W sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie odbywają się rekolekcje KAMUZO, czyli Kurs Animatorów Muzycznych Oazy (31 stycznia – 9 lutego).
KAMUZO to rekolekcje Ruchu Światło-Życie, które przygotowują do muzycznego zaangażowania we wspólnocie Kościoła. Ich celem jest pogłębienie życia wewnętrznego poprzez formację liturgiczną, modlitewną oraz kształcenie muzycznych umiejętności i pogłębianie wrażliwości muzycznej.
– Są to rekolekcje podczas, których przez muzykę chcemy prowadzić ich uczestników do Pana Boga, ale też uczyć ich w jaki sposób mogą muzyką posługiwać wobec swoich wspólnot oazowych czy parafialnych, robiąc to dobrze zgodnie z przepisami liturgicznymi – mówi ks. Łukasz Parniewski, moderator Diakonii Muzycznej Ruchu Światło-Życie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej.
W rekolekcjach bierze udział 37 uczestników, zaś ich tematyka nawiązuje do obecnego roku duszpasterskiego w Polsce, który jest poświęcony Eucharystii.
– Jest to moje siódme KAMUZO, natomiast po raz trzeci przyjechałam na rekolekcje jako animatorka. Pomimo tego, że obecnie trwa u mnie sesja, to nie wyobrażam sobie spędzić ferie nie będąc przede wszystkim u Matki Cierpliwie Słuchającej, ale też bez modlitwy śpiewem i tego poczucia wspólnoty – mówi Dominika Majka z parafii św. Józefa Oblubieńca w Zielonej Górze, która obecnie studiuje we Wrocławiu.
W rekolekcyjnym programie przewidziana jest codzienna Eucharystia, modlitwa Liturgią Godzin, spotkania w małych grupach animatorskich oraz adoracja Najświętszego Sakramentu.
W sanktuarium Pani Cierpliwie Słuchającej od 21 stycznia trwa Kamuzo, czyli rekolekcje diecezjalnej diakonii muzycznej Ruchu Światło-Życie. 26 stycznia dojechali pierwsi uczestnicy tegorocznego ORAMuz.
Kamuzo (Kurs Animatorów Muzycznych Oazy) to rekolekcje skierowane przede wszystkim do młodzieży licealnej i studentów. Natomiast ORAMuz (Oaza Rekolekcyjne Animatorów Muzycznych) to propozycja dla osób pracujących, małżeństw i rodzin, czyli tych, którzy nie mogą pozwolić sobie na dłuższy urlop. Oba typy rekolekcji przygotowują do posługi muzycznej w parafiach i wspólnotach, także podczas różnych wyjazdów. Uczestnicy ćwiczą dykcję i emisję głosu, mają możliwość nauki gry na gitarze i oczywiście poznają pieśni, zarówno nowe, jak i tradycyjne.
Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
„Cieszę się z budowania relacji z ludźmi: z kapłanami, z wiernymi, z młodzieżą” - powiedział w wywiadzie dla Katolickiej Agencji Informacyjnej biskup gliwicki Sławomir Oder. Trzy lata temu, 11 marca 2023 roku przyjął on sakrę biskupią i jako trzeci biskup-ordynariusz odbył ingres do katedry Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach połączony z kanonicznym objęciem diecezji. Spośród 656 tys. jej mieszkańców niemal 90 proc. należy do Kościoła katolickiego. Posługuje im około 350 kapłanów diecezjalnych i 140 zakonnych.
O. Stanisław Tasiemski OP, KAI: Diecezja gliwicka w tym roku obchodzi 34. rocznicę powstania. Czym wyróżnia się ta wspólnota Kościoła?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
