Reklama

Żarliwy apostoł

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 41/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

9 września 2003 r. zmarł
śp. ks. prof. dr hab. Teofil Herrmann CM
wieloletni profesor i rektor Seminarium Duchownego w Paradyżu

Ks. Teofil Herrmann urodził się 12.08.1921 r. w Szerokiej (archidiecezja katowicka). W latach 1927-33 uczęszczał do szkoły powszechnej w Szerokiej. W 1933 r. podjął naukę w Gimnazjum Księży Misjonarzy w Krakowie. Po tzw. małej maturze wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy i rozpoczął formację w Seminarium internum w Wilnie. W 1941 r. uzyskał świadectwo maturalne, po czym rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Seminarium w Wilnie. Po likwidacji Seminarium przez Niemców, w latach 1942-43 został uwięziony. W latach 1943-46 kontynuował studia na Instytucie Teologicznym w Krakowie Stradomiu. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 maja 1946 r. w Krakowie z rąk bp. Stanisława Rosponda. W latach 1946-51 pracował w tzw. małym Seminarium w Żaganiu, a po jego likwidacji - w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W 1951 r. został skierowany do pracy w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie jako ojciec duchowny. Po usunięciu z Seminarium księży misjonarzy przez władze państwowe, od 1955 r. pracował w parafii pw. Świętego Krzyża w Warszawie. W 1957 r. obronił doktorat w zakresie teologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W roku akademickim 1957/58 pełnił funkcję wykładowcy i wychowawcy w Seminarium księży misjonarzy w Krakowie, a w latach 1958-71 pracował w Seminarium diecezjalnym w Gdańsku Oliwie na stanowisku wykładowcy Pisma Świętego, następnie wicerektora i rektora. W latach 1965-66 przebywał na studiach specjalistycznych na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, które ukończył licencjatem. Od 1971 do 1975 r. pełnił funkcję rektora Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu, zaś do 1994 r. był tam wykładowcą teologii biblijnej, Pisma Świętego i języków biblijnych. W 1977 r. na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie obronił pracę habilitacyjną. W 1994 r. zamieszkał w Domu Misyjnym w Warszawie. Założyciel i pierwszy krajowy dyrektor Apostolatu Maryjnego.
Zmarł 9 września 2003 r. w szpitalu w Warszawie. Pogrzeb odbył się 15 września. Mszy św. żałobnej w kościele pw. Świętego Krzyża przewodniczył abp Tadeusz Gocłowski CM, metropolita gdański; koncelebrowali: bp Paweł Socha CM, bp Albin Małysiak CM oraz 80 kapłanów misjonarzy i kapłanów diecezjalnych. Homilię wygłosił abp Tadeusz Gocłowski. Pogrzebowi na Cmentarzu Powązkowskim przewodniczył bp Paweł Socha. Zmarłego pożegnały setki wiernych, w tym członkowie Apostolatu Maryjnego.

* * *

Ks. prof. Teofil Herrmann pracował w diecezji gorzowskiej przez blisko ćwierć wieku. Dla grona profesorskiego, kapłanów diecezji, a szczególnie alumnów był żywym świadkiem głębokiej wiary, miłości do każdego człowieka, a szczególnie do kapłanów i alumnów, którym służył kolejno w trzech seminariach przez 43 lata, w tym najdłużej, bo aż 23 lata, młodzieży duchownej w Paradyżu. Niedościgniony wzór sumiennej pracy naukowej, pedagogicznej, pisarskiej, wydawniczej, organizacyjnej i ewangelizacyjnej.
Znany wszystkim kapłanom i wiernym świeckim w diecezji jako Ksiądz Docent lub Ksiądz Dyrektor Apostolatu Maryjnego. To diecezja gorzowska stała się kolebką tak dzisiaj prężnego ruchu świeckich, którego założycielem był ks. prof. Teofil Herrmann. Ruch ten obejmował najpierw diecezję gorzowską, a obecnie obejmuje całą Polskę. Przez założenie i formowanie wiernych świeckich należących do ruchu Apostolatu Maryjnego Ksiądz Docent stał się żarliwym apostołem kultu maryjnego i przyczyniał się do rozwoju ducha modlitwy, która owocowała zaangażowaniem członków ruchu w działania apostolskie.
Pragniemy podziękować na ręce Przewielebnego Księdza Wizytatora całej wspólnocie Zgromadzenia za pracę wychowawczą i świadectwo radości, entuzjazmu i gorliwości kapłańskiej ks. prof. Teofila Herrmanna. Jego duch żarliwej modlitwy i zawierzenia Matce Bożej żyje nadal w kapłanach wychowankach, a także w grupach parafialnych Apostolatu Maryjnego, które prężnie działają w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej od ponad 20 lat.
Niech Maryja Niepokalana wprowadzi Drogiego nam ks. prof. Teofila do nieba. Niech wyprasza mu radość i pokój w Bogu, dary, które za życia tak obficie rozsiewał na ziemi.

Fragment listu do Wizytatora Zgromadzenia Księży Misjonarzy ks. dr. Arkadiusza Zakręty

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Najgorsze przestępstwo ludzi Kościoła? Brak autentyczności

[ TEMATY ]

rozważania

Bożena Sztajner/archiwum Niedzieli

Rozważania do Ewangelii J 1, 19-28.

Piątek, 2 stycznia. Wspomnienie św. Bazylego Wielkiego i Grzegorza z Nazjanzu, biskupów i doktorów Kościoła
CZYTAJ DALEJ

Na ten Nowy Rok

Niedziela przemyska 51/2002

Krzysztof Świderski

W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia: "Na szczęście, na zdrowie, Na ten Nowy Rok. Oby wam się urodziła kapusta i groch, Ziemniaki jak pniaki, Reczki pełne beczki. Jęczmień, żyto, pszenica i proso, Żebyście nie chodzili gospodarzu boso". Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem: Stary rok: "Jestem sobie starym rokiem, Idę do was smutnym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Nowy rok potwierdzał to słowami: "Jestem sobie nowym rokiem, Idę do was śmiałym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali: "Wiwat, wiwat, już idziemy, Za kolędę dziękujemy. Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza". Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne. Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje. My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia odsłaniają bliskość królestwa, a słowo otwiera serce na nawrócenie

2026-01-02 10:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org

Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję