Reklama

Niedziela Wrocławska

Wizja i zaangażowanie

Uroczystą Mszą św. w Kościele Uniwersyteckim duszpasterstwa zainaugurowały nowy rok akademicki.

Magdalena Lewandowska

Studenci z duszpasterstw akademickich Wrocławia wspólnie modlili się na początku nowego roku.

Studenci z duszpasterstw akademickich Wrocławia wspólnie modlili się na początku nowego roku.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Eucharystii przewodniczył bp Maciej Małyga, a razem z nim modlili się duszpasterze akademiccy z Wrocławia, studenci i pracownicy naukowi. W homilii hierarcha mówił młodym o wizji i zaangażowaniu. – Ewangelia mówi nam, że za Jezusem idą uczniowie i uczennice. I to z ich perspektywy chcemy popatrzeć na naszego Pana i na samych siebie. Dwa słowa klucze do tych rozważań to wizja i zaangażowanie. Wizja życia, w której miłość jest na pierwszym miejscu i zaangażowanie w jej spełnienie. Bo cóż z wizjonerów, którzy nic ze swoją wizją nie robią? – pytał bp Maciej.

Przypomniał przypowieść o dobrym Samarytaninie: – To był człowiek, który zobaczył, wzruszył się głęboko i potem się zaangażował. Pokazuje wizję życia, w której miłość stoi na pierwszym miejscu, w której jest też zaangażowanie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Biskup mówił także o wizycie Jezusa u Marty, Marii i Łazarza. – Marta potrzebuje Marii, Maria potrzebuje Marty. Maria, która siedzi i słucha jest obrazem wizji naszego życia, którą każdy z nas powinien mieć. Ona rodzi się ze słuchania Słowa Bożego. Wiara, która ogarnia wszystko to, co robimy. Ale Maria potrzebuje Marty, czyli ta wizja potrzebuje zaangażowania – wyjaśniał. I dodawał: – To jest wezwanie dla nas. Warto na początku roku akademickiego zadać sobie pytanie, czy ja mam wizję samego siebie? Człowieczeństwo, miłość, studia, praca, powołanie, modlitwa, hobby, wartości, zasady, narzędzia – wszystko ma stworzyć część wizji i rozumienia siebie, świata. Ale potrzebne jest także zaangażowanie, jak u Samarytanina i u Marty.

– Bardzo siebie nawzajem potrzebujemy, bo nasze indywidualne wizje często są ułomne. Gdy słuchamy słowa Bożego widzimy jeszcze więcej. Stąd waga Kościoła i duszpasterstwa akademickiego, które tworzy wspólnotę. Tam wizja może wzrastać, rozwijać się, być ratowana z niedoskonałości. Duszpasterstwa są miejscem zaangażowania, gdzie wizja nie pozostanie tylko monologiem dysputanta, lecz będzie czymś prawdziwym i żywym. Będzie zaangażowaniem – podsumował bp Małyga.

Podczas ogłoszeń studenci zostali zaproszeni do aktywnego zaangażowania się w życie duszpasterstw akademickich. Z prośbą o pomoc wolontariacką zwrócili się do nich także członkowie Fundacji L’Arch Polska, której fundamentem jest opieka nad osobami niepełnosprawnymi.

O tygodniu św. Edyty Stein, jaki od 10 października będzie miał miejsce we Wrocławiu, opowiedział Marek Mutor, dyrektor Centrum Historii Zajezdnia. Zaprosił studentów na Rembrance and Future Forum, a w ramach niego szczególnie na warsztaty prowadzone przez Helenę Respondek pt. "Umacnianie wewnętrznej spójności na podstawie antropologii Edyty Stein". Odbędą się one 11 października o godzinie 12.30 w Centrum Historii Zajezdnia przy ul. Grabiszyńskiej 184.

2022-10-06 18:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ks. prałat Henryk Jagodziński nuncjuszem apostolskim w Ghanie

[ TEMATY ]

nominacja

dyplomacja

diecezja kielecka

kolegium.opoka.org

Ks. prałat dr Henryk Jagodziński – prezbiter diecezji kieleckiej, pochodzący z parafii w Małogoszczu, został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka, nuncjuszem apostolskim w Ghanie i arcybiskupem tytularnym Limosano. Komunikat Stolicy Apostolskiej ogłoszono 3 maja 2020 r.

Ks. Henryk Mieczysław Jagodziński urodził się 1 stycznia 1969 roku w Małogoszczu k. Kielc. Święcenia prezbiteratu przyjął 3 czerwca 1995 roku z rąk bp. Kazimierza Ryczana. Po dwuletniej pracy jako wikariusz w Busku – Zdroju, od 1997 r. przebywał w Rzymie, gdzie studiował prawo kanoniczne na uniwersytecie Santa Croce, zakończone doktoratem oraz w Szkole Dyplomacji Watykańskiej. Jest doktorem prawa kanonicznego.
CZYTAJ DALEJ

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo – czytamy w Ewangelii

2025-12-31 15:53

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo – czytamy w Ewangelii. Jan Apostoł jest jedynym, który rozpoczyna swoją Ewangelię nie tekstem historycznym, ale jakimś rodzajem poezji czy wręcz śpiewu.

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.
CZYTAJ DALEJ

Słowo i dotyk Jezusa tworzą drogę powrotu do Boga i do ludzi

2026-01-02 10:25

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję