Pierwsze śluby zakonne to potwierdzenie miłości człowieka do Chrystusa. To podjęcie wielkiej misji niesienia Bożego Imienia aż po krańce świata. To gotowość do podjęcia służby najbardziej pokrzywdzonym duchowo, moralnie i materialnie. To zaślubiny z Chrystusem Oblubieńcem.
Dzień 31 sierpnia br. mocno zapisze się w sercu s. Wiesławy Zapały ze Zgromadzenia Sióstr św. Karola Boromeusza, która w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie złożyła pierwsze śluby zakonne.
Zgromadzenie Sióstr św. Karola Boromeusza założył w 1648 r. ks. Adrian Bresy, proboszcz w Wez - niewielkiej miejscowości w Belgii, pragnąc umożliwić dzieciom, szczególnie z rodzin ubogich, zdobycie chrześcijańskiego wychowania. W 1685 r. pierwsze pięć sióstr przywdziało habit zakonny i złożyło pierwsze śluby zakonne. Od 1929 r. Zgromadzenie rozpoczęło swoją działalność misyjną. Siostry wyjechały do Indii, następnie Argentyny, do Włoch. Pierwsze siostry przyjechały do Polski w 1991 r. Przy archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie posługę pełnią od 1997 r. Obecnie Zgromadzenie posiada swoje domy m.in.: w Belgii, Indiach, Argentynie, Polsce, Włoszech, Tanzanii.
Siostry poświęcają się pracy wychowawczej wśród dzieci i młodzieży, pielęgniarskiej wobec fizycznie i umysłowo chorych, opiekuńczej nad ludźmi starymi, sierotami, trędowatymi, a także społecznej, duszpasterskiej i katechetycznej.
Na uroczystość złożenia pierwszych ślubów zakonnych przybyli bliscy s. Wiesławy, współsiostry z Łodzi, Dąbrowy Górniczej, Warszawy, ze wspólnoty przy archikatedrze, a także kapłani. Uroczystej Mszy św. przewodniczył brat s. Wiesławy, ks. Krzysztof Zapała, pracujący w Rosji w Kaliningradzie, w koncelebrze z ks. prał. Stanisławem Gębką - proboszczem parafii archikatedralnej, który wygłosił homilię.
W homilii ks. prał. Gębka przypomniał o miłości człowieka do Chrystusa. Gratulował Siostrze Neoprofesce odwagi w podjęciu tak ważnego kroku w jej życiu. Zachęcił, aby płomień miłości, jaki Chrystus rozpalił w jej sercu, „nie tylko tlił się, ale płonął”. Zachęcił, by wytrwała w powołaniu i miłości do Chrystusa i drugiego człowieka mimo trudności i krzyża, jakie niesie życie konsekrowane, by odważnie kroczyła obraną drogą powołania.
Pierwsze śluby zakonne s. Wiesława złożyła na ręce głównego Celebransa i s. Boni, delegatki matki generalnej w Polsce. Jako znak zewnętrzny złożonych ślubów Siostra Neoprofeska otrzymała czarny welon, krzyż oraz Konstytucję i Regułę Zgromadzenia.