Dlaczego ewangelikalni chrześcijanie tak mocno angażują się w finansową pomoc dla Izraela? Powody znaleźli w Biblii, szczególnie w Starym Testamencie. Należy zaznaczyć, że jest to pomoc niemała. Tylko w ciągu ostatnich 12 miesięcy ewangelikalni chrześcijanie z USA przekazali do Izraela ponad 100 mln dolarów. Pieniądze pochodziły od 350 tys. indywidualnych darczyńców. Średnio każdy przekazał 77 dolarów. Sprawą zajęła się CNN.
Ostatnio ewangelikalni chrześcijanie z USA oraz ich żydowscy partnerzy skupieni w organizacji Braterstwo Chrześcijańsko-Żydowskie objeżdżali miasta w Izraelu, organizując konferencje dla mediów, aby za ich pośrednictwem poinformować opinię publiczną o skali pomocy, jaka płynie od indywidualnych darczyńców z USA. Organizacja prowadzi projekty w 160 izraelskich miejscowościach.
Według rabbiego Yechiela Ecksteina, ewangelikalni chrześcijanie znajdują motywację w Biblii, a szczególnie w Księdze Rodzaju, gdzie Pan Bóg obiecał Abrahamowi, że kto będzie błogosławić Izrael, sam będzie przez Boga błogosławiony, a kto go będzie przeklinał, przez Boga zostanie przeklęty. To jednak nie wszystko. Chrześcijanie zza oceanu w powstaniu państwa izraelskiego w 1948 r. widzą również wypełnienie biblijnego proroctwa. Także trzy główne aktywności Braterstwa Chrześcijańsko-Żydowskiego mają biblijne uzasadnienie. Biblia mówi, że rozproszeni Żydzi wrócą do Izraela na skrzydłach orła, stąd organizacja czarteruje samoloty dla żydowskich imigrantów chcących osiedlić się w Izraelu. W innym miejscu Pismo Święte mówi, że głodni zostaną nakarmieni, a nadzy przyodziani, stąd program pomocy dla ubogich Żydów, szczególnie z byłego ZSRR, gdzie opieką otoczono 100 tys. ludzi. Organizacja odwołuje się również do biblijnego „strażnika Izraela” i buduje schrony, szczególnie w miejscowościach graniczących z Libanem i Strefą Gazy.
Około 5 tys. osób będzie uczestniczyć 22 sierpnia w „Dniu Uwielbienia i Chwały” organizowanym przez Fundację Rozpal Wiarę w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie. Dwunastogodzinne spotkanie będzie obejmować modlitwę uwielbienia, Eucharystię, świadectwa, głoszenie słowa Bożego oraz możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania.
Organizatorzy podkreślają, że wybór Świątyni Opatrzności Bożej nie jest przypadkowy. „Chcemy, aby właśnie tutaj - w miejscu, które samo w sobie jest świadectwem pamięci o Bożej Opatrzności - przez dwanaście godzin nieustannie wybrzmiewała modlitwa uwielbienia” - zaznaczają.
Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
„Nauczmy się nie zamykać w naszych przekonaniach i religijnych pewnościach, aby pozostać otwartymi na autentyczną relację z Chrystusem” - zachęcił Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, jaką odmówił z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
