Reklama

Parafia pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Jasionnie

Wkrótce 60 lat

Parafia w Jasionnie w lutym 2009 „skończy” 60 lat. Początki wspólnoty parafialnej łączą się z kaplicą w Lścinie. Potem był pierwszy kościół, powstały na bazie spichlerza podworskiego, wreszcie murowana świątynia z prawdziwego zdarzenia, zbudowana w latach 1981-1986

Niedziela kielecka 46/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Erygowana przez bp. Czesława Kaczmarka

Reklama

Jasionna to miejscowość pod Jędrzejowem. Zanim powstała parafia, ludzie „należeli” właśnie do Jędrzejowa, do kościoła Trójcy Świętej oraz do Mokrska Dolnego i Imielna. Nikt nie miał blisko do kościoła, to fakt. Dlatego w miarę możliwości korzystali z kapliczki w Lścinie pw. Matki Bożej Częstochowskiej (została zbudowana w 1857 r). Parafię Jasionna erygował bp Czesław Kaczmarek 24 lutego 1949 r. Czytamy w parafialnej kronice: „W przeddzień nominacji na probostwo ks. Franciszek Stoksik otrzymał pełnomocnictwo do zakupu na rzecz parafii 5,25 ha gruntu z parcelowanego majątku (wraz z budynkami, ogrodem i parkiem) od Jerzego Andrzeja Gracjana Pikora i Zbigniewa Tadeusza Pikora, ostatnich dziedziców w Jasionnie”. Ksiądz zamieszkał w starym podworskim budynku, a liturgia była sprawowana w kaplicy w Lścinie. W ciągu trzech miesięcy powstała nowa kaplica z przebudowanego spichlerza podworskiego (do murów dobudowano nawę główną). I tak wznoszony w latach 1950-1964, stanął w Jasionnie pierwszy kościół parafialny. W 1981 r. Kuria diecezjalna zatwierdziła projekt nowego kościoła w Jasionnie. Jego autorami są inżynierowie architekci Zbigniew Grządziela i Bogusław Ciok. Był on budowany w latach 1981-1986 pod nadzorem ks. Edmunda Tarnówki. Aranżacja prezbiterium jest autorstwa artystów z Krakowa, Jana Funka i Marka Tondery.
Jasionna ma obecnie szóstego z kolei proboszcza. Każdy z kapłanów zostawił swój wkład budowę tak murów i dzieł materialnych, jak i duchowości wspólnoty. Byli to księża: ks. Franciszek Stoksik (1949-65), ks. Władysław Klupowski (1965-73), ks. Stanisław Żal (1973-78), ks. Edmund Tarnówka (1978-91), ks. Wiesław Hart (1991-2001). Od 2001 r. proboszczem jest ks. Marek Cetera.
Do parafii należy kilka wiosek: Jasionna, Brzeźnica, Wólka, Chwaścice, Niebyła, Lścin, Czarnocice, Raków, Rakówek, Wolica, Karczunek i Dalechowy. Najdalej położone wioski - ok. 4 km od kościoła, to Brzeźnica i Raków.
Parafia w swej niedługiej historii miała szczęście do powołań kapłańskich. Pochodzi z niej sześciu kapłanów: ks. Henryk Marczewski (1952), ks. Daniel Olszewski (1958), ks. Czesław Nowak (1966), ks. Marian Fatyga (1988), ks. Tomasz Gocel (1998), ks. Krzysztof Gibas (2006). Jeden kapłan rodak - śp. ks. Adam Wierzchowski, pochowany jest na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Czym żyje parafia

Jedno z ostatnich wydarzeń, które z pewnością wpłynęło na duchowość wspólnoty, to peregrynacja Obrazu Jasnogórskiego, poprzedzona solennymi misjami świętymi, 16-23 września 2007 r. Poprowadzili je ojcowie redemptoryści Antoni Stańczyk i Andrzej Łoś z Gdyni. Matka Boża przybyła do parafii 25-26 września 2007 r. W rok później wspólnota parafialna uczestniczyła w renowacji misji, a po świętach wielkanocnych ruszyła „rodzinna peregrynacja” - kopia cudownego Obrazu Jasnogórskiego, poświęcona podczas renowacji misji, rozpoczęła nawiedzanie rodzin w parafii.
Do ciekawszych doświadczeń duszpasterskich należy zapewne dobrze zakorzeniony w parafii obyczaj tzw. Niedzieli Grobowej - to specjalna Eucharystia odprawiana zawsze na cmentarzu w niedzielę po uroczystości Wniebowzięcia NMP. W kościele w Jasionnie w każdą środę przed Mszą św. jest nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy; w każdą III niedzielę miesiąca - Koronka do Miłosierdzia Bożego, w każdą I niedzielę miesiąca - adoracja. Także wtedy mają miejsce spotkania kół różańcowych, których w parafii jest 7 (po Mszy św. o godz. 8 jest zmiana różańcowa, podanie intencji, dziesiątek Różańca i modlitwa za zmarłe siostry). W parafii jest grupa 15 ministrantów, w tym trzech lektorów. Ksiądz Proboszcz podkreśla także zamiłowanie swoich parafian do pielgrzymowania. Byli już w Licheniu, Kalwarii Zebrzydowskiej, Łagiewnikach, Zielenicach i Miechowie, Piotrkowicach Chmielnickich i Pacanowie, Sandomierzu i na Świętym Krzyżu, w Częstochowie. 8 sierpnia parafia gościnnie przyjmuje pielgrzymów ze Stalowej Woli.
Odpust ku czci Serca Jezusowego w Jasionnie jest obchodzony po oktawie Bożego Ciała.
Obecnie parafia liczy 1700 osób; choć od kilku lat utrzymuje się względna równowaga pomiędzy liczbą chrztów i pogrzebów, to w tym roku w połowie października na 20 pogrzebów było 10 chrztów.
19 dzieci przystąpiło do Komunii św., w przyszłym roku będzie ich 22. Dzieci uczą się w dwóch szkołach podstawowych: w Jasionnie i Rakowie, a katechizują Justyna Skrzypczak i Renata Władyszewska.

W trosce o wspólne dobro

Parking, droga z destruktu, chodnik, uporządkowanie parku, rozebranie organistówki, oświetlenie placu przy kościele i odwodnienie budynku - dużo było tych prac w ostatnich latach, a obejmowały one zarówno sam kościół, jak i plebanię, dzwonnicę, cmentarz i kaplicę w Lścinie.
Kościół jest wymalowany, łącznie z chórem, zakrystią i klatką schodową, ma nowe nagłośnienie (także przenośne) i piec do ogrzewania. Są nowe ławki, jest nowiuteńka piękna chrzcielnica, podest pod tabernakulum, meble w zakrystii, odnowione stacje drogi krzyżowej i figury w kościele. Zostały zakupione liczne sprzęty, szaty i naczynia liturgiczne oraz obrazy Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Jezusa Miłosiernego, które gromadzą ludzi na nabożeństwach.
Cmentarz parafialny ma odrestaurowane ogrodzenie, nowy ołtarz, uporządkowany w większości drzewostan, kontenery na śmieci, a prowadzi doń droga asfaltowa. Mnóstwo sił i środków pochłonęły prace na plebanii, która wymagała kapitalnego remontu, m.in. ocieplenia, malowania, zmiany systemu grzewczego i podłóg, doposażenia w meble i armaturę łazienkową.
Dużo zrobiono wspólnymi siłami, wszystko to cieszy oczy i służy parafii. Pojawiają się nowe potrzeby i plany - wszędzie tam, gdzie ludzie gromadzą się na Mszy św. potrzeby być muszą i będą. Czas nie jest łaskawy dla materii - tutaj ukruszą się schody, gdzieś odpadnie tynk albo zardzewieje stara brama. Ale dopóki dzwony mają kogo wzywać na modlitwę, zawsze znajdą się oczy widzące potrzeby i ręce chętne do pracy. Tak jest i tak zapewne będzie w Jasionnie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak ja służę drugiemu człowiekowi?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Anna Wiśnicka

Rozważania do Ewangelii Mk 1, 29-39.

Środa, 14 stycznia. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych. 2 tys. cegieł, wkrótce ryt zamurowania kapsuły

2026-01-13 09:19

[ TEMATY ]

Drzwi Święte

kapsuła

zamurowywanie

2 tys. cegieł

Jubileusz Nadziei

Wojciech Rogacin/Vatican News

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.

Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję