Teratyn - wioska w powiecie hrubieszowskim. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1428 r., natomiast w 1439 r. Teratyn jest wymieniony jako miasto królewskie. Położone przy ważnych szlakach handlowych z Rusią i innymi krajami, mogło się szybko rozwijać i bogacić. Ten stan rzeczy nie trwał jednak długo. Częste najazdy i działania wojenne przyczyniły się do upadku miasta, ostatnia wzmianka o Teratynie jako mieście pochodzi z 1629 r. Mieszkańcami Teratyna byli Polacy, Rusini i Żydzi, każda społeczność miała swoją świątynię i parafię. Nie znamy dokładnej daty powstania pierwszej parafii rzymskokatolickiej, ale w dokumentach wizytacyjnych z 1603 r. napisano, że kościół został zdewastowany 50 lat temu. Parafia upadła, być może przyczynili się do tego właściciele miasta, którzy byli protestantami, a może też różnego rodzaju napady i walki. Istniała natomiast nieprzerwanie aż do 1875 r. parafia unicka, którą władze rosyjskie przemianowały na prawosławną.
Obecny kościół teratyński to dawna cerkiew prawosławna zbudowana w 1880 r. Parafia prawosławna przetrwała do 1945 r., do chwili wysiedlenia Ukraińców. Podczas wojny jej opiekunem był ks. Bazyli Martysz urodzony w Teratynie, który w młodości pracował na Alasce i w Kanadzie. Po powrocie do Polski pełnił funkcję kapelana w przedwojennym Wojsku Polskim. W 1945 r., podczas napadu na prawosławną plebanię w Teratynie został zamordowany. Ciało jego pochowano na miejscowym cmentarzu, spoczywało tam do 2003 r. Synod Kościoła prawosławnego zdecydował o ekshumacji i przeniesieniu szczątek doczesnych ks. Bazylego do Warszawy, do cerkwi św. Jana Klimaka. Kościół prawosławny wyniósł go na ołtarze jako świętego kapłana i męczennika ziemi chełmskiej.
Obecna parafia w Teratynie pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika została powołana do życia dekretem bp. Stefana Wyszyńskiego 19 sierpnia 1948 r. Powstała ona z podziału parafii Uchanie. Opuszczoną przez Ukraińców cerkiew przystosowano do liturgii katolickiej i poświęcono. Większość parafian stanowili wygnańcy zza Bugu, szczególnie z Zaturzec, którzy przywieźli ze sobą skarb z Ziemi Wołyńskiej - od wieków czczony, słynący cudami obraz Matki Bożej Pocieszenia, umieszczając go w głównym ołtarzu. Obraz ten o wymiarach 105x65 cm został wykonany na desce pod koniec XVII wieku „Przedstawia on Matkę Najświętszą w całej postaci, wspartą na półksiężycu i trzymającą na lewym ramieniu Dzieciątko Jezus, ufnie wyciągające przed siebie ramiona. Szata Maryi częściowo złocona, układa się w grube fałdy. Szata Dzieciątka także złocona, zaś reszta sukienki srebrna. Przy prawej ręce Madonny wstęga z napisem: «Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy w utrapieniach zostajecie, a ja was pocieszę»” (Koprowski, Między Bugiem a Styrem).
Stara świątynia w Teratynie nie może pomieścić wszystkich parafian, powstała więc myśl o budowie nowego kościoła. W 1999 r. podczas pielgrzymki do Zamościa Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił tablicę - kamień przygotowany przez ówczesnego proboszcza ks. kan. Alojzego Fałkowskiego. Dziś, po latach, ten kamień jest cenną pamiątką, relikwią po Janie Pawle II. Po zakończeniu budowy zostanie wmurowany w ścianę nowego kościoła. Po kilku latach przygotowań parafianie teratyńscy wraz z nowym proboszczem ks. Stanisławem Błaszczukiem przystąpili do budowy. Najpierw w 2006 r. bp Wacław Depo poświęcił krzyż i plac pod przyszłą świątynię, a już w listopadzie 2007 r. rozpoczęto prace przy fundamentach. Obecnie ściany nowej budowli są już zauważalne przez przejeżdżających drogą Hrubieszów - Chełm.
W niedzielę, 31 sierpnia, parafia przeżywała jubileusz 60-lecia, odpust maryjny, bierzmowanie i dożynki. Po raz pierwszy Pasterz diecezji bp Wacław Depo odprawił uroczystą Mszę św. w nowej, jeszcze budującej się świątyni. Podczas liturgii dokonał poświęcenia kamienia z Góry Tabor, dokumentów informujących o wszystkich ważnych wydarzeniach, z podpisami Pasterza diecezji i osób, które miały jakiś wkład w dzieło budowy. Całość, w metalowym pojemniku, została wmurowana w specjalnie przygotowane miejsce. Wymownym wydarzeniem był sakrament bierzmowania. Spoglądając na niedokończone ściany nowej budowli i na młodzież stojącą wewnątrz, odnosiło się wrażenie, że tak naprawdę buduje się tu dwa kościoły, jeden z cegły, a drugi z młodych serc. Dlatego Ksiądz Biskup modlił się, aby Duch Święty zstąpił i umocnił ten młody Kościół swoją Mocą i Darami. Ci młodzi, umocnieni Darami Ducha Świętego, będą w przyszłości gromadzić się w nowej świątyni, będą się tam modlić i zatroszczą się o jej piękno. Pasterz diecezji przypomniał zebranym o zadaniach i obowiązkach, jakie tych młodych ludzi czekają, i o trudnościach, które ciągle trzeba pokonywać. Wraz z wieńcami żniwnymi parafianie ofiarowali Bogu i Matce Pocieszenia na 60-lecie surowe mury świątyni. Maryja przyjmie ten dar i dalej będzie opiekować się ludem w Teratynie i Zaturcach.