Reklama

Jasna Góra

Zaniosą Twoją intencję na Jasną Górę

Wesprzyj bezdomnych pielgrzymów!

Fundacja Kapucyńska im. bł. Aniceta Koplińskiego razem z braćmi kapucynami już po raz kolejny organizują pielgrzymkę bezdomnych na Jasną Górę. Pielgrzymi będą nieść na swoich barkach nie tylko pielgrzymie plecaki, ale także spory ciężar historii swojego życia.

Bezdomni, wspierani przez wolontariuszy z Fundacji Kapucyńskiej, wyruszą z Warszawy 5 sierpnia br. W wędrówce ku Jasnej Górze wielu z nich widzi dla siebie szansę na odzyskanie normalnego życia – chce zawierzyć swoje życie Maryi, widząc w Niej tzw. ostatnią deskę ratunku.

Wydarzenie to jest o tyle niezwykłe, że grupa bezdomnych z Fundacji Kapucyńskiej będzie szła razem z kamiliańską grupą niepełnosprawnych. Podczas całej trasy bezdomni będą się opiekować niepełnosprawnymi, dając tym samym wielkie świadectwo człowieczeństwa i postaw chrześcijańskich. Sytuacja ta ma niemal terapeutyczne działanie – pozwoli bezdomnym poczuć się potrzebnymi innym, sprawi, że nie będą oni osamotnieni w swoim cierpieniu, co nie zdarza im się na co dzień.

Reklama

Jednak, aby ta pielgrzymka mogła się odbyć, Fundacja Kapucyńska potrzebuje pomocy dobrych ludzi. Potrzebne są konkretne rzeczy niezbędne ubogim i bezdomnym pątnikom, by mogli wyruszyć w drogę ku Jasnej Górze.

Zbiórka wymienionych niżej rzeczy potrwa do 31 lipca br. Można je przysyłać do Fundacji Kapucyńskiej (ul. Kapucyńska 4, 00-245 Warszawa), można je też przynosić tam osobiście codziennie w godz. od 8 do 20 (przerwa od 17.15 do 18.30). Prowadzona jest też zbiórka pieniędzy na: https://zrzutka.pl/re3987.

W zamian za otrzymaną pomoc bezdomni pielgrzymi obiecują modlitwę. W drodze codziennie będą się modlić w intencjach darczyńców – intencje modlitewne, które poniosą na Jasną Górę, można składać razem z darami rzeczowymi lub przesłać drogą e-mailową na adres: biuro@fundacja-kapucynska.org.

Reklama

Ubodzy pątnicy potrzebują rzeczy nowych lub używanych, ale w dobrym stanie:

• na nocleg: namioty szybkorozstawialne, śpiwory, karimaty, ręczniki kąpielowe, plecaki duże i średnie oraz kubki termiczne, latarki czołówki, baterie AAA;

• męskie ubrania: sandały i buty sportowe (rozm. 40-47), poncza przeciwdeszczowe, czapki z daszkiem, koszulki z krótkim rękawem (rozm. M-XXL), bluzy z kapturem, majtki, skarpety, letnie spodnie – krótkie i długie;

• kosmetyki: kremy z filtrem, kremy tłuste, lusterka, grzebienie, obcinaczki do paznokci, środki na komary.

Wszelkie dodatkowe informacje można uzyskać pod adresem e-mail: biuro@fundacja-kapucynska.org, lub telefonicznie – 797 907 148.

2019-07-16 11:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: łaźnia dla bezdomnych wielką pomocą w czasie pandemii

2020-05-09 09:59

[ TEMATY ]

bezdomni

Jonathan Stutz/fotolia.com

Małe dobro, ale czynione codziennie, potrafi zmienić świat. Na lepsze.

Minął ponad miesiąc od ponownego otwarcia łaźni dla osób bezdomnych prowadzonej przez krakowskie Dzieło Pomocy św. Ojca Pio, która z powodu pandemii musiała zawiesić działalność. - Żadne słowa nie są w stanie oddać wdzięczności i ciepłych słów, jakimi obdarzają nas osoby bez domu, które opuszczają przestrzeń łaźni - odświeżeni i czyści - opisuje br. Grzegorz Marszałkowski OFMCap, dyrektor instytucji.

Dwutygodniowa przerwa w działalności łaźni została spowodowana pandemią koronawirusa, a nagłe zamknięcie tej przestrzeni mocno odczuły osoby doświadczające bezdomności, które każdego dnia brały w tym miejscu kąpiel.

- Jednak dzięki hojności i sercom wielu osób, które odpowiedziały na nasz apel i wsparły zbiórkę na jej ponowne uruchomienie - we wtorek 31 marca łaźnia znów została otwarta, a osoby bez domu odzyskały miejsce, w którym mogą zadbać o higienę, co w dobie epidemii koronawirusa nabiera jeszcze większego znaczenia - mówi br. Marszałkowski.

Na skutek panującej pandemii konieczne było przeorganizowanie pracy łaźni oraz zakup niezbędnych środków ochrony osobistej - kombinezonów, okularów czy rękawic). Na chwilę obecną dla osób doświadczających bezdomności dostępne są dwie skrajne kabiny, co pozwala na zachowanie bezpiecznych odstępów oraz jedna kabina interwencyjna. W tym samym czasie kąpiel mogą wziąć trzy osoby. Na ten moment łaźnia jest otwarta dwa razy w tygodniu, co umożliwia przyjęcie łącznie 40 osób.

- W czasie jednej zmiany posługujący bracia kapucyni dbają o przestrzeganie zasad oraz są do dyspozycji osób biorących kąpiel w kabinach. W jednej z nich, nazywanych kabiną interwencyjną pracownik udziela pomocy osobom, które nie są w stanie samodzielnie się umyć lub niezbędna jest pomoc przy oczyszczaniu i opatrunku ran. Trzeci z braci pełni w tym czasie dyżur w garderobie, wydając państwu potrzebną odzież oraz bieliznę osobistą - tłumaczy br. Marszałkowski.

Po każdej kąpieli bracia dbają o dokładną dezynfekcję kabin, sprzętów oraz pomieszczenia. Raz w tygodniu cała przestrzeń jest również ozonowana. Z tygodnia na tydzień miejsca na kąpiel w łaźni bardzo szybko się zapełniają.

- Osoby, które na co dzień szukają w Dziele pomocy - z nieukrywaną radością i dużą wdzięcznością przyjęły informację o wznowieniu możliwości umycia się. Żadne słowa nie są w stanie oddać wdzięczności i ciepłych słów, jakimi obdarzają nas osoby bez domu, kiedy opuszczają przestrzeń łaźni - odświeżeni i czyści - podkreśla dyrektor Dzieła.

Tygodniowy koszt utrzymania łaźni, która pozwoli osobom bez domu zadbać o higienę i tym samym przetrwać epidemię koronawirusa, to około 2 tysiące złotych, bez kosztów administracyjnych. Składa się na to m.in. zakup czystej bielizny oraz środków higienicznych dla osób biorących kąpiel, a także innych środków zaopatrzeniowych. - Za wszelkie wsparcie z całego serca dziękujemy - wyraża wdzięczność br. Marszałkowski.

Szczegółowe informacje jak wesprzeć funkcjonowanie krakowskiego Dzieła Pomocy św. Ojca Pio dostępne są na stronie www.dzielopomocy.pl. Jedną z form jest przekazanie darowizny na konto organizacji: 74 1240 2294 1111 0010 1273 0039 lub dla darczyńców z zagranicy PL 46 1600 1013 1844 8878 7000 0001.

Dzieło Pomocy św. Ojca Pio powstało w 2004 r. Wspiera ono osoby potrzebujące poprzez prowadzenie łaźni, pralni i garderoby, a także jadłodajni i ambulatorium, organizowanie konsultacji socjalnych i zawodowych, prowadzenie poradni psychiatryczno-psychologicznej oraz tzw. mieszkań wspieranych, w których ludzie bez domu uczą się samodzielności.

CZYTAJ DALEJ

Rotmistrz Pilecki

Niedziela Ogólnopolska 9/2015, str. 16-17

[ TEMATY ]

Pilecki

ipn.gov.pl

Rotmistrz Witold Pilecki

Witold Pilecki – ochotnik do Auschwitz, utożsamiany jest także z oporem Polaków przed czerwonym zniewoleniem po II wojnie światowej.

Życiorys Witolda Pileckiego, dramatyczny, heroiczny, poruszył wielu Polaków. Marsze upamiętniające tę piękną postać odbywają się rokrocznie w całym kraju i poza jego granicami w maju – w rocznicę zamordowania rotmistrza w więzieniu mokotowskim z wyroku komunistycznego „sądu”. Polacy, przybliżając sobie osobę Pileckiego, mogą przyjrzeć się trudnym losom Polski w XX wieku.

Potomek patriotów

Przyszedł na świat 13 maja 1901 r. w Ołońcu w Karelii, należącej do Rosji. Rodzina, pochodząca z Nowogródczyzny, szlachecka – herbu Leliwa, była bardzo patriotyczna. Dziadek Witolda, Józef, został zesłany na Syberię za udział w powstaniu styczniowym, a rodzinie zabrano część majątku. Ojciec Witolda, Julian, zmuszony był podjąć pracę w administracji lasów w Ołońcu. Władze carskie celowo przydzielały Polakom posady w najodleglejszych zakątkach imperium. W 1910 r. zdecydowali z żoną Ludwiką, że przeniesie się ona z dziećmi do Wilna, by wzrastały na ojczystej ziemi. Witold – jak się okazało – wkroczył na drogę wytyczaną niegdyś przez swoich przodków powstańców. Nie sposób w krótkim artykule przedstawić wszystkich jego patriotycznych poczynań; odnotować trzeba jego udział w obronie Wilna przed Sowietami na przełomie 1918 i 1919 r. oraz w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r.

Kochał kawalerię i sztukę. Rozpoczął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Jednak obowiązek kazał mu zająć się odzyskanym, lecz podupadającym rodzinnym majątkiem Sukurcze nieopodal Lidy na Wileńszczyźnie i pomóc choremu ojcu. W 1931 r. ożenił się z nauczycielką Marią Ostrowską. Z tego małżeństwa narodziły się dzieci – pierworodny Andrzej oraz Zofia. Witold dał się poznać jako energiczny, dobry zarządca, szanujący pracowników, społecznik; w wolnych chwilach malował, pisał wiersze. Po odbyciu służby w 26. Pułku Ułanów Wielkopolskich tworzył formacje konnego przysposobienia wojskowego.

Wojna i konspiracja

W kampanii 1939 r. walczył w składzie szwadronu kawalerii 19. Dywizji Piechoty Armii „Prusy”, a po jej rozbiciu przez Niemców – w kawalerii 41. Dywizji Piechoty Rezerwy na przedmościu rumuńskim. W listopadzie 1939 r., po przedostaniu się do Warszawy, założył wraz z kilkoma innymi oficerami Tajną Armię Polską (w 1941 r. podporządkowała się Związkowi Walki Zbrojnej). W 1940 r. powstał plan, zgodnie z którym Pilecki, zgłaszając się na ochotnika, trafił do KL Auschwitz jako więzień. Miał tam stworzyć konspirację oraz sporządzić raport o zbrodniach niemieckich. Posługując się nazwiskiem Tomasz Serafiński, dał się schwytać 19 września 1940 r. w czasie łapanki na Żoliborzu.

W piekle Auschwitz

W KL Auschwitz otrzymał numer 4859. Był tam 947 dni. Zawsze podkreślał, że przeżyć pomogła mu wiara. Założył na terenie obozu Tajną Organizację Wojskową oraz Związek Organizacji Wojskowej. Udało mu się zjednoczyć konspirację obozową. Organizował m.in. żywność i lekarstwa dla współwięźniów. Konspiratorzy w obozie przemyślnymi metodami ratowali skazanych na śmierć. Pilecki jednocześnie prowadził przygotowania do powstania przeciwko Niemcom w obozie, stworzył nawet tajny magazyn broni. Po utworzeniu obozu Birkenau również tam on i jego współpracownicy zaczęli wciągać nowych ludzi w krąg konspiracji. Różnymi drogami przekazywał także pierwsze meldunki o ludobójstwie w Auschwitz do Komendy Głównej ZWZ-AK w Warszawie, przesyłane do przywódców mocarstw zachodnich. W 1943 r. Pilecki został ostrzeżony, że Niemcy wpadli na jego trop. Zdecydował się zbiec z obozu w nocy z 26 na 27 kwietnia. Pokłosiem jego misji był obszerny, szczegółowy raport złożony zwierzchnikom. Jego lektura porusza do głębi – świat Auschwitz przedstawiony na jego kartach to przestrzeń jakby nierzeczywista, z nocnego koszmaru. Mordercza praca, głód, biegunka, wszy, tyfus. Odbywa się obłąkańczy taniec śmierci. Zabija się często dla zabawy. Ta codzienna czynność staje się dla niemieckich katów polem jakiejś rywalizacji. Sposobów jest bez liku – pistolet, drąg, igła z trucizną, komora gazowa, krematorium. Pilecki domagał się przeprowadzenia akcji uwolnienia więźniów. Przełożeni ocenili, że Niemcy są za silni.

Znów pod bronią!

W Warszawie przydzielono go do Kedywu i grupy tworzącej antykomunistyczną organizację „NIE”. Posługiwał się nazwiskiem Roman Jezierski. W 1944 r. walczył w Powstaniu Warszawskim. Po jego klęsce był więźniem m.in. oflagu w Murnau. Tam doczekał wyzwolenia i końca wojny. W 1945 r. wyjechał do Włoch, gdzie stacjonował 2. Korpus Polski. Na rozkaz m.in. gen. Andersa w grudniu 1945 r. powrócił do kraju, by przekazywać oddziałom partyzanckim instrukcje władz emigracyjnych o konieczności zaprzestania walki. Sam uważał jednak, że należy walczyć nadal, stawiać opór zniewoleniu narodu.

Ofiara mordu

8 maja 1947 r. został aresztowany przez bezpiekę. Trafił do więzienia przy ul. Rakowieckiej. Mimo brutalnych tortur nie załamał się w śledztwie. 3 marca 1948 r. w Warszawie rozpoczął się proces tzw. grupy Witolda. Oskarżono Pileckiego m.in. o szpiegostwo na rzecz gen. Andersa i przygotowywanie zamachu na dygnitarzy komunistycznych. Proces miał charakter pokazowy, by zastraszyć przeciwników czerwonej władzy.

Pilecki został skazany na karę śmierci. Zbrodniczy wyrok – strzał w potylicę wykonał 25 maja 1948 r. Piotr Śmietański, zwany Katem z Mokotowa. Przed śmiercią Pilecki prosił żonę, by codziennie czytała córce fragmenty książki Tomasza à Kempis „O naśladowaniu Chrystusa”.

Ciała rotmistrza nie wydano rodzinie, zostało potajemnie zakopane „na Łączce”. Dopiero w 1990 r. nastąpiło sądowe „uniewinnienie” Pileckiego. W 2006 r. prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył go pośmiertnie Orderem Orła Białego w uznaniu zasług w służbie dla Polski. W 2008 r., w związku z 60. rocznicą śmierci rotmistrza, Senat RP podjął uchwałę, w której uczcił jego heroiczne czyny, stwierdzając m.in., że należy on do najodważniejszych ludzi na świecie i powinien stać się dla Europy i świata wzorem bohaterstwa oraz symbolem oporu przeciw systemom totalitarnym. Polska powinna się nim szczycić.

CZYTAJ DALEJ

Kuba Strzyczkowski nowym dyr. i red. naczelnym Programu Trzeciego Polskiego Radia

2020-05-25 14:46

www.polskieradio.pl

Pracujący od 1990 r. w Programie Trzecim Polskiego Radia dziennikarz i prowadzący audycje Kuba Strzyczkowski został w poniedziałek powołany na stanowisko dyrektora i redaktora naczelnego Programu Trzeciego Polskiego Radia. Na stanowisku tym zastąpił Tomasza Kowalczewskiego.

"W dniu 25 maja br. Tomasz Kowalczewski, dyrektor i redaktor naczelny Programu Trzeciego Polskiego Radia, zwrócił się do Zarządu Polskiego Radia S.A. z prośbą o przyjęcie jego rezygnacji z pełnionej funkcji. Zarząd przychylił się do tego wniosku" - poinformowała w poniedziałek PAP Monika Kuś z Biura Zarządu Polskiego Radia.

Jak wyjaśniła, "na stanowisko to z dniem 25 maja powołany został red. Jakub Strzyczkowski".

autor: Grzegorz Janikowski

gj/ krap/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję