W homilii bp Mazur podkreślając, że pożegnania nie należą do łatwych i radosnych doświadczeń człowieka, zachęcał do zadumy nad przemijaniem, sensem życia i śmierci. Tłumaczył, że „śmierć, której człowiek wierzący doświadcza jako członek mistycznego Ciała, otwiera drogę prowadzącą do Domu Ojca i stanowi początek nowego życia, którym jest sam Jezus”.

„Abp Wojciech ujął nas swoją delikatnością i taktem, gorliwością i pełną entuzjazmu posługą biskupią. Za ten wielki wkład w Kościół ełcki jesteśmy mu wdzięczni” – mówił pasterz diecezji ełckiej.

Jak zauważył bp Mazur, na drodze kapłańskiej i biskupiej oraz w życiu duchowym abp. Wojciecha Ziemby było obecne Miłosierdzie Boże, czemu dał wyraz formułując swoje zawołanie biskupie: „Dzisiaj patrząc na życie i działalność śp. Abpa Wojciecha z wiarą możemy powiedzieć, że żył dla Pana Ewangelią błogosławieństw, umierał dla Pana wypowiadając często słowa: „Jezu ufam Tobie”. On był człowiekiem, kapłanem, biskupem zanurzonym w Bogu bogatym w miłosierdzie, bo takie też wybrał sobie zawołanie biskupie: „Bóg bogaty w miłosierdzie” i był zafascynowany jako biblista Ewangelią, Słowem Bożym. On kochał Kościół, który był dla niego domem i szkołą komunii”– stwierdził biskup ełcki i podkreślił, że „jest to niezwykłe wezwanie – nieść Boże Miłosierdzie ludziom trwającym przy Bogu i Kościele, ale także poszukiwać tych, którzy się od Boga odwracają, a wręcz lekceważą Go i odnoszą się ze wzgardą. Cieszymy się, że przez lata swojej posługi w Ełku zapoczątkował głoszenie tego orędzia, a ja z radością je podjąłem. On nam to zostawił jakby w testamencie”.

Bp Mazur zwrócił uwagę na wielką odwagę, kreatywność, ogromne zaufanie Bogu i Matce Najświętszej oraz ogromny wkład śp. abp. Ziemby w tworzenie i prowadzenie diecezji ełckiej. Abp Wojciech Ziemba był inicjatorem I Synodu Diecezji Ełckiej. Największym wydarzeniem w diecezji ełckiej w czasie posługi biskupiej abp Ziemby było przygotowanie wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II 8 czerwca 1999 roku.

„On żył diecezją ełcką, był mocno emocjonalnie z nią związany, bo przecież wiele rzeczy inicjował a to wszystko pozostaje w pamięci. Miał dar jednania ludzi a w działaniu był dynamiczny i otwarty na nowe rzeczy. Jak niektórzy wspominają często mawiał: "Wielebny, ręce opadają”. I tym też mobilizował do działania” – wspominał bp Mazur.

Podziel się cytatem

Wspominając abp Wojciecha Ziembę , pasterz diecezji ełckiej mówił: „Nasze drogi krzyżowały się kiedy to spotykaliśmy się w Seminarium „Hosianum” czy w Pieniężnie już w latach osiemdziesiątych. Dobrze zapamiętałem go jako biskupa pomocniczego, kiedy przyjeżdżał do Pieniężna na różne spotkania czy po prostu, by pobyć. Zawsze skupiony i często udawał się do kościoła seminaryjnego, by trwać na modlitwie. (…) Ksiądz Arcybiskup Wojciech był zawsze czuły na potrzeby Kościoła na Wschodzie. Tej solidarności i życzliwości doświadczałem w czasie mojej pracy na Wschodzie, na Syberii. (…) Na terenie diecezji ełckiej zostawił ślady i ja jako trzeci biskup diecezjalny staram się kontynuować to wspaniałe dziedzictwo, co zainicjowali poprzednicy a szczególnie pierwszy biskup ełcki, bp Wojciech”.

W diecezji ełckiej w poniedziałek 26 kwietnia w konkatedrze pw. św. Aleksandra w Suwałkach oraz we wtorek 27 kwietnia, w Konkatedrze pw. NMP Matki Kościoła w Gołdapi, zostaną odprawione Msze św. żałobne.

W krypcie katedry ełckiej zostanie umieszczona tablica: „Pro memoria”, jako pierwszego biskupa ełckiego.

__________________________

Arcybiskup Wojciech Ziemba urodził się 15 października 1941 r. w Wampierzowie, w parafii Wadowice Górne, w diecezji tarnowskiej. W 1960 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Hosianum w Olsztynie. Sam powiedział o swoich rodzinnych stronach: „Nigdy nie straciłem kontaktu z tą ziemią (…). Zresztą, kto tu się wychował, pośród tych nadwiślańskich krajobrazów, polskich wierzb, ten tak łatwo nie wyalienuje się”.

Święcenia kapłańskie przyjął w dniu 18 czerwca 1967 r. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafii św. Katarzyny w Kętrzynie a następnie w olsztyńskiej parafii św. Jakuba. W latach 1970-74 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1980-81). Po studiach wykładał przedmioty biblijne w Warmińskim Seminarium Duchownym „Hosianum” w Olsztynie, gdzie jednocześnie pełnił kolejno funkcje prefekta, wicerektora (1981-82) a następnie rektora Seminarium (1982-1986).

Został mianowany biskupem pomocniczym diecezji warmińskiej 23 czerwca 1982 r.

Po reorganizacji diecezji i prowincji kościelnych w Polsce 25 marca 1992 r. został mianowany pierwszym biskupem ełckim.

W uroczystość Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia 16 listopada 2000 r. otrzymał nominację Ojca Świętego Jana Pawła II na arcybiskupa metropolitę białostockiego. 30 maja 2006 r. został mianowany przez papieża Benedykta XVI arcybiskupem metropolitą warmińskim. 15 października 2016 r. Ojciec Święty Franciszek przyjął jego rezygnację z posługi arcybiskupa metropolity warmińskiego z powodu ukończenia 75. roku życia i rozpoczęcia czasu kanonicznej emerytury.

Zmarł 21 kwietnia w Olsztynie w 80. roku życia. Ciało zmarłego Arcybiskupa zostanie złożone w krypcie Arcybiskupów Warmińskich w bazylice katedralnej św. Jakuba Apostoła w Olsztynie.