Reklama

„Wstań! Słuchaj! wyrusz w drogę!”

Niedziela Ogólnopolska 25/2004

Jan Paweł II z przedstawicielami Gwardii Szwajcarskiej

Jan Paweł II z przedstawicielami Gwardii Szwajcarskiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja generalna, 9 czerwca 2004 r.

1. Zachowuję w sercu różne obrazy z krótkiego, lecz intensywnego pobytu, jaki mi Boża Opatrzność pozwoliła na nowo przeżyć w Szwajcarii w ubiegłą sobotę i niedzielę.
Pragnę ponowić wyrazy mojej wdzięczności dla Współbraci Biskupów oraz dla Władz cywilnych, przede wszystkim zaś dla Prezydenta Konfederacji Szwajcarskiej za zgotowane mi przyjęcie i za całą pracę przygotowawczą. Dziękuję także Radzie Federalnej za decyzję podniesienia rangi przedstawicielstwa dyplomatycznego Szwajcarii przy Stolicy Apostolskiej.
Wyrazy gorącego podziękowania kieruję również do Sióstr Miłości od Krzyża Świętego, które gościły mnie w swojej rezydencji w Viktoriaheim. Dziękuję wszystkim, którzy troszczyli się o różne aspekty tej podróży apostolskiej.

Reklama

2. Głównym motywem mojej pielgrzymki apostolskiej do tego umiłowanego narodu było spotkanie z młodymi katolikami Szwajcarii, którzy w ubiegłą sobotę mieli swój pierwszy zlot narodowy. Dziękuję Panu, iż dał mi możliwość przeżyć razem z nimi chwilę wielkiego entuzjazmu duchowego oraz zaproponować nowym pokoleniom Szwajcarów przesłanie, które chciałbym rozciągnąć na wszystkich młodych Europy i świata.
To przesłanie, które tak bardzo leży mi na sercu, streszcza się w trzech słowach: Wstań! Słuchaj! Wyrusz w drogę!.To sam Chrystus, zmartwychwstały i żywy, powtarza każdemu chłopcu i każdej dziewczynie naszych czasów te słowa. To On zaprasza młodych trzeciego tysiąclecia, aby „wstali”, tzn. nadali pełny sens własnej egzystencji. Chciałem być echem tego wezwania, przekonany, że tylko Chrystus, Odkupiciel człowieka, może pomóc młodym „powstać” z negatywnych doświadczeń i sposobów myślenia, aby wzrastali aż do pełnego wymiaru osobowości ludzkiej, duchowej i moralnej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

3. W niedzielny poranek, w uroczystość Trójcy Przenajświętszej, miałem możliwość koncelebrować Eucharystię z biskupami i licznymi kapłanami, którzy przybyli ze wszystkich zakątków Szwajcarii. Uroczysta celebra miała miejsce na błoniach Allmend, rozległej równinie przed Pałacem BEA Bern Expo. Bogu Trójjedynemu zanieśliśmy jednym głosem uwielbienie i podziękowanie za piękno stworzenia, którym bogata jest Szwajcaria, ale jeszcze bardziej za jedność w Miłości, której On jest źródłem.
W świetle tej podstawowej tajemnicy wiary chrześcijańskiej ponowiłem apel o jedność wszystkich chrześcijan, zapraszając przede wszystkim katolików do przeżywania jej między sobą, i uczynienia Kościoła „domem i szkołą komunii” (Novo millennio ineunte, 43). Duch Święty, który tworzy jedność, popycha również do misji, aby prawda o Bogu i o człowieku, objawiona w Chrystusie, była świadczona i głoszona wszystkim. Każdy człowiek bowiem nosi w sobie ślad Boga Trójjedynego i jedynie w Nim znajduje pokój.

4. Przed wyjazdem z Berna spotkałem się z członkami Stowarzyszenia Byłych Gwardzistów Szwajcarskich. Była to opatrznościowa okazja, aby podziękować za cenną służbę, jaką Korpus Gwardii Szwajcarskiej pełni wobec Stolicy Apostolskiej od pięciu już prawie wieków. Ileż tysięcy młodych ludzi, pochodzących z rodzin i parafii szwajcarskich, ofiarowało swoją szczególną służbę Następcy Piotra na przestrzeni tych wieków! Młodzieńcy, jak wszyscy inni, pełni życia oraz ideałów, mogli zamanifestować w ten sposób swoją szczerą miłość do Chrystusa i do Kościoła. Oby młodzi ze Szwajcarii i całego świata mogli odkryć cudowną jedność między wiarą a życiem oraz przygotować się do podjęcia z entuzjazmem misji, do której Bóg ich wzywa!
Maryja, Matka Najświętsza, której z serca dziękuję za zrealizowanie tej 103. podróży apostolskiej, niech uprosi dla wszystkich ten wielki i cenny dar, jakim jest tajemnica prawdziwej radości.

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Odrzucenie nie zamyka historii

2026-02-13 09:44

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Vatican Media

Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
CZYTAJ DALEJ

Zaufanie nie pozostaje uczuciem; ono formuje wybory, styl mowy, relacje

2026-02-13 09:39

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
CZYTAJ DALEJ

Bp Varden: nie banalizujmy liturgii, ona prowadzi do Boga

2026-03-06 16:13

[ TEMATY ]

liturgia

Bp Erik Varden

Krzysztof Bronk/@Vatican Media

Bp Erik Varden podczas sprawowania Najświętszej Ofiary

Bp Erik Varden podczas sprawowania Najświętszej Ofiary

Jeśli pozwolimy liturgii do nas przemawiać, a nie uczynimy jej czymś banalnym i nudnym, to poprowadzi nas ona do tajemnicy Boga – uważa bp Erik Varden. Jego zdaniem liturgia to najlepszy sposób na dobre przeżywanie Wielkiego Postu. Stanowi też ona najważniejszy, choć nie jedyny środek ewangelizacji. Zawsze tak było – przypomina bp Varden, który sam jest konwertytą.

Norweski biskup i były opat trapistów podkreśla, że liturgia jest niezwykłym środkiem pedagogicznym. Poprzez swoje znaki, teksty, działania, obecność i nieobecność, skupia naszą uwagę i wyostrza naszą świadomość. „Jeśli pozwolimy liturgii do nas przemawiać i będziemy w niej uczestniczyć, zostaniemy przyciągnięci do tajemnicy. Jeśli pozwolimy liturgii przemawiać do nas i nie uczynimy jej czymś banalnym i nudnym, objawi się nam tajemnica Wielkiego Postu i będziemy gotowi na Wielkanoc” – zapewnia bp Varden w wywiadzie dla portalu Ecclesia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję