Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Codzienne pełnienie woli Bożej

Modlitwie Pana Jezusa w Getsemani poświęcił Ojciec Święty swą katechezę podczas audiencji ogólnej 1 lutego. Zaznaczył, że droga Pana Jezusa ku Górze Oliwnej pełna jest wyrażeń pozwalających odczuć Jego zbliżającą się śmierć i bliskie już rozproszenie się uczniów. Nawiązując do słów zapisanych w Ewangelii wg św. Marka: „Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie”(14, 33-34), Papież zauważył, że jest ona zakorzeniona w psalmie oraz doświadczeniach wielu wysłańców Bożych. Mówiąc zaś o doświadczeniu lęku i trwogi Syna Bożego, Benedykt XVI zaznaczył, iż streszcza się w nim cała trwoga człowieka w obliczu własnej śmierci, pewność jej nieuchronności i dostrzeżenie ciężaru zła dotykającego naszego życia.
Benedykt XVI podkreślił, że modlitwa na Górze Oliwnej pozwala nam na wyjątkowy wgląd w wewnętrzną tajemnicę Jezusa. Zachęcił wiernych, aby byli zdolni czuwać wraz z Jezusem na modlitwie, wypełniać wolę Bożą każdego dnia, nawet jeśli mówi ona o krzyżu, by żyć w coraz większej zażyłości z Panem, aby wnieść na tę „ziemię” nieco Bożego „nieba”.

Siewca wyszedł siać

Benedykt XVI naucza

Władza Boża nie jest siłą natury. Jest mocą miłości Boga, która stwarza wszechświat i wcielając się w Jednorodzonego Syna, zstępując do naszego człowieczeństwa, uzdrawia świat zepsuty przez grzech. Romano Guardini pisze: „Całe istnienie Jezusa jest przełożeniem mocy w pokorę (...) i władzy, która uniża się do postaci sługi”.
Podczas modlitwy „Anioł Pański”, 29 stycznia 2012 r.

Z serdecznym pozdrowieniem zwracam się do Polaków. W tym tygodniu, w święto Ofiarowania Pańskiego, obchodzimy Dzień Życia Konsekrowanego. Wdzięczni zakonnikom i zakonnicom za ich posługę modlitwy, działalność apostolską i charytatywną w Kościele, módlmy się o nowe powołania. Niech Duch Święty rozpala w wielu sercach pragnienie całkowitego oddania siebie Chrystusowi w ubóstwie, posłuszeństwie i czystości. Niech Bóg wam błogosławi.
Pozdrowienie Polaków, 29 stycznia 2012 r.

Dzień Życia Konsekrowanego

Wiarygodne świadectwo

Do aktywnego świadczenia wiary i łaski oraz do bycia wiarygodnymi świadkami dla Kościoła i dla współczesnego świata zachęcił Papież zakonników i zakonnice z okazji przypadającego 2 lutego Dnia Życia Konsekrowanego. Benedykt XVI spotkał się z nimi w Bazylice Watykańskiej podczas Nieszporów święta Ofiarowania Pańskiego.
Odnosząc się do uroczystości, Ojciec Święty podkreślił jej umiejscowienie w ramach historycznych i wskazał na wymiar dziękczynienia za „dar Światła, które zabłysło w ciemnościach i przeszkodziło w ich zwycięstwie: dar Chrystusa Pana, światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Izraela”. Zaznaczył, że w święcie tym obchodzimy tajemnicę konsekracji: konsekracji Chrystusa, konsekracji Maryi, konsekracji wszystkich tych, którzy podejmują naśladowanie Jezusa ze względu na umiłowanie Królestwa Bożego.
Papież odniósł się także do mającego się rozpocząć 11 października br. Roku Wiary. Powinien on przyczynić się do pogłębienia relacji zakonnic i zakonników z Bogiem. „Ta głęboka bliskość Pana, która powinna być elementem priorytetowym i charakterystycznym waszego życia, przywiedzie was do odnowionej z Nim więzi i będzie miała pozytywny wpływ na waszą szczególną obecność i formę apostolatu pośród Ludu Bożego, poprzez wkład waszych charyzmatów, w wierności Magisterium, abyście byli świadkami wiary i łaski, wiarygodnymi świadkami dla Kościoła i dla współczesnego świata” - stwierdził Benedykt XVI.

Izrael - Watykan

Za rok porozumienie?

Uzgodniono „dalsze kroki ku zawarciu” porozumienia w sprawach ekonomicznych i fiskalnych Kościoła katolickiego w Izraelu. Mówi o tym wspólny komunikat z sesji plenarnej Stałej Dwustronnej Komisji Roboczej między Stolicą Apostolską a Państwem Izrael, która odbyła się 26 stycznia br.
Sesja odbyła się w izraelskim ministerstwie spraw zagranicznych w Jerozolimie „w atmosferze otwartej, przyjaznej i konstruktywnej. Dokonano znacznych postępów w ważnych kwestiach”. Podaje się informację, że następną sesję plenarną komisji zaplanowano na 11 czerwca br. w Watykanie. 13-osobowej delegacji Stolicy Apostolskiej przewodniczył ks. prał. Ettore Balestrero, podsekretarz ds. relacji z państwami w watykańskim Sekretariacie Stanu, a 11-osobowej delegacji izraelskiej - wiceminister spraw zagranicznych Danny Ayalon. Obaj kierują negocjacjami już od kilku lat.
Osiągnięto porozumienie co do podatków miejskich, gruntowych i od działalności stowarzyszeń katolickich oraz w kwestii wywłaszczenia terenów. Trwające od 12 lat negocjacje watykańsko-izraelskie trzeba będzie jednak kontynuować, dopóki nie uzgodni się wszystkich spraw dotyczących statusu prawno-finansowego własności Kościoła w Ziemi Świętej.

Na blogach piszą

Chrześcijaństwo nie jest wiarą tzw. świętego spokoju, chrześcijanin to prawdziwy, mocny, odważny, ale także pełen pokoju i miłości wojownik, który każdego dnia wychodzi na „wojnę” (także ze sobą), aby podjąć trud rozszerzania nowego prawa - PRAWA MIŁOŚCI, które zapoczątkował Chrystus.
W żadnej innej religii nie ma takiego prawa, by kochać swoich nieprzyjaciół.
Miriam z Magdali

Człowiek świecki, żyjący w rodzinie, ma wobec niej podstawowe obowiązki. Musi poświęcać jej swój czas i energię. To dlatego znaczną część dnia poświęca na pracę zarobkową, a wiele chwil czasu wolnego od pracy poświęca na bycie razem z innymi członkami swojej rodziny. Troszczy się o to, bo jest to jego obowiązek. W tej dynamicznej z natury rzeczywistości nie jest łatwo wygospodarować czas na systematyczną modlitwę. Jest to oczywiście możliwe, ale wymaga znacznie więcej wysiłku niż podporządkowanie się rytmowi życia wcześniejszych epok. Brak systematyczności i wyodrębnionego czasu powoduje większe rozproszenia i mniejszy postęp duchowy. Co więcej, bez wypracowania w swoim życiu takiej systematyczności znacznie trudniej jest nauczyć się modlitwy nieustannej, polegającej na świadomości Bożej obecności.
Leszek71

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Kto stawia Chrystusa na pierwszym miejscu, ten nie zostaje zubożony

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Ten fragment należy do wielkiego wstępu Księgi Przysłów. Całość ma postać ojcowskiego pouczenia skierowanego do syna. Chodzi o wychowanie serca. Mądrość w Biblii nie zatrzymuje się na wiedzy. Prowadzi do życia prawego. Dotyka mowy, sądu, pracy, pieniędzy, przyjaźni oraz panowania nad sobą. Wersety 1-4 układają drogę ucznia przez serię poleceń. Trzeba przyjąć słowa, zachować przykazania, nakłonić serce ku roztropności, wołać o rozum, szukać jak srebra oraz jak ukrytego skarbu. Obraz wydobywania kruszcu uczy cierpliwości. Uczy też pokory. Prawda nie poddaje się człowiekowi od razu. Domaga się słuchania, pamięci oraz trudu. Już tu pojawia się ważna zasada duchowa. Kto szuka mądrości wytrwale, ten wchodzi w drogę bojaźni Pańskiej. Werset 5 odsłania cel tej drogi. Jest nim „bojaźń Pana” oraz „poznanie Boga”. Bojaźń nie oznacza lęku niewolnika. Oznacza cześć, posłuszeństwo oraz trzeźwe uznanie, że Bóg jest Panem życia. Takie usposobienie chroni przed pychą religijną. Człowiek nie używa już świętych rzeczy dla własnej przewagi. Uczy się przyjmować świat według miary Boga. Werset 6 przypomina, że mądrość pozostaje darem. Pan jej udziela. Z Jego ust wychodzą poznanie oraz rozum. Hebrajskie ḥokmāh wskazuje na mądrość życiową i moralną. Nie chodzi o zręczność ani o spryt. Chodzi o sztukę życia zgodnego z przymierzem. Dlatego Bóg strzeże prostolinijnych. Jest tarczą dla tych, którzy idą w uczciwości. W wersecie 7 występuje rzadkie słowo tušijjāh. Niesie myśl o mądrości skutecznej, która daje człowiekowi trwałość oraz wewnętrzną stałość. Końcowy werset prowadzi do rozeznania „sprawiedliwości, prawa oraz prawości”. To język życia wspólnego. Mądrość nie zamyka się w komnacie rozmyślania. Oświeca decyzje. Uczy, jak wydać słuszny sąd. Uczy, jak nie skrzywdzić słowem. Uczy, jak iść dobrą drogą pośród spraw zwyczajnych. Reguła św. Benedykta otwiera się podobnym wezwaniem: „Słuchaj, synu”. Kościół czyta więc ten fragment jako szkołę słuchania, które prowadzi do życia w pokoju.
CZYTAJ DALEJ

Brak informacji ws. zabójstwa bp. Osório Afonso. Episkopat apeluje do władz Mozambiku

2026-07-11 06:50

[ TEMATY ]

episkopat

Mozambik

zabójstwo

brak informacji

bp Osório Afonso

apeluje

Vatican Media

Bp Osório Citora Afonso

Bp Osório Citora Afonso

Konferencja Episkopatu Mozambiku wezwała wymiar sprawiedliwości tego kraju o przeprowadzenie rzetelnego śledztwa w sprawie zabójstwa biskupa mozambickiej diecezji Quelimane Osorio Afonso. Stracił on życie 6 czerwca podczas ataku na rezydencję biskupa uzbrojonych osób.

Przewodniczący Episkopatu Mozambiku abp Inácio Saúre wyraził nadzieję, że inspektorzy policji podejmą niezbędne działania, aby ująć sprawców morderstwa. Jednocześnie wyraził zdumienie faktem, ograniczonych informacji dotyczących śledztwa ze strony mozambickiego wymiaru sprawiedliwości.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję