Sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej jest obok Łagiewnik najważniejszym ośrodkiem pątniczym w archidiecezji krakowskiej i jednym z głównych miejsc pielgrzymkowych w Polsce. Zespół architektoniczny Kalwarii tworzą: bazylika Matki Bożej Anielskiej z cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej, klasztor Ojców Bernardynów oraz 40 kaplic położonych między Górą Lanckorońską (Góra Oliwna) a górą Żarek (Golgota). Jako jedyne sanktuarium w Polsce Kalwaria została w 1999 r. wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
W 1602 r. wojewoda krakowski Mikołaj Zebrzydowski ufundował tu pierwszą na ziemiach polskich kalwarię, na wzór kalwarii jerozolimskiej. W latach 1600-02 powstała kaplica Ukrzyżowania, a w 1603 r. - kaplica Grobu Chrystusa. Wraz z fundacją kalwarii sprowadzono tu, w celu właściwej opieki duszpasterskiej, ojców bernardynów. Pierwsi pielgrzymi przybyli już w 1608 r. Po śmierci fundatora jego dzieło kontynuowali: syn Jan oraz wnuk Michał. W 1641 r. zakonnicy otrzymali od właściciela sąsiedniej Kopytówki Stanisława Paszkowskiego obraz Matki Bożej. Uchodził on za cudowny, bowiem 3 maja 1641 r., jeszcze w mieszkaniu Paszkowskiego, widziano na nim łzy płynące z oczu Matki Bożej. Po umieszczeniu w bazylice kult cudownego obrazu rozwijał się bardzo szybko. W połowie XVIII wieku odpust Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znacznie przewyższał już odpust wielkotygodniowy. Rozkwit sanktuarium nastąpił zwłaszcza w 2. poł. XIX wieku, kiedy to utrudnione było pielgrzymowanie do Częstochowy i Kalwaria Zebrzydowska stała się centralnym sanktuarium maryjnym dla mieszkańców wszystkich trzech zaborów. Przybywały też pielgrzymki ze Słowacji, Moraw i Śląska. Koronacja cudownego obrazu Matki Bożej w 1887 r. zgromadziła 230 tys. wiernych i była wielką manifestacją religijną i narodową. Obecnie sanktuarium odwiedza rocznie od kilkuset tysięcy do 1 mln pielgrzymów. Najwięcej podczas głównych odpustów: wielkotygodniowego, któremu towarzyszą unikatowe w skali Europy misteria Męki Pańskiej, oraz odpustu Wniebowzięcia Matki Bożej z tradycyjnymi od wieków procesjami Pogrzebu i Triumfu Maryi.
Kalwaria Zebrzydowska to także umiłowane sanktuarium Ojca Świętego Jana Pawła II, w którym bywał już od najmłodszych lat. Jako papież był w Kalwarii dwukrotnie: w 1979 r., wtedy nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej, i podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny, w 2002 r.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Nasza radość i nasza wielkość nie opierają się na przemijających iluzjach sukcesu i sławy, ale na świadomości, że jesteśmy kochani i chciani przez naszego Ojca, który jest w niebie - powiedział Papież w rozważaniu przed niedzielną modlitwą Anioł Pański.
Ojciec Święty, nawiązując do niedzielnej Ewangelii, wskazał, że Jan Chrzciciel jest „człowiekiem bardzo kochanym przez tłumy, do tego stopnia, że budzi strach wśród władz Jerozolimy”. Nie uległ on jednak pokusie sukcesu i popularności. „Wobec Jezusa uznaje swoją małość i ustępuje miejsca Jego wielkości - dodał Leon XIV. - Wie, że został posłany, aby przygotować drogę Panu, kiedy zaś Pan przychodzi, z radością i pokorą uznaje Jego obecność i schodzi ze sceny”.
Jan Paweł II w Dolomitach z towarzyszami górskich wypraw: żandarm Egildo Biocca, ks. Stanisław Dziwisz i Angelo Gugel
Przez cały pontyfikat Jana Pawła II był „cieniem” Papieża - stał tuż obok niego, zawsze do dyspozycji, gdy zachodziła taka potrzeba. To Włoch z regionu Veneto Angelo Gugel. Na niezliczonej ilości zdjęć przy Ojcu Świętym widzimy tego dystyngowanego, elegancko ubranego mężczyznę, który pełnił funkcję papieskiego „aiutante di camera”, czyli kamerdynera, adiutanta.
Gugel towarzyszył Papieżowi podczas różnorodnych uroczystości i audiencji, w podróżach apostolskich ale także w chwilach odpoczynku zarówno w papieskim apartamencie jak i na wakacjach w Castel Gandolfo i w górach. Do historii przeszło jego zdjęcie na białym papieskim jeepie, gdy 13 maja 1981 r. podtrzymuje upadającego po zamachu Jana Pawła II.
- Ufamy, że ten dialog się dzieje w Panu Bogu. A jeśli się dzieje w Bogu, to na pewno sprawia, że jesteśmy sobie nawzajem coraz bliżsi – mówił kard. Grzegorz Ryś podczas archidiecezjalnych obchodów XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce.
Archidiecezjalne obchody XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce rozpoczęło nabożeństwo w kaplicy św. Doroty przy kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie. Uczestników – wśród nich m.in. metropolitę krakowskiego oraz przewodniczącą Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie, Helenę Jakubowicz – powitał o. Marek Krzysztof Donaj OSA. – Trzeba siebie poznać, żeby zrozumieć. Ponieważ jesteśmy społecznością, która nie musi się różnić i dzielić, ale może szukać wspólnej myśli i modlitwy. I po to jesteśmy tutaj, żebyśmy uszanowali siebie nawzajem – mówił proboszcz parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
