Jak od lat, tak i w roku bieżącym wierni licznie wyszli na ulice i osiedla, by uczestniczyć razem w procesji, prowadząc Chrystusa obecnego pod postacią Chleba przez nasze ulice, osiedla i wioski, by znalazł wśród nas godne przyjęcie i właściwe miejsce. A jest wiele do zmiany nie tylko w życiu publicznym, ale i w sercu każdego z nas.
Centralna procesja w Rzeszowie rozpoczęła się Mszą św. przed Farą pod przewodnictwem Biskupa Rzeszowskiego. W homilii bp Kazimierz Górny przypomniał o potrzebie ochrony życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci oraz o obywatelskiej inicjatywie ustawodawczej, mającej na celu całkowitą ochronę życia. Po Mszy św. wyruszyła procesja, która przeszła ulicą 3 Maja, Lisa Kuli, al. Cieplińskiego do sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej. Pierwszy ołtarz przygotowali Caritas i Rzemieślnicy rzeszowscy wraz z parafią św. Krzyża, drugi ołtarz Wojsko Polskie i Policja z parafią Garnizonową, trzeci ołtarz Strażacy i Służba Więzienna z parafią bł. Karoliny Kózka, zaś ostatni parafia Ojców Bernardynów. Liturgię ubogaciły chóry i orkiestra 21. Brygady Strzelców Podhalańskich. W procesji wzięli udział przedstawiciele władz Miasta, przedstawiciele różnych rodzajów służb mundurowych, Seminarium Duchowne, Liceum Sióstr Prezentek, przedstawiciele rzemiosła i dzieci.
Na zakończenie procesji, jak to już stało się zwyczajem, Caritas Diecezji Rzeszowskiej rozprowadzała chlebki, przygotowane przez rzeszowskich piekarzy, a ofiary zebrane z ich sprzedaży oraz ze składki zostały przeznaczone na działalność kuchni dla ubogich.
W godzinach południowych i popołudniowych odbywały się procesje także w innych parafiach Rzeszowa i całej diecezji, których trasy wiodły przez ulice i osiedla.
Podsumowaniem dnia czci Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa był wieczorny koncert "Jednego Serca, Jednego Ducha", który przy pięknej pogodzie zgromadził kilkanaście tysięcy ludzi w parku Sybiraka w Rzeszowie. W koncercie, którego pomysłodawcą, kierownikiem i konferansjerem jest Jan Budziaszek, wystąpiło wielu artystów, zajmujących się muzyką chrześcijańską. Koncert oceniany jest jako największy koncert muzyki uwielbieniowej, gdzie artyści wraz z uczestnikami razem śpiewają najpiękniejsze pieśni eucharystyczne, ale i nie brak też nowych kompozycji. A poszczególne pieśni przeplecione niezwykłymi świadectwami ludzi, którzy na swojej drodze spotkali Jezusa, uczynili w sercach swoich godne Jemu miejsce i doświadczyli Jego miłości.
Wizja Daniela otwiera przed nami salę tronową nieba i czyni to językiem sądu: „Postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce… Sąd zasiadł i otwarto księgi”. Cała sceneria jest procesowa, trybunał, akta, wyrok. Tysiąc tysięcy służy Przedwiecznemu, a „dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy” stoi przed Nim. Liturgia dzisiejszego święta czyta te zastępy jako świat aniołów, niezliczoną służbę nieba, o której człowiek wie mało, a której istnienie Pismo poświadcza od pierwszych do ostatnich kart. W nocnych widzeniach przybywa „jakby Syn Człowieczy” na obłokach nieba. Obłok jest w Biblii wehikułem teofanii. Ktokolwiek przybywa na obłokach, przybywa po Bożemu. Zagadkowa postać Danielowej wizji otrzymuje od Przedwiecznego „panowanie, chwałę i władzę królewską”, a Jego panowanie „nie przeminie” i królestwo „nie ulegnie zagładzie”. Jezus weźmie ten tytuł, Syn Człowieczy, jako swoje najczęstsze samookreślenie. Przed Sanhedrynem zacytuje tę właśnie wizję jako odpowiedź na pytanie o swoją tożsamość (por. Mt 26,64). Trybunał uzna to za bluźnierstwo, bo doskonale zrozumie, do czego rości sobie prawo Oskarżony. W święto Archaniołów ta perykopa ustawia proporcje. Michał, „któż jak Bóg”, wódz zastępów, Gabriel, „mąż Boży”, posłaniec zwiastowania, Rafał, „Bóg uzdrawia”, towarzysz drogi Tobiasza. To trzej wymienieni z imienia słudzy tej samej sali tronowej. Aniołowie w Piśmie nigdy nie zatrzymują uwagi na sobie. Każdy z nich jest ruchem od Boga ku człowiekowi albo od człowieka ku Bogu. Kult aniołów, którego Kościół strzeże od wieków przed wynaturzeniami (por. Kol 2,18), jest w istocie kultem Boga, „któremu służą aniołowie”.
Znaczenia wizyty Leona XIV we Francji nie da się streścić w statystykach, ani pojedynczych cytatach z przemówień i homilii. Cztery dni, które Ojciec Święty spędził z „najstarszą córą Kościoła”, to złożony obraz słów, gestów i znaków, które wspólnie pokazują, że nad Sekwaną wiara odradza się dzięki głęboko zapuszczonym i wciąż żywym korzeniom i że Francja na nowo może stać się „Bożą latarnią” w Europie (by posłużyć się metaforą, którą opisywana jest katedra w Metz), jeśli tylko się na to odważy.
Choć papieskiej wizycie – jak każdemu wydarzeniu – towarzyszyły głosy sceptyków, a o jej owocach będzie można mówić dopiero z perspektywy czasu, warto zwrócić uwagę na kilka fenomenów, które w tych dniach wydarzyły się nad Sekwaną.
Ksiądz musi być dzisiaj jak komandos. Problem jest tylko taki, że komandosów mogą wychować tylko komandosi, nie szeregowcy. W związku z tym to jest też kwestia właściwego doboru kadr formacyjnych – wskazał w rozmowie z Polskifr.fr metropolita warszawski abp Adrian Galbas. Październik to czas powrotu do nauki i formacji także w seminariach duchownych.
Mówiąc o formacji chrześcijan w Kościele warszawskim, abp Adrian Galbas zwrócił uwagę na liczne ruchy kościelne, a także pojedyncze propozycje, na przykład cykl wykładów „Duchowość dla Warszawy”, które gromadzą bardzo wiele osób i „solidnie kształtują ich postawę duchową i chrześcijańską”. „Ten swoisty wymiar katechetyczny jest dość dobrze zorganizowany. Jeśli ktoś chce pogłębić swoją wiarę, znajdzie w Warszawie ku temu miejsca, wspólnoty i formy” – dodał. Wskazał też, że wielkim wyzwaniem duszpasterskim pozostaje docieranie do tych, którzy są oddaleni od Kościoła, czyli mówiąc krótko: ewangelizacja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
