#NiezbędnikWielkopostny: Patron dnia św. Koleta z Korbei
"Wydawać by się mogło, że nic jej nie zadowala. Bez końca zmieniała klasztory i zakony: przechodziła od beginek, a następnie benedyktynek z Korbei do klarysek, od nich zaś do franciszkańskich tercjarek; póxniej 4 lata przebywała w rekluzji, także w Korbei"- tak charakterystycznie opisuje się św. Koletę.
Kiedy jej rodzice, Robert Boylet i Katarzyna stracili nadzieję na potomstwo, wówczas na świat przychodzi ich ukochana córka. Nazwali ją Nicoletta (zdrobnienie Colette) w hołdzie dla św. Mikołaja z Bari (wł. Nicola), któremu zawdzięczali przyjście jej na świat.
Swoje skomplikowane i niełatwe doświadczenia z wiarą Koleta rozpoczęła mając 18 lat. Młodzieńcze zmagania skończyła w wieku 25 lat, kiedy za poradą franciszkanina Henryka z Baume postanowiła powrócić do klarysek, pnieważ jak czytamy" - czuła się powołana do reformowania zakonów założonych przez św. Franciszka".
Czy czasy, w których żyła były łatwe?
Były to czasy wielkiej schizmy zachodniej, kiedy różne grupy kardynałów wybierały swoich zwierzchników. Po śmierci Grzegorza XI, na Stolicy Piotrowej zasiada Urban VI, po nim Bonifacy IX, Innocenty VII i Grzegorz XII. Ostatniemu papieżowi sprzeciwił się Benedykt XIII, następca innego papieża awiniońskiego, Klemensa VII. W pewnym momencie było aż trzech papieży, trwało to do Soboru Konstancjańskiego, gdzie ostatetcznie wybrano Marcina V.
Dalsze działania Kolety to...?
Reklama
Kilka lat przyglądała się niepowodzeniom wysiłków reformatorskich i w 1410 r. utworzyła swój pierwszy "odnowiony' kalsztor w Besançon, a wkrótce powstało 16 następnych. Zmiany, które zaproponowała przyjęły też niektóre zakony męskie.
Jakie były to propozycje?
"Bezgraniczne ubóstwo, poziom życia doprowadzony do ekstremalnej prostoty, dni spędzane na osobistej i wspólnej modlitwie, pokuta na rzecz jedności Kościoła - na tym polegała reforma Kolety".
Uważano, że umie czytać w ludzkich sumieniach, co przyniosło jej sławę. Ponadto posiadała dar czynienia cudów i zdolność do wieszczenia, przepowiadania.
Jak zareagowano na zaproponowaną reformę?
W 1434 r. generał franciszkanów zatwierdził reformę, a w 1458 r. zaakceptował ją także Pius II. Zmiany jakie chciała wprowadziś utzrymywały się przez kilka lat.
Czy dziś praktykuje się "koletańskie reformy"?
W roku 1807, Pius VII kanoznizuje Koletę. Tmczasem klasztory "koletańskie" dalej funkconują według zaproponowanych reform. W XXI w. mamy ich około 140, w Europie, Ameryce, Azji i Afryce. Reformatorka umiera w 1447 r. w Gandawie.
WYZWANIE: Patronka dzisiejszego dnia służyła w pokorze i ubóstwie. Zastanów się dziś w jaki sposób ty możesz pomóc najbardziej potrzebującym? Modlitwą, włączeniem się w wolontariat, wsparciem materialnym? Dając, zyskujemy najwięcej.
"Niech jego (św. Ottona) relikwie tu, w tej katedrze, będą
otaczane najgłębszą czcią, bo Kościół w Polsce otacza głęboką czcią
wszystkich tych, którzy głosili mu Ewangelię, bez względu na to,
skąd pochodzili, czy z krajów słowiańskich, czy z Irlandii, czy z
krajów germańskich. Przychodzili w imię Chrystusa i przychodzili
jako nasi bracia...". Jan Paweł II - Szczecin, 11 czerwca 1987 r.
Św. Otton urodził się ok. 1061 r. w Szwabii. Po raz pierwszy
znalazł się w Polsce jako kleryk ok. 1080 r., przebywając na dworze
księcia Władysława Hermana w Gnieźnie, w otoczeniu opata wurzburskiego
Henryka. Udzielał wtedy nauk młodzieży szlacheckiej w przykatedralnej
szkole. Był to okres, kiedy poznawał język Polan, słowiańskie obyczaje
i dwór książęcy. Po kilku latach tej posługi powrócił do Niemiec,
gdzie otrzymał święcenia kapłańskie, aby w Polsce znaleźć się znów
ok. 1088 r. Tym razem powierzono mu misję pertraktowania małżeństwa
siostry cesarza Henryka IV, Judyty Marii Salickiej z Władysławem
Hermanem. Misja zakończyła się pomyślnie. Do 1090 r. służył jako
kapelan księżnej na dworze w Płocku, po czym został ponownie wezwany
do Niemiec, gdzie cesarz obdarował go godnością kanclerza. Dzięki
poparciu Henryka IV i książąt Rzeszy na Boże Narodzenie 1102 r. został
wybrany biskupem Bambergu. Jak wspominają kroniki, w lutym 1103 r.
boso wkroczył do swojej katedry, zyskując wielki szacunek i życzliwość
powierzonego sobie ludu. Samą sakrę otrzymał z rąk papieża dopiero
w 1106 r.
Zwłoka spowodowana była istniejącym konfliktem między
cesarzem Henrykiem IV a papieżem Paschalisem II. Aby rozwiązać ów
konflikt, cesarz wysłał Ottona do Rzymu (1105 r.), gdzie biskup doprowadził
ostatecznie do pojednania obu zwaśnionych stron. Podobną misję sprawował
jeszcze w 1121 r. (tym razem konflikt zaistniał między Henrykiem
V a Kalikstem II). W dużej mierze Otton przyczynił się też do podpisania
konkordatu wormackiego (1122 r.), na mocy którego cesarz zrzekł się
inwestytury. Tymczasem w swojej diecezji troszczył się o reformę
kleru, karność w klasztorach i o ubogich. Nazywano go "ojcem zakonów",
gdyż osobiście założył 15 opactw i 6 mniejszych klasztorów. Największym
jednak jego osiągnięciem było schrystianizowanie Pomorza Zachodniego.
Wszystko zaczęło się w 1124 r., kiedy to Otton, w porozumieniu
ze Stolicą Apostolską i za zgodą cesarza przybył do kraju Polan na
zaproszenie księcia Bolesława Krzywoustego, aby Pomorzan zyskać dla
Kościoła. Z księciem spotkał się w Gnieźnie, gdzie omówiono szczegółowo
plan misji. Bolesław Krzywousty zabezpieczył misjonarzy w zbrojną
eskortę (60 wojów) i we wszelkie potrzebne środki. Także Otton dobrze
się do wyprawy przygotował, będąc jeszcze w swojej diecezji. W Stargardzie
nastąpiło spotkanie z księciem pomorskim Warcisławem, który przyjął
chrzest z rąk biskupa i także zapewnił o wszelkiej pomocy. Wyprawa
misyjna rozpoczęła się pod koniec maja 1124 r. od miejscowości -
Pyrzyce, gdzie w ciągu niecałych dwóch tygodni wiarę przyjęło ok.
7 tys. Pomorzan. Z Pyrzyc misjonarze udali się do Kamienia Pomorskiego,
zyskując dla Chrystusa kolejne 3500 dusz. Pod koniec sierpnia pielgrzymi
dotarli do Wolina - założonego według podań przez samego Juliusza
Cezara. Tutaj misja spotkała się już z pewnymi trudnościami - misjonarze
zostali wypędzeni z grodu. Wolinianie zadecydowali, że przyjmą nową
wiarę, jeżeli najpierw uczynią to mieszkańcy Szczecina. Otton zatem
podążył w tamtą stronę. W Szczecinie również mieszkańcy nie kwapili
się do przyjęcia wiary chrześcijańskiej, jednak wobec grożącej zbrojnej
interwencji księcia polskiego odstąpili od pogańskiego kultu i uwierzyli
w Chrystusa. W grudniu biskup wkroczył ponownie do Wolina, gdzie
tym razem został przyjęty bardzo życzliwie. Następnie Ewangelię głosił
jeszcze w Kołobrzegu i Białogardzie, odwiedzając po drodze mniejsze
grody (Kłodno, Lubiń, Niekładz). Łącznie podczas całej wyprawy misyjnej
wiarę chrześcijańską przyjęło ponad 22 tys. Pomorzan. W lutym 1125
r. Otton powrócił przez Gniezno do swojej diecezji.
Drugi raz Biskup bamberski udał się na Pomorze w 1128
r. Zaistniała wówczas poważna groźba reakcji pogańskiej. Odwiedził
wtedy Uznam, Szczecin, Dymno, Wołogoszcz, Choćków, Wolin, Kamień,
gdzie umacniał chrześcijan i zachęcał do wytrwania w wierze. Po powrocie
do Gniezna poważnie rozpatrywał też sprawę ustanowienia biskupstwa
pomorskiego. Wyznaczył już nawet swojego kapelana Wojciecha na ewentualnego
biskupa. Sprawa nowego biskupstwa musiała jednak czekać, bowiem do
ziem Pomorza roszczenia wnosił zarówno Kościół w Niemczech (Magdeburg),
jak i w Polsce (Gniezno). Niestety, śmierć Ottona - 30 czerwca 1139
r. przerwała wszelkie plany erygowania nowej diecezji. Wielki Misjonarz
Pomorza Zachodniego został pochowany w klasztorze św. Michała w Bambergu
na wzgórzu Michelsberg. A biskupstwo w Wolinie (podlegające bezpośrednio
Rzymowi) zostało ostatecznie powołane 1 października 1140 r. Pierwszym
biskupem został kapłan Wojciech, towarzysz misji św. Ottona. Pół
wieku później, 1 maja 1189 r. papież Klemens III wliczył Ottona w
poczet świętych.
Dzieło misyjne św. Ottona z Bambergu to wydarzenie unikalne
w dziejach Europy Zachodniej. Jedyna krucjata, gdzie hufce rycerstwa
zastąpiła garstka misjonarzy, a krzyż i słowo okazały się bardziej
skuteczne od wymowy miecza. Św. Otton jest głównym patronem naszej
archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, a największym ośrodkiem jego
kultu w Polsce są dziś Pyrzyce - miasto, gdzie Święty rzucił pierwsze
ziarna Bożego Słowa.
Akcja Katolicka w Polsce wydała stanowisko, w którym apeluje do Prezydenta RP o ułaskawienie Weroniki Krawczyk - skazanej za ostrzeżenie innych kobiet przed ginekologiem-aborterem. AK podkreśla, że lekarzowi, który dokonał wielu aborcji i proponował kolejne - nie należą się żadne przeprosiny. Natomiast perspektywę wysłania młodej matki do zakładu karnego organizacja ocenia jako głębokie zaprzeczenie wartości, na jakich opierać się ma życie społeczne w naszej Ojczyźnie. Pod stanowiskiem podpisali się krajowy asystent kościelny Akcji Katolickiej bp Marek Mendyk oraz prezes Akcji Katolickiej Andrzej Kamiński.
Akcja Katolicka w Polsce z uwagą i troską śledzi sprawę Weroniki Krawczyk - Mamy trojga dzieci, która odmówiła aborcji na swoim synu, a następnie ostrzegła inne matki przed ginekologiem, który takie zabiegi proponuje.
Prof. Ryszard Bender - w służbie Bogu i Ojczyźnie - w dziesiątą rocznicę śmierci
2026-04-09 12:26
Materiał prasowy
Materiał prasowy
Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego zaprasza na konferencję: Prof. Ryszard Bender - w służbie Bogu i Ojczyźnie - w dziesiątą rocznicę śmierci, która odbędzie się 13 kwietnia 2026 roku, w Lubelskim Centrum Konferencyjnym, w Sali Audytoryjnej (na parterze), przy ul. Grottgera 2. Wydarzenie objęte jest Patronatem Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Partnerem zaś jest Województwo Lubelskie - Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego w ramach programu "Warto być Polakiem".
Konferencję otworzy Jarosław Stawiarski, Marszałek Województwa Lubelskiego oraz Prof. Mieczysław Ryba, Wiceprezes Towarzystwa Naukowego KUL. Na początku, odbędzie się "Premiera filmu dokumentalnego Ryszard Bender. Najważniejsza jest Polska". Następna część to "Konferencja wspomnieniowa/panel", w której wezmą udział przedstawiciele świata nauki, uczniowie Profesora oraz dziennikarze. Będą to: Prof. Wojciech Załuska, Prof. Mieczysław Ryba, Prof. Mirosław Piotrowski, dr Leszek Pietrzak, red. Piotr Jegliński, red. Piotr Semka, red. Paweł Nowacki, Tadeusz Brzozowski Senator RP II kadencji, red. Jan Ruman IPN, red. Maciej Łętowski. Ostatnim punktem będzie "Otwarcie wystawy fotografii ukazującej działalność Prof. Ryszarda Bendera".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
.jpg)
_1775135371.jpg)
_1775126913.jpg)
