Czerwiec jest miesiącem szczególnie poświęconym kultowi Najświętszego Serca Pana Jezusa. Katedra - matka kościołów rzeszowskich posiada wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wielkim czcicielem kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa był biskup przemyski św. Józef Sebastian Pelczar (kanonizowany w 2003 r.). Dewizą życia biskupa Józefa było zawołanie: „Wszystko dla Najświętszego Serca Jezusowego przez Niepokalane Ręce Najświętszej Maryi Panny”. Życie tego świątobliwego biskupa miało również swój etap w Rzeszowie. Podczas nauki w gimnazjum przy ul. 3 Maja długie modlitewne godziny spędzał w kościele Świętego Krzyża. W mieście nad Wisłokiem powstał również piękny kościół o ciekawej architekturze poświęcony bp. Pelczarowi, tutaj także dokonał się akt beatyfikacji (2 czerwca 1991 r.) Józefa Sebatiana Pelczara. Wiele uwagi biskup ten poświęca nabożeństwu do Serca Jezusowego, tzw. czerwcowemu.
XVII-wieczny wizerunek Serca Pana Jezusa w otoczeniu róż przechowywany przez krakowskie wizytki jest bodaj najstarszym zachowanym wizerunkiem kultu Serca Jezusowego. Jednak kult Najświętszego Serca Jezusowego zanim na dobre rozprzestrzenił się dzięki wizjom francuskiej zakonnicy, Małgorzaty Marii Alacoque, szerzyli jezuici, w tym związany przez pewien czas z Podkarpaciem, bo z Jarosławiem o. Kasper Drużbicki. Napisał on dziełko „Meta Cordium Cor Jesu” składające się z rozmyślań i litanii do Najświętszego Serca Jezusowego.
W trakcie jednej z wizji wspomnianej Małgorzaty Marii Alacoque (wizje pojawiały się w l. 1673-75) Chrystus wziął serce Małgorzaty i umieścił je symbolicznie w swoim Sercu. Przyszła święta (kanonizowana w 1920 r.) otrzymała również od Jezusa dwanaście specjalnych obietnic. Chrystus zwrócił uwagę Małgorzaty na Komunię pierwszopiątkową, a ci co ją przyjmują, otrzymali obietnicę, iż nie umrą w stanie niełaski ani bez sakramentów świętych, a to Serce stanie się dla nich ucieczką w godzinę śmierci. Stąd w ikonografii liczne wizerunki gorejącego miłością Serca, na które wskazuje Pan Jezus. Nawet królowie polscy: najpierw August II Mocny w 1726 r. a następnie jego syn August III w 1762 r. zwracali się do Stolicy Apostolskiej o wprowadzenie do Kościoła liturgicznego kultu Serca Pana Jezusa. Po raz pierwszy w Polsce nabożeństwo czerwcowe zostało odprawione 1 czerwca 1857 r. w kościele Sióstr Wizytek w Lublinie. Papież Pius IX w roku 1859 polecił sprawować to nabożeństwo w znajdującej się pod zaborami Polsce. Tekst litanii, który obecnie jest odmawiany pochodzi z dziewiętnastego stulecia z Francji i w 1889 r. jego tekst zatwierdził papież Leon XIII. Papież ten do litanii dodał akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu.