Reklama

Niedziela Małopolska

Kraków: Zaproszenie do Łagiewnik

W czwartek 16 sierpnia rozpoczęło się Triduum przed uroczystością poświęcenia organów w Łagiewnikach. Wydarzenie wpisuje się w bezpośrednie przygotowania do V Pielgrzymki Czcicieli Bożego Miłosierdzia.

[ TEMATY ]

Łagiewniki

Mazur/episkopat.pl

W niedzielę 19 sierpnia 2018 r. w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach odbędzie się Pielgrzymka Czcicieli Bożego Miłosierdzia. W tym roku mija 16 lat od konsekracji bazyliki Bożego Miłosierdzia, dokonanej 17 sierpnia 2002 roku przez św. Jana Pawła II.

Pielgrzymka Czcicieli Bożego Miłosierdzia to modlitewne spotkanie tych, którym bliskie jest orędzie o Bożym Miłosierdziu. Msze święte sprawowane będą jak w każdą niedzielę. To także modlitewne dziękczynienie za darczyńców sanktuarium. - W tym szczególnym dniu o godz. 15.00 będziemy prosić o potrzebne łaski Koronką do Bożego Miłosierdzia, po której rozpocznie się uroczysta Msza św. z poświęceniem organów w naszej bazylice – zapowiadają organizatorzy pielgrzymki.

Reklama

Przez kilka lat w bazylice trwały prace, które doprowadził do powstania monumentalnego instrumentu. Jest to wotum wielu tysięcy ludzkich serc w roku 100-lecia odzyskania niepodległości i 40. rocznicy wyboru Karola Wojtyły na papieża. Dla uczestników pielgrzymki odbędzie się specjalny koncert. Szczegóły znajdą się na stronie internetowej sanktuarium www. milosierdzie.pl

2018-08-16 15:14

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łagiewniki: filmowe spacery po sanktuarium obok tradycyjnych pielgrzymek

[ TEMATY ]

Łagiewniki

zwiedzanie

Sanktuarium Miłosierdzia

B. M. Sztajner/Niedziela

W Niedzielę Miłosierdzia Bożego otwarte są wszystkie możliwe zdroje łask. Warto zrobić krok wiary i przekroczyć bramy miłosierdzia

Zgromadzenie Matki Bożej Miłosierdzia z Łagiewnik i TVP Kraków zaprasza na filmowe zwiedzanie krakowskiego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. W dobie pandemii wirtualne spacery są kierowane do tych, którzy nie będą mogli osobiście pielgrzymować do Łagiewnik.

"Ze względu na pandemię miesiące wakacyjne w tym roku nie będą sprzyjały pielgrzymowaniu także do sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Dlatego proponujemy wirtualne spacery po tym świętym miejscu, które jest świadkiem wielu wydarzeń nie tylko z życia św. Faustyny” - zachęcono na stronie www.faustyna.pl.

W pierwszym odcinku o. Jan Szewek OFMConv rozmawia z s. Elżbietą Siepak, rzecznikiem Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, o Łagiewnikach, dawnej podkrakowskiej wsi, dziś części Krakowa, w której położone jest właśnie Sanktuarium Bożego Miłosierdzia.

Kolejne odcinki cyklu „Spacery po Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach” dostępne są na kanale YouTube zatytułowanym „Faustyna.pl”. Program zrealizowała TVP Kraków przy współpracy ze Zgromadzeniem Matki Bożej Miłosierdzia.

Na terenie Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach znajduje się klasztor Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. To tutaj w okresie międzywojennym żyła i zmarła tutaj św. s. Faustyna Kowalska.

Rozwój kultu Bożego miłosierdzia nastąpił po jej beatyfikacji w 1993 r. i kanonizacji w 2000 r. oraz na skutek pielgrzymek św. Jana Pawła II do Łagiewnik. To on podczas swojej pielgrzymki do Polski 17 sierpnia 2002 r. zawierzył cały świat Bożemu miłosierdziu i poświęcił Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Co roku do łagiewnickiego sanktuarium pielgrzymuje około 1,5-2 mln pątników z kraju i zagranicy.

CZYTAJ DALEJ

Zapowiedź z góry Tabor

2020-07-28 08:21

Niedziela Ogólnopolska 31/2020, str. 16-17

[ TEMATY ]

Przemienienie Pańskie

Adobe.Stock

Bazylika Przemienienia Pańskiego, Góra Tabor, Ziemia Święta

„To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. Usłyszawszy te słowa, uczniowie stracili z oczu Mojżesza i Eliasza, a ujrzeli tylko samego Jezusa. Wszystko inne stało się nieważne.

Szczyt góry Tabor majestatycznie wznosi się nad doliną Ezdrelonu. Dziś znajduje się na nim bazylika Przemienienia Pańskiego. To dzieło włoskiego architekta Antonia Barluzziego, jego pierwszy projekt, który otworzył mu drogę do następnych – Barluzzi zaprojektował prawie wszystkie współczesne sanktuaria w Ziemi Świętej związane z życiem Pana Jezusa.

Namioty Mojżesza i Eliasza

Budowę rozpoczęto w 1921 r., a ukończono po 3 latach pracy. Kościół ma upamiętniać wydarzenie, które rozegrało się na tym szczycie: Przemienienie Pańskie – chwilę, gdy Jezus objawił uczniom swoją chwałę. Towarzyszyli Mu Mojżesz i Eliasz. To, co zobaczyli trzej Apostołowie: Piotr, Jakub i Jan, było tak niezwykłe, że chcieli, by trwało na zawsze. Piotr był gotów zbudować trzy namioty: jeden dla Jezusa, drugi dla Mojżesza i trzeci dla Eliasza. Do tego pomysłu Apostoła nawiązał architekt. Przed frontową ścianą bazyliki po obu stronach stoją dwie wysokie wieże. Na ich dole znajdują się kaplice dedykowane Mojżeszowi i Eliaszowi. To pierwsze dwa namioty, które przygotowują do wejścia do głównej części budowli, tak jak to, co mówili i czynili Mojżesz oraz Eliasz, stanowiło przygotowanie najważniejszego dzieła Boga: przyjścia Chrystusa na świat. Obie kaplice łączy łuk. Pełni funkcję przedsionka, ale bardzo nietypowego – nie ma bowiem zadaszenia. Wchodzący zamiast belek stropu widzi błękit nieba. Tym samym wie, że znajduje się na miejscu, gdzie sprawy Boskie łączą się ze sprawami ludzkimi. Tu podczas swej ziemskiej wędrówki trzem wybranym przez Jezusa Apostołom dane było zobaczyć to, czego nie można ujrzeć ludzkimi oczyma: chwałę Boga otaczającą Syna Bożego.

Namiot Jezusa

Dziś, choć wchodzący do bazyliki nie zobaczą tego, co ujrzeli uczniowie, w sposób fizyczny, mogą wewnątrz niej przenieść swe serce ku temu wydarzeniu. Jej główna nawa stanowi namiot dedykowany Jezusowi i opowiada o Jego przemienieniu. Przypomina o tym mozaika znajdująca się w górnej części prezbiterium. Jest to ilustracja ewangelicznego wydarzenia – ukazuje przemienionego Pana. Mówi o tym łaciński napis o następującej treści: „I przemienił się wobec nich”. Świadkami wydarzenia byli prorok Eliasz i prawodawca Mojżesz. Oni ukazują, że wszystko to zostało zapowiedziane i zaplanowane przez Boga, że do tego wydarzenia prowadzą całe dzieje Izraela, że udział w chwale Boga jest zwieńczeniem dzieła zbawienia. O tym będą świadczyć Apostołowie: Piotr, Jan i Jakub, teraz zaskoczeni, olśnieni i onieśmieleni. Swoje świadectwo zaniosą do Jerozolimy, Azji Mniejszej i Rzymu, a stamtąd na cały świat. Patrząc na tę mozaikę, wchodzący do świątyni staje się duchowym uczestnikiem tego wydarzenia. Ci zaś, którzy w tym miejscu będą przeżywać celebrację Mszy św., staną się uczestnikami czegoś znacznie większego. Przez Liturgię spotkają przemienionego Pana, wsłuchają się w Jego słowa, otrzymają pokarm życia wiecznego. Może na nowo, a może po raz kolejny odkryją, że każda Eucharystia, nie tylko ta sprawowana w uroczystość Przemienienia Pańskiego, to wejście na górę Tabor; to miejsce, dokąd prowadzi nas Jezus, by umocnić w naszych sercach wiarę.

Cztery przemiany

Góra Przemienienia to nie tylko spojrzenie na chwałę Pana. To chwila, o której mamy pamiętać podczas trudnych etapów naszego życia, by nie stracić z oczu celu, do którego zmierzamy. Która jest umocnieniem, tak jak była umocnieniem dla uczniów przed wydarzeniami męki Pańskiej. To miejsce i wydarzenie ukazują bowiem przemianę całego ludzkiego życia, która dokonuje się przez Jezusa i Jego dzieło. O tym opowiada dolne prezbiterium znajdujące się w krypcie kościoła. Schodzimy do niego szeroką ławą schodów. Owo zejście zaprasza do pogłębienia zrozumienia tego, co zobaczyliśmy i przeżyliśmy przed chwilą. Znajdujący się tam ołtarz otaczają cztery mozaiki umieszczone na ścianach zwieńczonych beczkowatym sklepieniem. Przedstawiają one cztery przemiany związane z życiem Jezusa.

Pierwsza to Narodzenie Pańskie. Bóg, który był i jest niewidzialny dla ludzkich oczu, stał się człowiekiem. Święty Jan powie, że oglądały Go nasze oczy, że zamieszkał pośród nas. Odtąd życie Jezusa stało się znakiem Bożej obecności, ale jednocześnie jest to znak przemiany człowieka. W Jezusie ludzka natura na stałe złączyła się z Boską. Ciało człowieka stało się świątynią Boga. Nie jest zbędnym balastem, przeszkodą, ale miejscem spotkania z Nim. Tak też jest z całą codziennością naszego ziemskiego życia, gdy spojrzymy na nią z perspektywy wiary w Jezusa Chrystusa.

Kolejna mozaika to dar Eucharystii. Hostia i kielich. Przemiana, której Jezus dokonał w Wieczerniku. Chleb to Jego Ciało, wino to Jego Krew. Trwale pozostał z nami. Stał się Pokarmem. Nie tym, który podtrzymuje czy przedłuża o chwilę to, co przemija. Stał się Pokarmem dającym życie wieczne. Zarówno Hostia, jak i kielich są trzymane przez anioła, bo choć Mszę św. sprawuje człowiek, to nie jest to jego wymysł. To dar samego Boga. I ile razy w nim uczestniczymy, tyle razy dokonuje się przemiana nas samych.

Gdy skierujemy wzrok ku prawej ścianie, dostrzeżemy mozaikę z obrazem związanego Baranka – został on złożony w ofierze. Ale to nie jeden z baranków paschalnych lub tych składanych codziennie na ołtarzu w świątyni jerozolimskiej. To nie przypomnienie baranka złożonego przez Abrahama w ofierze Bogu zamiast jego syna Izaaka. To nie baranek, którego krwią na polecenie Mojżesza Izraelici znaczyli swe domy w Egipcie, by ominął ich anioł śmierci. Żaden z nich, choć wszystkie są Jego cieniem i zapowiedzią. To Jezus Chrystus i Jego śmierć na krzyżu, która miała być kresem wszystkiego, miała odebrać Mu życie i wymazać Go na zawsze z powierzchni ziemi. Tymczasem Ten, który został zabity, żyje. Jego śmierć pokonała moc śmierci. Dokonała się kolejna przemiana. Śmierć Jezusa stała się źródłem życia. Oddał je za nas, uwalniając wszystkich od śmierci wiecznej. Tak zmazał nasze grzechy. I uczynił to jedną ofiarą raz na zawsze, ofiarą trwającą nieustannie w każdej Mszy św. Tym samym zniósł wszelkie inne ofiary. Swoją śmiercią przemienił śmierć naszą. Nie jest ona odtąd końcem czy unicestwieniem, ale bramą, przez którą wchodzimy na wieczne spotkanie Boga.

I jeszcze ostatnia mozaika – ukazująca pusty grób Zmartwychwstałego. Jego ziemskie ciało zostało przemienione i uczestniczy w chwale nieba. Nie zostało wyrzucone jak coś zużytego czy zbędnego. Grób jest pusty, bo Pan po trzech dniach zmartwychwstał. To zapowiedź ostatniej przemiany w naszym życiu. Chwili, w której nasze ciało zostanie złożone do grobu.

Będzie on miejscem nie jego zniszczenia, ale przemiany. Jej owoce ujrzymy w dniu ostatecznym, gdy zmartwychwstaniemy i wraz z ciałem i duszą będziemy uczestniczyć w chwale nieba. To piękny dar – jak i poprzednie. Dlatego, co podpowiada kolejna łacińska sentencja umieszczona w krypcie kościoła, jak uczniowie chcemy powiedzieć: Panie, dobrze nam tu być.

Tak, dobrze nam słyszeć takie rzeczy, zobaczyć cel naszej ziemskiej wędrówki. Ale by go osiągnąć, trzeba zejść ze szczytu i ruszyć w drogę przez codzienność życia. I dlatego na koniec pozostaje zdanie najważniejsze, zdanie wypowiedziane przez Boga: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. Usłyszawszy te słowa, uczniowie stracili z oczu Mojżesza i Eliasza, a ujrzeli tylko samego Jezusa. Wszystko inne stało się nieważne. Do tego samego jesteśmy zaproszeni i my – by Jezus ze swoimi słowami stał się fundamentem naszego życia. Wtedy rozpocznie się w nas przemiana, którą zapowiedział na górze Tabor.

CZYTAJ DALEJ

Kościół seminaryjny w Paradyżu będzie sanktuarium

2020-08-07 17:06

Archiwum Aspektów

Paradyż

Kościół seminaryjny w Paradyżu od 15 sierpnia stanie się Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni Powołań Kapłańskich. Informuje o tym bp Tadeusz Lityński w specjalnym komunikacie z dnia 6 sierpnia, który zostanie odczytany w niedzielę we wszystkich kościołach diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

Oto fragment komunikatu.

Drodzy Diecezjanie

sierpień w naszej Ojczyźnie to tradycyjny czas organizowania pielgrzymek do maryjnych sanktuariów, w trakcie których przedstawiamy Bogu wszystkie nasze intencje, zarówno te osobiste, dotyczące nas i naszych bliskich, jak i te, które są ważne dla naszych chrześcijańskich wspólnot. Czynimy tak ufni w Bożą Opatrzność i opiekę Maryi, która jest dla nas wzorem stawania się uczniem Chrystusa. W tym roku to pielgrzymowanie, z racji panującej pandemii, jest roztropnie ograniczane do małych grup, a czasami nawet pojedynczych osób, zmierzających po maryjnych szlakach do różnych miejsc rozsianych po całej Polsce, po to by dać świadectwo swojej wiary.

Mam wielkie pragnienie, by takich miejsc było coraz więcej również w naszej diecezji. Dlatego uwzględniając żywy i trwający od bardzo długiego już czasu kult Matki Bożej czczonej w paradyskim seminarium, z dniem 15 sierpnia br. ustanawiam kościół rektoralny Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gościkowie-Paradyżu Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni Powołań Kapłańskich. Powołując do życia nowe sanktuarium chcę prosić, aby było to miejsce szczególnej modlitwy za kapłanów oraz o nowe powołania kapłańskie i zakonne, a także za wszystkich powołanych do służby w Kościele.

Wybór miejsca na modlitwę w tych właśnie intencjach nie jest przypadkowy. To tutaj od ponad 70 lat formują się kapłani pracujący w naszej diecezji, to tutaj także podczas modlitwy przed obrazem Matki Bożej Paradyskiej rodziły się nowe powołania, a kapłani przeżywający kryzysy powierzali swoją posługę opiece Maryi i zostawali wysłuchani. Dlatego pragnę, abyśmy w tym miejscu dalej prosili naszą Matkę o orędownictwo za powołanymi w naszej diecezji. Jest to ważne szczególnie w obliczu kryzysu powołań, który dotyka nasze wspólnoty i niesie zagrożenie, że w przyszłości w wielu parafiach zabraknie duszpasterzy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję