Bóg sprawił, że prace renowacyjne przy zabytkowym XVII-wiecznym
ołtarzu głównym w kościele farnym w Przeworsku zostały podjęte w
jak najbardziej odpowiednim czasie. Ołtarz ten należy do największych
i najcenniejszych zabytków sztuki snycerstwa barokowego na Podkarpaciu.
Przedsięwzięcie to jest jednym z ważniejszych zadań konserwatorskich
w województwie podkarpackim.
Bazylika pw. Ducha Świętego w Przeworsku to kościół zbudowany
w latach 1430-73 przez Zakon Kanoników Grobu Pańskiego w Jerozolimie.
Rok 1693 jest początkiem fundacji lub uposażenia ołtarza głównego.
Praktycznie budowa nastawy ołtarzowej zbliżonej wielkości trwała
w przeszłości kilka, a nawet kilkanaście lat. W środkowej strefie
nastawy ołtarza głównego jednym z najbardziej wartościowych elementów
wyposażenia Fary przeworskiej jest rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego,
z lat 1530-1540. Obecną formę ołtarz główny uzyskał w 1756 roku.
W tymże roku odnowiono ołtarz po raz pierwszy i najprawdopodobniej
wtedy przemalowano srebrzoną strukturę na czarno. W roku 1933 i 1967
przeprowadzono następne konserwacje ołtarza, polegające na dwukrotnym
przemalowaniu struktury farbami olejnymi w kolorze ciemnej zieleni.
W trakcie wspomnianych konserwacji ołtarza dokonano szereg napraw
i wymiany konstrukcji ołtarza, jak i samego drewnianego odwrocia
struktury.
Obecna konserwacja ołtarza głównego polega na przywróceniu
ołtarzowi jego pierwotnych cech oddziaływania plastyczno-estetycznego
przez odsłonięcie pierwotnych srebrzeń. Wykonano drewniane rusztowanie
pomiędzy absydą prezbiterium, a tylną częścią ołtarza, umożliwiającego
swobodny dostęp do odwrocia struktury ołtarza na całej wysokości
i szerokości. Rusztowanie to ma trwały charakter i służy do wykonania
konserwacji odwrocia oraz na przyszłość do przeprowadzania okresowych
kontroli stanu zachowania ołtarza głównego.
Bazylika to miejsce, gdzie przychodzimy, gdy ciężar krzyża
nas przygniata i upadamy. Bazylika to miejsce, gdzie przychodzimy
w najradośniejszych chwilach życia.
Bóg zapłać Księże Prałacie za Twój trud. Dzięki niemu
zostanie dzieło Twojego i naszego życia dla potomnych.
Założyła klasztor klarysek, nazywany czeskim Asyżem.
św. Agnieszka z Pragi, ksieni ur. ok. 1205 r. zm. 2 lub 6 marca 1282 r.
Urodziła się w Pradze jako córka króla Czech – Przemysława Ottokara I. Gdy miała 3 lata, postanowiono wydać ją za mąż za jednego z synów Henryka Brodatego, dlatego w 1216 r. przyjechała na polski dwór. Przebywała głównie w Trzebnicy. Po powrocie do swojej ojczyzny dowiedziała się od przybyłych do Pragi braci mniejszych o duchowych przeżyciach Klary z Asyżu i gorąco zapragnęła iść za jej przykładem, praktykując franciszkańskie ubóstwo.
Kolejny rok z rzędu w katedrze w Sydney miał miejsce rekordowy obrzęd wtajemniczenia dorosłych. Aż 338 katechumenów przygotowuje się do przyjęcia chrztu podczas Wigilii Paschalnej, a kolejnych 119 kandydatów do przyjęcia do pełnej komunii z Kościołem katolickim. Abp Anthony Fisher określił tę wysoką liczbę jako „głęboki znak” wzrostu i żywotności Kościoła w Sydney oraz „dowód, że Duch Święty jest żywy i aktywny”.
Procent nawróceń w 6-milionowym Sydney, będącym największym miastem Australii i Oceanii, jest wyższy niż w innych diecezjach w wielkich miastach na świecie. Według miejscowego arcybiskupa jest to wyraz przemieniającego świadectwa wiary dawanego w parafiach i wspólnotach ewangelizacyjnych. „Ich wierne i niestrudzone wysiłki w ewangelizacji są inspiracją dla nas wszystkich” - podkreślił hierarcha.
Badacze potwierdzili autentyczność dzieła Rembrandta z 1633 rok, które przedstawia wizję Zachariasza w Świątyni
Od 4 marca będzie można oglądać w Amsterdamie nieznane dotąd dzieło Rembrandta van Rijn. Rijksmuseum w Amsterdamie poinformowało 2 marca, że autentyczność obrazu potwierdzili badacze. Pochodzące z 1633 roku dzieło przedstawia wizję Zachariasza w Świątyni: ukazany w prawym górnym rogu obrazu otoczony światłem Archanioł Gabriel oznajmia Zachariaszowi, że jego żona, pomimo zaawansowanego wieku, urodzi syna - Jana Chrzciciela.
Według muzeum, dzieło idealnie wpisuje się w twórczość 27-letniego wówczas artysty (1606-1669): w 1633 roku namalował Daniela i Cyrusa przed babilońskim bożkiem Belem, w 1631 roku Pieśń pochwalną Symeona, a w 1630 roku Jeremiasza lamentującego nad zniszczeniem Jerozolimy. Z informacji muzeum wynika, że obraz został usunięty z dorobku Rembrandta w 1960 roku. Następnie zniknął z widoku publicznego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
