Tradycyjnie w listopadzie ogarniamy pamięcią i modlitwą naszych zmarłych, ale ważne jest, by modlić się za nich przez cały rok. Dlaczego? Wierzymy, że nie wszyscy, którzy umierają w stanie przyjaźni z Bogiem dostają się od razu do Nieba. Wieczne życie w Niebie jest wspólnotą świętych, a do takiego życia trzeba być przygotowanym. Ponadto należy zadośćuczynić za grzechy popełnione i nie odpokutowane. Jeżeli jakiś człowiek nie chciał, albo nie zdążył, uczynić tego podczas ziemskiego życia, będzie kontynuował proces przygotowania i oczyszczania w miejscu zwanym czyśćcem. Jak długo to potrwa? Zależy to od życia, jakie człowiek prowadził, ale także od naszych ofiar i modlitw.
Jedną z form pomocy, jakie możemy udzielić zmarłym są odpusty. Obecnie niewiele się o nich mówi, a jest to przecież wielki dar miłosierdzia Bożego, dzięki któremu możemy pomóc naszym zmarłym i przyspieszyć ich wejście do Nieba.
Odpusty są ściśle związane z sakramentem pokuty. Jak wierzymy, grzechy pociągają za sobą kary, zrywają relację z Bogiem i zamykają nam drogę do Nieba. Przez pokutę odnawiamy nasz kontakt z Bogiem i dostępujemy odpuszczenia grzechów. Popełnione grzechy, także powszednie, pozostawiają jednak w naszej duszy pewien osad, którego sakrament pokuty całkowicie nie zmazuje. Pozostaje ponadto pewne nieuporządkowane przywiązanie do zachowań i osób, które nie pozwala nam całym sercem służyć Bogu i ludziom. To wszystko wymaga oczyszczenia. Cierpliwe znoszenie trudów życia, cierpienia, ofiary, modlitwy i dobre uczynki są zwyczajną drogą oczyszczania i zadośćuczynienia Bożej sprawiedliwości. Odpusty są natomiast nadzwyczajną drogą, dzięki nim możemy uzyskać odpuszczenia wszystkich kar należnych za grzechy. Kościół, który od Chrystusa otrzymał władzę związywania i rozwiązywania, otwiera skarbiec nieskończonych zasług Chrystusa i Jego świętych, przydziela owe zasługi i odpuszczcza kary doczesne tym wiernym, którzy są do tego przygotowani. Można powiedzieć, że odpusty są pewnego rodzaju amnestią dla tych wiernych, którzy szczerze pokutując, spełnią ustalone przez Kościół warunki.
Odpusty zupełne gładzą wszystkie kary doczesne. Odpusty cząstkowe gładzą część kar doczesnych. Wszystkie odpusty, zarówno zupełne jak i cząstkowe, można ofiarować za dusze w czyśćcu cierpiące.
Aby uzyskać odpust zupełny należy:
1. Być w stanie łaski uświęcającej.
2. Wykonać czynność obdarzoną odpustem.
3. Przyjąć Komunię św.
4. Pomodlić się w intencji Ojca Świętego.
5. Wykluczyć jakiekolwiek upodobanie, albo przywiązanie do grzechów, nawet lekkich. Ten warunek jest trudny do spełnienia, dlatego też tylko nieliczni mogą uzyskać odpust zupełny. Przy braku pełnej dyspozycji, odpust będzie tylko cząstkowy.
Modląc się w intencji zmarłych i ofiarując za nich uzyskane odpusty, skracamy ich pobyt w czyśccu albo nawet całkowicie wyzwalamy ich z niego. Pomagając im, pomagamy sobie, gdyż oni z wdzięczności modlą się za swoich dobroczyńców i wypraszają nam u Boga konieczne łaski.