistnienia między religiami. Podkreślono wyjątkową rolę kościoła Matki Bożej Arabskiej jako kościoła macierzystego Kuwejtu, wyniesionego przez Leona XIV do rangi bazyliki mniejszej.
Podczas wizyty, która odbywa się od 14 do 16 stycznia 2026 roku sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolin dokona uroczystego aktu wyniesienia do rangi bazyliki mniejszej kościoła Matki Bożej Arabii, najstarszego kościoła w Wikariacie Apostolskim Arabii Północnej (AVONA).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.