Na podmiejskiej łące pomiędzy zielskami trzy schodki z betonu samotne, donikąd - pozostałość z domu czy początek domu, który wznosić zaczął murarz pomylony tak właśnie od końca? A może dom stoi, zupełnie skończony, ale niewidoczny, przezroczysty cały, a na łące tylko trzy stopnie zostały zrobione tak po to, by wiedzieć, gdzie wejście jest do tego domu... Więc sprawdźmy:
stopień pierwszy,
stopień drugi,
stopień trzeci...
Tak cicho, tak lekko, tak jasno, błękitnie, ten zapach ozonu... Co tam się tak świeci? Czy lampa? Nie, słońce. I Ktoś woła: wchodźcie! Jest dom wielki! Czeka! Dom pełen miłości - czeka, by ugościć!
Miarą rozwoju narodu jest również to, jak potrafi przyjmować wszystkie osoby z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami - powiedział Leon XIV, pozdrawiając pracowników i podopiecznych Pequeño Cottolengo Don Orione de Claypole - ośrodka opiekuńczego dla osób z niepełnosprawnością. Papież zachęcił młodych, by włączali się w wielką historię miłości.
Zanim Papież zwrócił się do zebranych, wysłuchał świadectw dwóch dorosłych osób z niepełnosprawnościami.
– Polska powstała 108 lat temu z czuwania, ale i z Bożej łaski. Tak samo tylko może ostać się i ocaleć dzisiaj - z naszego czuwania – mówił abp Marek Jędraszewski podczas Mszy św. w intencji Ojczyzny oraz ofiar tragicznych wydarzeń w Krakowie i ich rodzin, sprawowanej 8 listopada w kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie.
Podziel się cytatem
Zaznaczył, że XIX wiek i początek XX stulecia były czasem oczekiwania na odrodzenie Ojczyzny. Czuwanie to przyjmowało zarówno formę walki narodowowyzwoleńczej, jak i duchowej troski o naród. Przywołał objawienia Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 roku, podczas których Maryja wzywała do modlitwy różańcowej, pokuty, nawrócenia i zachowania trzeźwości. – Było takie wezwanie do czuwania, mające charakter bardzo, bardzo głęboko duchowy. Ale jak patrzymy na to, co się działo w różnych częściach zaborów, to zdajemy sobie sprawę, że całe to czuwanie nie przychodziło łatwo – zauważył.
Tragiczna śmierć przekreśla nadzieję na zbawienie? Jak Kościół powinien mówić o samobójstwie, Bożym Miłosierdziu i odpowiedzialności człowieka? O tym, gdzie szukać nadziei po stracie bliskiej osoby, jak poradzić sobie z poczuciem winy, opowiada ks. dr hab. Witold Ostafiński, prof. UPJPII.
Natalia Janowiec: Śmierć bliskiej osoby w wyniku samobójstwa lub nagłego zdarzenia pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi. Co w takiej sytuacji może stać się źródłem nadziei dla pogrążonej w żałobie rodziny?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
