Emerytowany biskup pomocniczy Archidiecezji Krakowskiej przewodniczył sumie odpustowej ku czci Matki Bożej Kalwaryjskiej.

    Biskup rozpoczął homilię od przywołania słów św. Jana Pawła II, które Święty Papież wypowiedział w czasie swojej ostatniej pielgrzymki do Polski: „Ile razy doświadczałem tego, że Matka Bożego Syna zwraca swe miłosierne oczy ku troskom człowieka strapionego i wyprasza łaskę takiego rozwiązania trudnych spraw, że w swej niemocy zdumiewa się on potęgą i mądrością Bożej Opatrzności”.

    - Dajmy się prowadzić, jak mówił niestrudzony Pielgrzym Kalwaryjski, dajmy się prowadzić po Kalwaryjskich Dróżkach wiodących śladami męki Chrystusa i szlakiem współcierpienia i chwały Maryi. Z pełną ufnością i nadzieją zbliżmy się do krzyża i wejdźmy do centrum tajemnicy miłości, by tu odnaleźć siebie – powiedział biskup Jan.

    W dalszych słowach zwrócił uwagę, że Jezus dał Maryję za matkę w chwili nie obojętnej, ale w szczególnym momencie konania na krzyżu. Jeżeli traktujemy poważnie sprawy Zbawienia, musimy wziąć Matkę do siebie. Biskup zachęcał do całkowitego zaufania Maryi i powierzenia się Jej wstawiennictwu.

    - Oczy Matki potrafią rozświetlić każdą ciemność, rozpalając wokoło nadzieję. Jej spojrzenie, jak wielokrotnie tego doświadczyliśmy, jest zwrócone w naszą stronę i słyszymy słowa: Dzieci moje, odwagi, ja jestem tutaj, wasza Matka – stwierdził.

    Przypomniał, że macierzyńskie spojrzenie Matki Bożej Kalwaryjskiej wzbudza zaufanie, uczy nas patrzeć na siebie, jako umiłowane dzieci w wierzącej, Bożej rodzinie i domaga się od nas miłości wzajemnej, niezależenie od zastrzeżeń jakie mamy wobec innych. - Jesteśmy tak znani sobie przez środki społecznego przekazu, a wokół nas jest tyle samotności, tym bardziej trzeba się garnąć do Matki – zachęcał kaznodzieja.

    Na zakończenie biskup odnowił akt zawierzenia Matce Bożej Kalwaryjskiej, jakiego dokonał św. Jan Paweł II 19 sierpnia 2002 roku w kalwaryjskim sanktuarium.