Reklama

Rodzice to „władza”, która kocha

2019-10-16 12:31

Andrzej Tarwid
Edycja warszawska 42/2019, str. VI

Andrzej Tarwid

Mówiąc o prawach dziecka trzeba jednocześnie podkreślać rolę praw rodziców do wychowania. Robi to Samorządowa Karta Praw Rodziny oraz Konwencja Praw Dziecka, której postanowienia choć powszechnie przyjęte są, coraz częściej wypaczane

W listopadzie minie 30 lat od uchwalenia przez Organizację Narodów Zjednoczonych Konwencji Praw Dziecka. Żaden inny międzynarodowy dokument nie został ratyfikowany przez większą liczbę państw członkowskich ONZ. Jednak to, co teraz jest powszechne, wcale takie nie było kilkadziesiąt lat temu. Reprezentanci poszczególnych państw mieli na tyle różne stanowiska, że uzgodnienie wspólnego dokumentu wydawało się niemożliwe. Na szczęście stało się inaczej.

– Przy tworzeniu konwencji brał udział pewien sprytny Polak, który potrafił połączyć różne poglądy z całego świata – taką opinię usłyszał bioetyk dr hab. Błażej Kmieciak, kiedy brał udział w szkoleniu organizowanym przez Uniwersytet Harvarda.

Pogląd o decydującej roli naukowca z naszego kraju na kształt konwencji wygłosił dyrektor harvardzkiego Centrum Prawa Dziecka. Ale nawet on nie wiedział, przed jakim wyzwaniem stanął wybitny prawnik prof. Tadeusz Smyczyński w II połowie lat 80. XX wieku. Sam zainteresowany kulisy powstania dokumentu opisał w liście, jaki skierował do uczestników międzynarodowej konferencji, którą na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego zorganizowali Instytut Ordo Iuris i Wydział Studiów Nad Rodziną UKSW.

Reklama

Prawo i polityka

W latach 80. nasz kraj był w głębokiej defensywie na arenie międzynarodowej. Związane to było m.in. ze stanem wojennym. Po jego formalnym zakończeniu wcale nie było lepiej. Komuniści poszukujący sposobu wyjścia z impasu w relacjach międzypaństwowych wpadli na pomysł stworzenia i przyjęcia konwencji dotyczącej praw dzieci.

– Sprytnie kalkulowano, że napisanie konwencji to jest sprawa prosta, a korzyści propagandowe będą znaczne, bo kto nie kocha dzieci – przypomniał prof. Smyczyński.

Do pracy nie zabrano się jednak poważnie, tylko po linii partyjno-rządowej. W efekcie pierwszy projekt konwencji był w istocie przepisaną deklaracją o prawach dziecka, którą dla powabu nowości okraszono kilkoma nowymi artykułami. Na taki chwyt nie dałby się nabrać początkujący student prawa, a co dopiero specjaliści od prawa międzynarodowego.

Zamiast ofensywy państwu zaczęła więc grozić kompromitacja. Aby jej uniknąć decydenci zgłosili się do naukowców z Instytutu Prawa PAN. Jego pracownicy natychmiast podjęli pracę nad dokumentem. Przygotowany przez nich projekt zyskał akceptację szerokich kół eksperckich , a po 3 latach niemal bez poprawek przyjęto go w Genewie.

– Czy konwencja daje uniwersalne dyrektywy dla realizacji praw dziecka – to pytanie w liście postawił prof. Smyczyński, sam odpowiedział na nie z nutą goryczy. – Przy dobrej woli i umiejętnej wykładni trudności znalezienia optymalnego rozwiązania byłyby znacznie mniejsze. Niestety, wiele państw stosuje swoją politykę wprost lekceważąc przepisy konwencji – napisał.

Konwencja w rękach radykałów

Kolejni prelegenci występujący na UKSW podzielili pesymistyczną opinię prof. Smyczyńskiego. Okazuje się, że obecnie np. norweski rząd przywołuje konwencję do uzasadnienia odejścia od biologicznej roli rodziny. W sąsiedniej Szwecji dzieci z rodzin chrześcijańskich są oddawane w opiekę rodzinom wyznania muzułmańskiego, co łamie ich prawo do zachowania tożsamości. W innych państwach dokument służy do wspierania par jednopłciowych i ich prawa do adopcji dzieci.

W Polsce jedna z instytucji powoływała się na konwencję, gdy piętnowała brak powszechnej dostępności do aborcji dla nastolatek. Dowodzono również, że Okna życia prowadzone w diecezjach przez Caritas są sprzeczne z dobrem dziecka. A przecież dzięki „oknom” wiele dzieci żyje!

Jak to możliwe, że dochodzi do tak rażących przeinaczeń? Przecież z treści konwencji jasno wynika, że stoi ona po stronie ochrony praw dziecka, także dziecka poczętego, oraz podkreśla prawo rodziców do wychowania dzieci?

– Można powiedzieć, że dzisiaj to doktryna i orzecznictwo znajdują się na rozdrożu – stwierdził mec. Jerzy Kwaśniewski, prezes Ordo Iuris i wyjaśnił. – To od doktryny i orzecznictwa zależy czy konwencja utrzyma swój racjonalny kształt oddający szeroki konsensus niemal wszystkich narodów świata, czy też stanie się instrumentem inżynierii społecznej w rękach ideologicznych radykałów, którzy przez redefinicję podstawowych pojęć chcą realizować swoją agendę pozbawioną rzeczywistego poparcia społecznego.

Płukanie mózgów i ekonomia

Zdaniem wojewody lubelskiego i prof. KUL Przemysława Czarnka zafałszowywanie takich pojęć jak: wspólnota, rodzina, małżeństwo, rodzicielstwo, ma na celu stworzenie pustki pojęciowej. Wypłukanie z mózgów tradycyjnych treści, jest pierwszym krokiem do przekształcenia świadomości w młodym pokoleniu. – To prosta droga, aby ich zbałamucić. Aby pokazać młodzieży, że wszyscy są równi. A przecież tak nie jest, bo w przyrodzie nie ma rodziców jednopłciowych, tak jak nie ma suchego morza. Samo pojęcie rodziny pochodzi przecież od rodzenia, a osoby tej samej płci nie mogą nikogo urodzić. Małżeństwo jest więc związkiem kobiety i mężczyzny. I to oni jako rodzice mają trzy podstawowe funkcje do wykonania: prokreacyjną, opiekuńczą i wychowawczą – powiedział prof. Czarnek.

O tym, jak współcześni rodzice wywiązują się z funkcji wychowawczej na konferencji mówił ks. prof. Ladislav Csontos, jezuita i wykładowca Uniwersytetu w Trnawie. Przeprowadzone przez niego badania socjologiczne pokazują, że większość rodziców na Słowacji cierpi na brak czasu. A kiedy ten czas znajdują to przeznaczają go przede wszystkim na pomoc dzieciom w odrabianiu lekcji. Natomiast niemal całkowicie zapominają porozmawiać z młodymi o ich problemach.

W efekcie większość dzieci o swoich kłopotach życiowych dyskutuje ze znajomymi poznanymi w internecie. 11-latkowie na Słowacji spędzają średnio niemal dwie godziny dziennie z nosem w komputerze, tablecie bądź smartfonie. W Polsce jest podobnie. Najnowsze badania przeprowadzone w naszym kraju pokazują, że kiedy rodzice uważają, że ich dziecko siedzi przy komputerze 2 godz., to tak naprawdę są to 4 godz.

Długi czas korzystania z internetu, zwłaszcza spędzania go w mediach społecznościowych, powoduje, że to w świecie wirtualnym młodzi nawiązują relacje. Z relacjami w świecie rzeczywistym mają oni coraz większe problemy.

Według ks. prof. Csontosa to ekonomia powoduje, że rodzice zaniedbują swoją wychowawczą rolę wobec dzieci. – Paradygmat rodziny na Słowacji jest taki, że nie można żyć z jednej pensji – podkreślił jezuita.

Podobnie jest na Węgrzech. Tamtejsze małżeństwa deklarują, że chciałyby mieć 2-3 dzieci, lecz większość ma jedno. – Wpływa na to sytuacja na rynku pracy oraz styl życia lansowany w mediach – powiedziała Eniko Ujvari z „Ruchu trzech książąt i trzech księżniczek”. Jest to fundacja, która na Węgrzech organizuje Dzień Rodziny oraz konkurs „Bonus”, w którym wyróżniane są firmy przyjazne rodzinom.

– Żeby zmienić postawę społeczną potrzeba czasu. Tak jak zieloni mówią od lat o problemach planety, tak potrzeba czasu i współpracy w obrębie społeczeństwa, aby zmienić klimat wokół rodziny – stwierdziła Ujvari.

Samorząd dla rodziny

Dzisiaj należy więc stanąć w obronie Konwencji Prawa Dziecka, po to, aby była ona interpretowana zgodnie ze swoją treścią oraz z intencjami twórców tego dokumentu. Jest to zadanie dla władz centralnych. Polska niedawno dołączyła do grona 13 innych krajów, które sprzeciwiają się redefiniowaniu podstawowych pojęć praw człowieka.

Praw dzieci oraz prawa rodziców do ich wychowania trzeba także bronić na poziomie lokalnym. Zwłaszcza teraz, kiedy coraz lepiej widać, że przeciwnicy tradycyjnej rodziny i chrześcijańskich wartości poprzez różnego rodzaju fundacje wchodzą do szkół, gdzie pod pozorem tolerancji propagują ideologie wrogie życiu.

Zdaniem uczestników konferencji odpowiedzią na takie działania może być Samorządowa Karta Praw Rodziny. Powstała ona jako reakcja na przyjętą w marcu tego roku deklarację LGBT+ popartą przez radnych rządzących Warszawą.

Autorzy Karty – wśród których są m.in.: Instytut Ordo Iuris, Centrum Życia i Rodziny, Fundacji Mamy i Taty, Citizen Go, Konfederacji Kobiet RP, Instytutu Ona i On, Fundacji Dar Życia, Stowarzyszenia Rodzin Wielodzietnych „Szczęśliwy Dom” – we wstępie do tego dokumentu stwierdzają, że rodzina jest „fundamentem ładu społecznego i podstawową wspólnotą społeczną, która stanowi optymalne środowisko rozwoju człowieka”. Dlatego sprzeciwiają się „podważaniu na poziomie samorządowym gwarantowanych konstytucyjnie praw rodzin, w tym praw rodziców i dzieci, oraz ustrojowej pozycji małżeństwa”.

Przyjęcie Karty jest nie tylko deklaracją poparcia dla silnej rodziny, ale też zobowiązaniem dla wójtów, burmistrzów czy prezydentów miast do podjęcia konkretnych działań, których celem jest ochrona praw rodziców i dobra dziecka w szkole, a także uwzględnienie praw rodziny w polityce społecznej samorządu i tworzonym prawie. Karta zobowiązuje również władze lokalne do dostosowania usług społecznych do potrzeb rodziny oraz promocji dobrych praktyk dotyczących praw rodziny w biznesie.

Do tej pory Samorządową Kartę Praw Rodziny przyjęło 16 samorządów. Od aktywności nas wszystkich zależy, jakie samorządy do nich dołączą.

I ja prawie zabiłem swoje dziecko - raper Tau o aborcji

2019-11-04 08:30

DK / niedziela.pl

- Czemu wydałaś bezwzględny werdykt, tak bez procesu i świadków? Siedzę niewinnie w tej celi śmierci, ciemnej i zimnej czekając na katów - rapuje Tau wcielając się w swoim najnowszym utworze w rolę dziecka będącego w łonie matki. Piosenka "Dziecko Króla", w którym udziela się także Ola Maciejewska, wokalistka zespołu "niemaGOtu", jest utworem promującym film "Nieplanowane".

fb.com/tau.bozon

Jednak jak wyznaje sam raper na swoim profilu FB - nie zawsze był tak uświadomiony w kwestii świętości życia. - I ja prawie zabiłem swoje dziecko - wyznaje kielecki raper. Sprawdź dlaczego kilka lat temu Tau myślał w ten sposób oraz co zmieniło jego spojrzenie:

Utwór "Dziecko Króla" jest zarazem pierwszym singlem i zapowiedzią kolejnej płyty kieleckiego rapera, która również pod tym samym tytułem ukaże się już w 2020 r.

Jak czytamy na kanale Bozon Records:

Najnowszy album Tau, to męskie spojrzenie na rzeczywistość, w której przenikają się sfery sacrum i profanum. Autor dotyka tych tajemnych sfer wnikając w głąb swojego ducha, a następnie podejmuje próbę wydobycia z nich treści, które nadadzą życiu sens. Korzysta przy tym ze swojej bogatej życiowej mądrości. Jest przecież mężem i ojcem, a przede wszystkim człowiekiem nawróconym z ciemności do światła i doskonale rozumie drogę jaką należy przejść by odzyskać godność Dziecka Króla. Celem tych wszystkich działań jest również przywrócenie ludziom wierzącym świadomości iż nie są zwykłymi ludźmi lecz posiadają Królewską Godność. Czwarta płyta Tau pt. ,,Dziecko Króla’’ ukaże się nakładem Bozon Records już w 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Personalizm i medycyna

2019-11-19 07:00

Marta Matysek

Grzegorz Jacek Pelica
Na pierwszym planie ks. Piotr Goliszek

40. Ogólnopolskie Sympozjum Katechetyczne na KUL zdominowała po raz pierwszy tematyka zdrowia dzieci i młodzieży. Zaproszeni przedstawiciele świata medycznego dzielili się wnikliwą refleksją na tematy, z którymi na co dzień spotykają się w praktyce lekarskiej.

Tematy do rozważań wybierano w odpowiedzi na pewne znaki czasu. - Wielu katechetów i pedagogów zgłaszało problemy szkolne dotyczące sytuacji dzieci z różnymi zachowaniami i reakcjami - mówił ks. prof. Piotr Goliszek, organizator sympozjum. Były to m.in.: zaburzenia neurologiczne u dzieci w wieku szkolnym, choroby pasożytnicze, choroby genetyczne i wrodzone wady rozwojowe, alergie, cukrzyca, a także niesamobójcze uszkodzenia ciała dokonywane bez intencji samobójczej, który to problem jest szczególnym wyzwaniem dla opiekunów. Zainteresowani odbiorcy tych treści to w dużej mierze nauczyciele i katecheci. To oni, ucząc i wychowując, wiele godzin spędzają z młodymi podopiecznymi. To oni mają więc szansę i obowiązek odpowiednio szybko zareagować w sytuacji gdy zdrowie dziecka jest zagrożone wskutek wstrząsu, spadku cukru czy depresji. Czasem nauczycielom trudno jest zinterpretować zachowania uczniów związane z chorobą lub niepełnosprawnością.

Tytuł sympozjum „Medycyna personalizowana dla katechetów i nauczycieli” wskazuje na to, że tematy medyczne będące w kręgu zainteresowań prelegentów i audytorium zostały przekazane w świetle ideologii personalizmu. Personalizm nie jest jedynie teorią nie znajdującą zastosowania w praktyce. Oryginalność personalizmu polega na tym, że cała rzeczywistość widziana jest przez pryzmat osoby. - Personalizm myśli o człowieku integralnie, obejmuje jego duszę, ciało, wiarę, religijność, duchowość, osobowość, cały jego świat osoby i świat jego egzystencji.(...). Okazuje się, że medycyna i teologia mają wspólny przedmiot poszukiwań, a jest nim człowiek. Ingerencja medyczna nigdy nie jest wyłącznie działaniem o określonej technice, ale przyjmuje kształt relacji interpersonalnej. Innymi słowy, lekarz nigdy nie leczy choroby, a przed wszystkim chorego, pacjenta. Takie podejście nazywane jest medycyną personalistyczną. Prymat osoby ludzkiej i całościowa wizja człowieka koniecznie muszą być podstawą projektu medycyny personalizowanej. Każde badanie i ingerencja musi mieć na celu integralnie rozumiane dobro człowieka chorego - mówi ks. P. Goliszek.

W ramach konferencji uczestnicy sesji udali się na Mszę św., której przewodniczył bp prof. Józef Wróbel, przewodniczący Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych KEP. Ksiądz Biskup zauważył, że nieprzypadkowo na misjach, gdzie są ubogie tereny, wielu chorych i potrzebujących opieki, szybko powstają kościoły. Kościół często staje się ośrodkiem zapewniającym pomoc medyczną i duchową. Obrazuje to pewien symboliczny związek między tym co człowiekowi, istocie cielesno-duchowej, jest niezbędne: troska o ciało i ducha. Ewangelia niesie uzdrowienie i wyzwolenie człowieka w wymiarze duchowo-moralnym i integralnym, cielesnym. Pochyla się nad człowiekiem potrzebującym uzdrowienia w różnych sferach. Odwrót od Ewangelii sprowadza na człowieka ciemność, pogrąża go w upadku cielesnym, np. przez narkotyki, używki, mody szkodliwe dla zdrowia, o które człowiek winien dbać.

Zachwyt postawą podkreślającą godność człowieka i jego skomplikowaną naturę powinien prowadzić zawsze do podjęcia trudu patrzenia na świat okiem personalisty. Wypowiedzi sobotniego sympozjum to po mistrzowsku poprowadzona mega-katecheza, której zwieńczeniem jest wezwanie do troski o cielesność i duchowość człowieka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem