Reklama

Nawiedzenie obrazu Jezusa Miłosiernego w Węgrowie 21-22 marca 2004 r.

Każdy miał czas, aby przyjść do Jezusa...

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jest późne popołudnie, wieczór powoli zaczyna gościć pomiędzy smukłymi wieżami węgrowskiej bazyliki. Do południa trochę padało, pogoda zimowo-jesienna, mimo że jest to już 19 marca. Wieczór jednak zapowiada się pogodnie, nawet słońce trochę wyglądało zza chmur, jakby ciekawe, dlaczego taki tłum ludzi zgromadził się na placu przez kościołem. Ten piątek jest jakby kulminacją. Najpierw trzy dni rekolekcji, przygotowań duchowych. Wiele trudu musiał włożyć ks. Krzysztof Mielnicki, aby dotrzeć ze słowem Bożym do każdego, jest przecież młodym kapłanem. A teraz ma przybyć ktoś nadzwyczajny, sam Jezus w wizerunku obrazu Jezusa Miłosiernego. Z boku widać postać ks. prał. Hipolita Hryciuka. Znam go już od kilku lat, patrzę jak pomiędzy troską o to, aby wszystko się udało, przebijają się inne uczucia: radość, kapłańskie uniesienie duchowe. I wreszcie widać samochód-kaplicę, podjeżdża do bramy. Szpaler straży, młodzieży, dzieci, ministrantów wita nadzwyczajnego Gościa. Całą procesję uroczyście prowadzi do kościoła bp Antoni Pacyfik Dydycz, pasterz naszej diecezji. Wewnątrz bazyliki wiele świateł, pięknie przyozdobione ściany. Obraz Jezusa Miłosiernego zostaje ustawiony na honorowym tronie przy prezbiterium. Słychać śpiew, najpierw Mieczysław Osiadacz - organista - razem z chórem parafialnym intonuje pieśń, potem wszyscy zgromadzeni dołączają się i Jezus Miłosierny jest już uwielbiony, a chwała Pańska głośno rozbrzmiewa w radosnym śpiewie. W wielu spojrzeniach widać łzy radości i uniesienia, wiele oczu patrzy z zaskoczeniem. A Jezus zdaje się błogosławić. Do Jerozolimy wjeżdżał kiedyś na osiołku, do bazyliki mniejszej w Węgrowie przyjechał samochodem - takie teraz czasy! I jest, patrzy na nas, może nawet uśmiecha się i zdaje się mówić: „Oto jestem tutaj teraz dla ciebie, przyjdź do Mnie, weź to, co mam dla ciebie najlepszego”.
Zaczyna się Eucharystia. Przewodniczy jej bp Antoni Dydycz. Powoli biegną minuty, ale nikt nie jest znudzony. Po raz ostatni w czasie tych rekolekcji homilię wygłosi ks. Krzysztof. „Ekscelencjo, Księże Biskupie, Pasterzu naszej diecezji, Ludu Boży, nabyty Bogu nie srebrem, ani złotem, ale za cenę Krwi przelanej na krzyżu przez Jezusa Chrystusa”. Zaczyna uroczyście. W kościele cisza, oczy wszystkich zwrócone są na małą ambonkę z lewej strony. Co będzie dalej? A dalej toczy się opowieść, o Jezusie który przychodzi, aby błogosławić, aby dać każdemu z nas wszystko, co jest potrzebne do godnego przeżycia własnego życia. Mamy iść i być świadkami miłosierdzia. Bóg w Starym Testamencie posyłał proroków, a teraz chce posłać ciebie. Potem opowieść przenosi się do Żar - na Przystanek Woodstock. Myślę: co ten ksiądz mi tutaj opowiada? Ale ks. Krzysztof wyjaśnia, że chodzi o inicjatywę ewangelizacyjną - Przystanek Jezus. Dalej w opowieści pojawia się młody człowiek, który przyłączył się do idących za krzyżem. W końcu dowiadujemy się, iż poprosił o spowiedź - nie zważając na przekleństwa jego kolegów i znajomych, którym nie w smak był widok krzyża i księży idących Drogą Krzyżową. Wszystko działo się przy stacji śmierci Pana Jezusa. „Chyba złamałem zupełnie wszystkie przykazania i nie wiem czy Pan Bóg przebaczy mi to, że taki zły jestem?” - słyszymy w kazaniu. A może jest to pytanie niejednego z nas. W cieniu krzyża - mówił ks. Krzysztof - dokonywało się misterium przemiany serca człowieka. „Miłosierny Bóg pochylał się nad słabością, grzesznością, bylejakością, małością człowieka, po to, by podnieść go na powrót do godności dziecka Bożego, po to, by obdarzyć go wszelkim dobrem, by odtąd mógł już nie grzeszyć.
Trudne kazanie, myślę sobie, ale słucham dalej. Ks. Krzysztof lekko pochylony do przodu, zdaje się wnikać w najdalsze zakątki świątyni, aby tam znaleźć tych, którzy może chcą uniknąć jego słów. „Jak to zrobić? Masz być dobrym, dla tych którzy odpłacą nam tym samym, uśmiechną się, podziękują. Być dobrym dla tych, którzy będą obojętni na nasze dobro. Być dobrym dla tych, którzy odpłacą nam złem”. Tutaj zupełnie się załamałem, przecież ja się do tego nie nadaję! Z moimi nerwami, porywczym charakterem, o mój Boże, jakie to trudne!
„Mamy czerpać od przychodzącego w obrazie Jezusa Miłosiernego. Poprzez ten obraz Jezus chce obdarzyć Ciebie, Bracie i Siostro, swoją mocą, bo w twojej słabości ma doskonalić się moc Jezusa Chrystusa” - odetchnąłem z ulgą, to nie tylko do mnie i na dokładkę mam czas na pracę nad sobą. „Chrystus za każdego z nas umarł i chce abyśmy byli dobrymi dla wszystkich, chce żebyśmy byli miłosierni dla każdego człowieka, dla tego, który przychodzi głodny, przychodzi nagi, przychodzi spragniony, dla tego, który gubi się w życiu i nie wie co dalej ze sobą zrobić. [...] Pan Bóg chce i posyła nas teraz, abyśmy byli Jego świadkami, abyśmy pochylali się razem z Nim nad tymi, którzy potrzebują takiej pomocy. [...] Pan Jezus chce, abyśmy umieli odnaleźć się tam, gdzie On nas postawi, abyśmy spróbowali zrezygnować ze swojego «ja»”.
Powoli kazanie dobiega końca. Słyszę, że abym mógł dowiedzieć się, czego Jezus chce ode mnie, muszę do Niego przyjść i po prostu zapytać Go o to. A teraz mam taką okazję. Mam czerpać miłosierdzie od Jezusa, abym miał co rozdawać innym.
Dalej następuje Eucharystia i nocne czuwania. Każdy ma czas, aby do Jezusa przyjść, popatrzeć w Jego oczy i może odpowiedzieć sobie na wiele pytań.
W sobotę, 20 marca rano padał deszcz. Jakby łzy żalu żegnały Jezusa, który przecież już wieczorem miał opuścić węgrowski kościół. Jednak po południu znów wyjrzało słońce i tak było do wieczora. Uroczystą Mszę św. pożegnalną sprawował Ksiądz Biskup w koncelebrze z innymi kapłanami. Wygłosił też niezwykle interesującą homilię, w której powiedział m.in.: „Człowiek musi na nowo poczuć się gospodarzem tej ziemi, na której został stworzony, a która została mu powierzona. W takiej właśnie sytuacji ten Jezus Miłosierny wychodzi z otwartym sercem do człowieka. Nie wychodzi w postaci ideologii czy wiary, ale przychodzi sam osobiście. [...] Przychodzi, aby podać nam rękę, aby ukazać nam serce, aby ukazać nam człowieka, którego stać na sprawiedliwość i uczciwość, który potrafi przezwyciężyć różne słabości, który potrafi także podejmować różne działania służące innym, aby budować dobro wspólne, aby budować wspólnotę ludzi, którzy chcą miłować, którzy chcą żyć w prawdzie, odnajdywać swój sens i korzystać ze zbawienia, jakie Chrystus pozostawił w naszym Kościele”.
Eucharystia zakończyła się Komunią św. Cieszy fakt, że liczba wiernych przyjmujących Pana Jezusa była bardzo duża. Jako wyznawcy nie możemy bardziej podziękować za Jego wizytę, jak tylko przyjmując Jego Ciało i Krew.
Potem nastąpiły uroczyste pożegnania. Mówili przedstawicie różnych grup społecznych, młodzieży i dzieci. Nie zabrakło też pożegnania od Koła Przyjaciół Radia Maryja działającego w parafii. Nasza pani Janka ze szczególnym wzruszeniem żegnała Jezusa, który odchodził do innych ludzi. Odchodził gdzieś, gdzie czekają na Niego, a z tej uroczystej okazji przyozdobili krużganki i zastawili stoły biesiadne.
Pan Jezus jednak pozostał z nami, pozostał gdzieś w każdym z nas. Niech teraz nasze życie będzie tego przykładem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Andrzej Przybylski: Wniebowstąpienie wyraźnie pokazuje, że nasza Ojczyzna jest w Niebie

2024-05-10 20:51

[ TEMATY ]

bp Andrzej Przybylski

John Singleton Copley, "Wniebowstąpienie Chrystusa"/commons.wikimedia.org

Każda niedziela, każda niedzielna Eucharystia niesie ze sobą przygotowany przez Kościół do rozważań fragment Pisma Świętego – odpowiednio dobrane czytania ze Starego i Nowego Testamentu. Teksty czytań na kolejne niedziele w rozmowie z Aleksandrą Mieczyńską rozważa bp Andrzej Przybylski.

12 maja 2024, Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, rok B

CZYTAJ DALEJ

107. rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie

2024-05-13 07:48

[ TEMATY ]

Fatima

Matka Boża Fatimska

pl.wikipedia.org

Łucja dos Santos wraz z młodszą Hiacyntą Marto

Łucja dos Santos wraz z młodszą Hiacyntą Marto

Dziś przypada 107. rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie. Maryja w Fatimie przypomniała, że zdobycie nieba jest celem naszego życia - powiedział PAP kustosz Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach ks. Marian Mucha. Dodał, że objawienia są wciąż aktualne, ponieważ dziś ludzie żyją jakby Bóg nie istniał.

13 maja 1917 r. Matka Boża objawiła się trójce dzieci - rodzeństwu Franciszkowi i Hiacyncie Marto oraz ich kuzynce Łucji dos Santos, w portugalskiej miejscowości Cova da Iria, znajdującej się dwa i pół kilometra od Fatimy na drodze do Leirii.

CZYTAJ DALEJ

Weigel o 1. pielgrzymce Jana Pawła II do Polski: 9 dni, które popchnęły XX w. na nowe tory

2024-05-13 18:50

[ TEMATY ]

George Weigel

Ks. Tomasz Podlewski

Pielgrzymka Jana Pawła II do Polski w czerwcu 1979 r. to było 9 dni, które popchnęły XX w. na nowe tory - mówił w poniedziałek biograf Jana Pawła II George Weigel. Dodał, że była to rewolucja sumienia, która zapoczątkowała rewolucję polityczną.

Weigel, który napisał m.in. biografię polskiego papieża zatytułowaną "Świadek nadziei", wziął w poniedziałek udział w dyskusji w Centralnym Przystanku Historia im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Warszawie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję