"Przyrzekamy (...) żyć pełnią człowieczeństwa i pełnią Ewangelii
z pełną świadomością, że ziemia, z której wyrastamy, jest miejscem
naszego zbawienia, jest zadaniem" - te słowa przysięgi wypowiedzieli
uczestnicy pielgrzymki akademickiej na Jasną Górę. Z naszej uczelni,
już po raz drugi, pielgrzymowała grupa studentów i kadry w osobach
prof. dr. hab. Łukasza Węsierskiego i wicekanclerza Janusza Różyckiego.
Opiekę duszpasterską nad grupą sprawował ks. Marek Żur.
Metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak powitał przybyłych
pielgrzymów. Owacjami na stojąco przyjęto wykład inauguracyjny wygłoszony
przez o. prof. Jacka Salija pt. Kim jesteśmy - pytanie o tożsamość.
Dominikanin o. Jan Góra zaprosił pielgrzymów na pola lednickie
na imieniny Papieża. Wszyscy uczestnicy podpisali się pod życzeniami
dla Ojca Świętego, które zostały umieszczone na 200-metrowej beli
jedwabiu.
Po wykładzie pielgrzymi (w uroczystych strojach władze i
kadra poszczególnych uczelni) przeszli w procesji na Jasną Górę.
Po Apelu Jasnogórskim abp Damian Zimoń celebrował uroczystą Mszę
św. Homilię wygłosił duszpasterz młodzieży bp Henryk Tomasik. W trakcie
Mszy św. pielgrzymi przy zapalonych świecach złożyli przyrzeczenie: "
ślubujemy każdego roku przychodzić z pielgrzymką na Jasną Górę po
nowe siły, po coraz głębszą świadomość zadań i odpowiedzialności,
byśmy stawali się ludźmi wypróbowanego sumienia".
Ogromnym zainteresowaniem cieszyły się wykłady przewidziane
na późne godziny wieczorne. Wykład prof. Wiktora Zina na temat: Chrystus
obecny w kulturze zapełnił aulę papieską, która mieści 700 osób.
Tym bardziej było przyjemnie pielgrzymom Wyższej Szkoły Zarządzania
i Administracji wysłuchać prelekcji profesora, gdyż przywoływał jako
przykłady elementy pejzaży zamojskich.
Uroczysta Msza św. o godz. 8.00 celebrowana przez bp. Henryka
Tomasika zakończyła 66. Pielgrzymkę Akademicką na Jasną Górę.
"Wrócimy tu za rok!" - obiecywali już w czasie powrotnej
drogi zadowoleni ze spotkania nasi studenci.
Opowiadając się w obronie dzieci nienarodzonych wypełniacie nakaz Pana, aby służyć Mu w najmniejszych spośród naszych braci i sióstr – wskazał Leon XIV w przesłaniu do uczestników dorocznego Marszu dla Życia, zorganizowanego w stolicy Stanów Zjednoczonych.
Temat tegorocznego Marszu dla Życia w USA brzmi: „Życie jest darem”. Ojciec Święty przesłał serdeczne pozdrowienia uczestnikom wydarzenia, odbywającego się w Waszyngtonie.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Narodziła się dla Nieba. 9. rocznica śmierci Sługi Bożej Heleny Kmieć
2026-01-23 14:45
Materiał nadesłany przez Fundację im. Heleny Kmieć /mfs
Fundacja im. Heleny Kmieć
24 stycznia 2026 roku w Libiążu, rodzinnej miejscowości Sługi Bożej Heleny Kmieć, odbędą się obchody 9. rocznicy jej śmierci.
W parafii św. Barbary – tam, gdzie „rodziło się serce Heleny”, uczennicy–misjonarki, która z kościelnej i szkolnej ławki wyruszyła aż na krańce świata – wierni spotkają się na wspólnej modlitwie i wdzięcznej pamięci o młodej wolontariuszce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.