Reklama

Przystanek na Rynku Wieluńskim

Weto

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Wieczór nastał bardzo szybko. Niemal w jednej chwili popołudniowa szarówka zamieniła się w ciemności, które rozjaśniły natychmiast żółte światła sodowych lamp. Zaświeciła też reklamowa witryna, na której śnieżnobiały łabędź wzbijał się do lotu, a nad brzegiem jeziora obejmujący się czule chłopak i dziewczyna trzymali w rękach paczki papierosów.
Niebo było lekko zachmurzone. Pióropusze chmur raz po raz zasłaniały świecący jasno księżyc, by po chwili pozwolić mu błysnąć pełnym blaskiem.
Na przystanek podjechał autobus. Był względnie luźny jak na tę porę dnia. Drzwi otworzyły się z hałasem i z pojazdu usiłował wysiąść mężczyzna w średnim wieku. Podkreślić należy, że usiłował, ponieważ w tym samym czasie i przez te same drzwi do autobusu także usiłował wejść inny mężczyzna w średnim wieku. Byli bardzo do siebie podobni. Odróżnić ich można było jedynie po beretach z antenką; jeden z nich miał przechylony do tyłu, drugi natomiast na bok. Poza tym obaj mieli takie same płaszcze mocno już podniszczone, takie same teczki przewiązane w połowie paskiem, byli tego samego wzrostu i obaj tryskali energią. Żaden też nie chciał ustąpić. Dopiero po usłyszeniu dzwonka wysiadający mężczyzna zdenerwował się na tyle, że odepchnął energicznym ruchem zawalidrogę i niemal wyskoczył z ruszającego już pojazdu. Drugi mężczyzna nie zdążył jednak już wsiąść. Drzwi zamknęły się i autobus odjechał w stronę cmentarza św. Rocha.
Mężczyźni stali naprzeciw siebie i patrzyli, nie wydając z siebie najmniejszego nawet dźwięku. Sylwetki mieli pochylone, zgięte w karku, pięści zaciśnięte, a nogi lekko ugięte w kolanach, jakby szykowali się do skoku. Cisza nie trwała jednak długo. Po chwili jednocześnie mężczyźni wybuchnęli przeraźliwym krzykiem, obrzucając się stekiem wyzwisk. Autobus już zniknął za zakrętem, a mężczyźni krzyczeli na siebie, nie szczędząc sobie najgorszych epitetów. Jeden miał pretensję, że ledwie zdążył wysiąść, a drugi, że nie udało mu się wsiąść. Nie zauważyli nawet, kiedy przyjechał następny autobus. Mężczyzna z beretem założonym na bakier wskoczył do niego niemal w ostatniej chwili, lecz zdążył jeszcze krzyknąć przez zatrzaskujące się drzwi: ty... Tego słowa nie godzi się jednak przytoczyć. Drugi mężczyzna natomiast poszedł dziarskim krokiem w stronę pobliskiej kamienicy. Wyglądał na zadowolonego z siebie. Jego szybki krok wskazywał nawet na pewną lekkość, jakby zrzucił z siebie jakiś ciężar. Ofuknął jeszcze po drodze bawiące się dziecko, ale bez wyraźnej złości, jakby od niechcenia. Widocznie incydent na przystanku pomógł mu rozładować tkwiące w nim niezmierzone pokłady agresji.
- I o co oni właściwie się pokłócili? Przecież można to było załatwić kilkoma słowami. Wystarczyłoby nawet jedno "przepraszam" - powiedziała młoda dziewczyna w czapce z kolorowej wełny, zrobionej na drutach prawdopodobnie przez mamę albo babcię; bo która młoda kobieta umie dziś posługiwać się drutami?
- Żadnemu z tych panów słowo "przepraszam" nie przejdzie przez gardło - odpowiedziała kobieta w średnim wieku - chyba by się wcześniej ze wstydu spalili.
- A to przedstawienie, które dali przed chwilą, to nie przynosi im wstydu? - dziwiła się dziewczyna.
- Ma pani rację, ale co na to poradzić, przecież kłótliwość to wrodzona cecha Polaków - odparła kobieta. - Oni chyba już nie mogą inaczej. Wszystko jedno, czy chodzi o politykę, czy o wybudowanie np. wysypiska śmieci. Nie zgodzą się na nic i już. Najchętniej by takie wysypisko zrobili w sąsiedniej wsi, nie pytając się, oczywiście, sąsiadów o zdanie. Prywata i tyle. Nic się nie zmieniło od czasów liberum veto.
- Zgadzam się z panią - odparła dziewczyna. - Widziałam niedawno program w telewizji o takim wysypisku. Ludzie kłócili się jak ci panowie przed chwilą tu, na przystanku, a przecież dzisiaj takie rzeczy buduje się bardzo ekologicznie. Ja się na tym znam, bo studiuję ochronę środowiska, tylko do nikogo to nie trafia, bo najłatwiej się nie zgodzić i broń Boże nie korzystać z rozumu.
- I w polityce też się nie chcą zgodzić - odpowiedziała kobieta. - Jak już tak lubią się sprzeczać, to czy nie mogliby tego robić za zamkniętymi drzwiami, a nie przed kamerami. Wstydu nie mają i tyle, zupełnie jak ci faceci. Tylko, że ci mieli na głowie beretki z antenką, a ci w telewizji chodzą w garniturach i strugają inteligentów.
- O, widzi pani? - zwróciła uwagę dziewczyna. - Na jedynej kamienicy na całym Rynku ktoś powiesił polską flagę. To z okazji święta Niepodległości. Mój Boże, tylko jedna flaga. Ludzie chyba nie wiedzą, co to za święto.
- Albo nikt im tego nie mówi, albo o to nie dbają. Mają przecież własne problemy, często sąsiad ich nie interesuje, a co dopiero ojczyzna.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2000-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Lotnictwo wojskowe znów w powietrzu - informuje Dowództwo Operacyjne

2026-11-20 09:48

[ TEMATY ]

lotnictwo wojskowe

znów w powietrzu

Dowództwo Operacyjne

Adobe Stock

W związku z kolejnym rosyjskim nalotem na Ukrainę, poderwano polskie samoloty wojskowe

W związku z kolejnym rosyjskim nalotem na Ukrainę, poderwano polskie samoloty wojskowe

W piątek po godz. 9 Dowództwo Operacyjne RSZ poinformowało o ponownym starcie samolotów wojskowych w związku z kolejnym rosyjskim nalotem na Ukrainę. Naziemne systemy obrony powietrznej osiągnęły stan gotowości. Działania te mają charakter prewencyjny - podano.

Wcześniej Dowództwo Operacyjne RSZ poinformowało o naruszeniu polskiej przestrzeni powietrznej podczas nocnych zmasowanych ataków Rosji na Ukrainę i możliwym upadku obiektu w okolicy miejscowości Chmielek w powiecie biłgorajskim. Premier przekazał rano na X, że obecnie nie ma zagrożenia z powietrza. „Na miejscu działają odpowiednie służby” - podkreślił. Wojskowe lotnictwo przez dużą część nocy pozostawało w powietrzu w regionie granicy z Ukrainą; rano samoloty powróciły do baz.
CZYTAJ DALEJ

Papua-Nowa Gwinea: zamordowano katolickiego księdza, 40 osób aresztowano po starciach

2026-11-20 11:27

[ TEMATY ]

śmierć

Papua Nowa Gwinea

ksiądz katolicki

Vatican Media

61-letni ks. Francis Paska, proboszcz parafii św. Józefa Robotnika w Malagunan, w prowincji Nowa Brytania Wschodnia w Papui-Nowej Gwinei, zmarł 10 listopada w wyniku ran postrzałowych. Jego śmierć wywołała gwałtowne starcia między grupami młodzieży, w następstwie których policja aresztowała 40 osób.

Jak poinformowała 19 listopada agencja Fides, powołując się na komunikat archidiecezji Rabaul, wstępne ustalenia wskazują, że za atakiem stał gang przestępczy działający w regionie. Dokładne okoliczności zdarzenia i motywy sprawców są jednak nadal badane. Ciężko ranny kapłan został przewieziony w stanie krytycznym do szpitala w Vunapope, gdzie zmarł.
CZYTAJ DALEJ

Jak wybrać terapeutę, gdy wiara jest dla mnie ważna?

2026-11-20 20:57

[ TEMATY ]

Diana Paulińska

psycholog

pexels.com

„Boję się, że terapeuta uzna moją wiarę za problem”. „Nie chcę, żeby ktoś mnie przekonywał, że Kościół mnie skrzywdził”. „A co, jeśli każe mi zrobić coś wbrew sumieniu?”. Takie obawy słyszę bardzo często od osób wierzących, które od dawna wiedzą, że potrzebują pomocy, ale odkładają pierwszy telefon. Dobra wiadomość jest taka, że można znaleźć specjalistę, który będzie i kompetentny, i pełen szacunku dla tego, co dla Ciebie najważniejsze.

Dla osoby wierzącej relacja z Bogiem nie jest jednym z wielu tematów. To fundament, z którego patrzy się na małżeństwo, rodzicielstwo, cierpienie, przebaczenie czy ważne decyzje. Jeśli w gabinecie ten obszar trzeba przemilczać albo bronić go przed terapeutą, trudno mówić o prawdziwym bezpieczeństwie i otwartości.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję