Nawiązując do 30. rocznicy Sierpnia’80, pragniemy przypomnieć, że Ci, którzy żądali wolnych związków zawodowych i wywalczyli naszą wolność, na równi troszczyli się o godne życie polskich rodzin. Pamięć porozumień 1980 r. nie może pomijać stawianych wówczas i aktualnych także dzisiaj postulatów rodzinnych. Zapewnienia, że pamiętamy o przesłaniu Sierpnia’80, są niewiarygodne, jeśli zapominamy o tak mocno wówczas stawianych postulatach poprawy życia polskich rodzin, tym bardziej że sprawy te ciągle pozostają niezałatwione!
Wśród 21 postulatów spisanych w Stoczni Gdańskiej znajdują się takie, które wprost dotyczą poprawienia warunków życia rodzin. To one dobitnie świadczą, jak wielkie było zainteresowanie strajkujących tymi sprawami. Postulat 17. mówi o zapewnieniu odpowiedniej liczby miejsc w żłobkach i przedszkolach, a postulat 18. - o wprowadzeniu płatnych trzyletnich urlopów macierzyńskich. Postulat 19. dotyczy skrócenia czasu oczekiwania na mieszkanie. Wiele innych postulatów także dotyka życia rodzin, np. zapewnienia minimum wartościowej żywności. Obecnie mamy do czynienia z wieloma przejawami kryzysu rodziny w Polsce, o czym świadczy regres demograficzny, ogromna liczba rozpadów związków małżeńskich, duża skala ubóstwa polskich rodzin i wiele innych.
Tymczasem znaczenie polityki rodzinnej jest w Polsce marginalizowane. Nakłady na rodzinę stawiają Polskę na końcu krajów Unii Europejskiej i OECD. Brakuje programu polityki rodzinnej. Rocznie z systemu świadczeń rodzinnych wypada ponad 400 tys. dzieci. Duży ich procent, szczególnie wychowujących się w rodzinach wielodzietnych, żyje poniżej granicy ubóstwa.
Pamięć i szacunek wobec powszechnie wyrażonych oczekiwań w wielkim społecznym zrywie Sierpnia 1980 powinna uzewnętrzniać się również prowadzeniem przez państwo autentycznej polityki rodzinnej oraz działaniami na rzecz wzmocnienia polskich rodzin. Nie może być wiarygodna pamięć o przesłaniu Sierpnia’80 bez jego realizacji także w sferze dotyczącej rodziny.