Reklama

Kościół

Kolędowanie w tramwaju z abp. Jędraszewskim

[ TEMATY ]

abp Marek Jędraszewski

kolędowanie

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska

Ulicami Krakowa jeździł 7 stycznia wyjątkowy tramwaj MPK, którego specjalnym gościem był metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski. Świąteczną atmosferę zapewnili uczniowie Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II st. im. F. Chopina w Krakowie oraz dzieci i młodzież ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących im. Włodzimierza Dolańskiego, którzy przy wtórze instrumentów, wraz z arcybiskupem, śpiewali kolędy i pastorałki.

– To dni, w których dziękujemy Panu Bogu nie tylko za to, że chciał przyjść na świat jako dziecko i wzrastać, ale także za to, że objawił się wszystkim jako Pan Bóg, Boży Syn, stając się do nas podobnym we wszystkim oprócz grzechu. – mówił arcybiskup.

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska

Przypomniał uczestnikom o pokłonie Trzech Mędrców, którzy jako reprezentanci pogańskiego świata, przyszli do Nowonarodzonego, ofiarując mu złoto i uznając w Nim króla, kadzidło – symbolizujące chwałę Bożą i ludzkie modlitwy oraz mirrę – znak przyszłego cierpienia.

Reklama

– Mędrcy zachęcają nas, abyśmy podobnie jak oni, wyznali wiarę w Chrystusa. Czynimy to teraz, jadąc przez Kraków tramwajem i śpiewając kolędy.

Metropolita wspominał, że Jan Paweł II w okresie Świąt Bożego Narodzenia zapraszał do siebie rodaków na wspólne kolędowanie. Czynił tak nawet jak miał mniej czasu, śpiewając kolędy z najbliższymi współpracownikami.

– To jego kolędowanie było radosną modlitwą, dziękującą Panu Bogu za cud wcielenia i narodzenia Pana Jezusa i wysławiającą Go za Jego miłość (…) A nasze kolędowanie niech będzie wspólną modlitwą, podczas której i przez którą dziękujemy Panu Bogu, że jest prawdziwie Bogiem Emmanuelem – Bogiem z nami!

Reklama

Bożonarodzeniowe kolędowanie w tramwaju z metropolitą odbyło się po raz drugi. Arcybiskup każdemu osobiście złożył życzenia i obiecał, że za rok również przyłączy się do tego radosnego świętowania w drodze.

2019-01-08 07:36

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Braterstwo muzyki i krwi

W kościele św. Stanisława, biskupa i męczennika, w Andrychowie, 23 stycznia, kolędowała rodzina Pospieszalskich.

Muzycy zagrali materiał bożonarodzeniowy, który był m.in. emitowany na antenie polskiej telewizji. Ich występ wsparł swym śpiewem Zespół Pieśni i Tańca Andrychów. W rolę konferansjera wcielił się nestor rodu, Jan Pospieszalski, znany z programu „Warto rozmawiać”, a w latach 1976-1980 z występów w „Czerwonych gitarach”.

Lider zespołu, który w wielu wywiadach podkreślał, że jako dziecko mieszkał przy plebanii, podczas koncertu dziękował swoim rodzicom za ich otwartość na życie. Przypomniał, że dzięki nim może mówić, że ma ośmioro rodzeństwa. Na koncercie oprócz najbardziej znanych członków familii – Jana, Mateusza i Marcina – można było usłyszeć charakterystyczny głos Lidii, której solowa płyta „Inaije” ukazała się w 2007 r., oraz 4,5-letniego saksofonistę Józia. W sumie trzy pokolenia Pospieszalskich grały i śpiewały dla Andrychowa.

CZYTAJ DALEJ

Moc wiary...

Pan Bóg w różny sposób przemawia do człowieka. Inaczej objawił się Eliaszowi, inaczej całemu Izraelowi, a jeszcze inaczej przez swojego Syna, Jezusa Chrystusa, który według ciała był Izraelitą, a który „jest ponad wszystkim, Bogiem błogosławionym na wieki” (por. Rz 9, 5). Każdy z tych sposobów objawienia bardzo wyraźnie podkreśla prawdę, że Bóg pragnie zbawić wszystkich ludzi. Najpełniej objawiło się ono w przyjściu Syna Bożego, który wszedł w sam środek dramatu niewiary i nieposłuszeństwa człowieka wobec planu Bożego. To przyjście miało jeden podstawowy cel: „aby rozproszone przez grzech dzieci Boże zgromadzić w jedno” (por. J 11, 52) i aby „wszystkich przyciągnąć do siebie” (por. J 12, 32). Nie wolno nam jednak zapominać, że działanie Boże jest zawsze „siłą przekonującą miłości” i nigdy nie niszczy wolności człowieka. Jest to moc miłości oczekującej. „Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!” – słyszymy w wołaniu Boga do Eliasza (1 Krl 19, 11), nim da on swoją odpowiedź przez wiarę. Jest to moc miłości pozyskującej przez doświadczenia życia, którymi były dla Izraelitów: wybranie, tablice Dziesięciu przykazań, Przymierze i pełnienie służby Bożej. Jest to moc miłości pouczającej i przebaczającej, jak w przypadku tonącego i zapierającego się Szymona Piotra.

Widzimy więc, że Pan Bóg za każdym razem działa inaczej. Dlatego zawsze ze strony konkretnego człowieka potrzebne jest dobrowolne współdziałanie. Trudno nam to zrozumieć do końca, ale od stopnia naszej współpracy i naszego zaangażowania w wierze zależą również stan wiary lub niewiary naszych bliźnich i stopień przybliżenia im prawdziwego obrazu Boga. Powiedzmy sobie wprost, że boimy się takiej odpowiedzialności w wierze za ludzi naszej drogi życia, o której mówi św. Paweł Apostoł: „Wolałbym bowiem sam być (...) odłączonym od Chrystusa dla zbawienia braci moich” (Rz 9, 3). Jest w tej wypowiedzi Apostoła tak ogromny ładunek „bólu wiary i niewiary”, miłości braterskiej i odpowiedzialności, że aż sprzeczny z logiką wiary i rozumu.

Chciałbym w tym miejscu rozważań odwołać się do „rozmowy ewangelizacyjnej” przeprowadzonej z ks. prof. Edwardem Stańkiem z Krakowa, który podkreślił: Kto zna logikę Chrystusowego Krzyża, ten doskonale wie, że Ewangelia jest mocna przez to, iż odnosi zwycięstwo przez dobrowolne przyjęcie klęski. Tego wymiaru Ewangelii, a więc również wiary lub niewiary w Chrystusa, nie są w stanie uwzględnić żadne socjologiczno-polityczne oceny czy sondaże. Jeśli ktoś dostrzega ludzi odchodzących od Kościoła, a nie widzi nawracających się, jak w przypadku bohaterów dzisiejszej Liturgii Słowa: Szawła z Tarsu czy Piotra – ten nie jest w stanie obiektywnie ocenić wspólnoty ludzi ochrzczonych i nie powinien zabierać głosu na temat Kościoła i wiary.

Zakończmy nasze zamyślenie słowami modlitwy św. Augustyna: „Panie i Boże nasz! Wierzymy w Ciebie – Ojca i Syna, i Ducha Świętego... Ty, który jesteś moją nadzieją, wysłuchaj mnie i spraw, abym nie upadł w zmęczeniu i nie zaprzestał Cię szukać, lecz przeciwnie: bym zawsze płonął, szukając Twego Oblicza. Daj siły do szukania, Ty, który pozwalasz, by Cię znaleziono, i który pomnażasz nadzieję, że Cię coraz bardziej znajdywać będę... Moja siła i moja słabość stoją przed Twoim Obliczem... Moja wiedza i moja niewiara. Podtrzymuj pierwszą, a uzdrów drugą...” („De Trinitate”).

Polecamy „Kalendarz liturgiczny” – liturgię na każdy dzień
Jesteśmy również na Facebooku i Twitterze

CZYTAJ DALEJ

Rodzinnie w Górecku Kościelnym

2020-08-09 16:54

Joanna Ferens

Każdy znalazł coś dla siebie

W Sanktuarium Św. Stanisława Biskupa Męczennika w Górecku Kościelnym parafianie przeżywali (02.08) odpust ku czci Matki Bożej Anielskiej. Wspólne świętowanie dopełnił festyn rodzinny.

O szczegółach wydarzenia informował ks. proboszcz Jarosław Kędra: – W tym roku chcieliśmy zorganizować XXV Festiwal Pieśni Maryjnej w Górecku Kościelnym - Dąbrowie, jednak z powodu pandemii koronawirusa musieliśmy do wydarzenie odwołać. Jednak pojawiło się takie ogromne pragnienie ludzi, aby wspólnie się spotkać w mniejszym zakresie i dlatego został zorganizowany festyn rodzinny na terenach należących do parafii w Górecku Kościelnym. Jest to dobry czas do tego, aby spędzić go z rodziną z najbliższymi, wśród swoich przyjaciół i po prostu dobrze się bawić – tłumaczył.

Organizatorom przyświecała przede wszystkim integracja parafian i gości: – Takim głównym naszym celem jest właśnie integracja mieszkańców naszej parafii w Górecku Kościelnym i gości, bo teraz jest czas urlopów, wiele osób tutaj przybywa, chce odpocząć i ma okazję zatrzymać się wśród nas, posłuchać pięknych pieśni, wziąć udział w naszych zabawach i konkursach – podkreślał kapłan.

Na przybyłych czekało wiele atrakcji: – Bardzo mocno akcentowaliśmy, aby to miało wymiar rodzinny, więc są różne konkursy, gry i zabawy dla całych rodzin, które mogą brać udział, wspólnie rywalizować. Ale szczególną uwagę zwróciliśmy też na dzieci, aby miały one tutaj swoje miejsce. Przygotowane zostały dmuchańce, wesołe miasteczko, ogromne bańki mydlane i wiele atrakcji, które sprawiają najmłodszym mnóstwo radości – dodał ks. Kędra.

– Fantastyczna sprawa, przyszliśmy tutaj całą rodziną, dzieci świetnie się bawią, my również mamy czas dla siebie, aby wspólnie razem pobyć, spotkać się ze znajomymi, trochę też poczuć się jak dziecko np. przy puszczaniu baniek mydlanych. Jesteśmy wdzięczni naszemu ks. Proboszczowi i wszystkim, którzy zorganizowali tę imprezę. Teraz jest trudny czas związany z pandemią, kilka miesięcy byliśmy praktycznie zamknięci w naszych domach i dziś, gdy się razem spotykamy czujemy wielką wdzięczność za tę możliwość – mówiła Anna, jedna z uczestniczek.

– Bardzo mi się tutaj podoba. Mogę pozjeżdżać na zjeżdżalni, puszczać bańki, bawić się z mamą, tatą, bratem i ciocią. Tata mi zrobił też zdjęcie w kolorowej peruce w takim specjalnym okienku – tłumaczyła pięcioletnia Kasia.

Festynowi towarzyszyły występy parafialnych zespołów muzycznych, zespołów śpiewaczych i parafialnego chóru. Gościem specjalnym wydarzenia była Orkiestra Dęta ze Zwierzyńca, która wystąpiła z repertuarem rozrywkowym, religijnym i patriotycznym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję