Reklama

Aspekty

Paradyż: Nowi diakoni oraz nowe posługi

W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny nasze seminarium duchowne przeżywało bardzo podniosłą uroczystość. Tego dnia bp Stefan Regmunt udzielił święceń diakonatu oraz kandydatury i posługi akolitatu klerykom naszego seminarium.

[ TEMATY ]

seminarium

Diakoni

Ks. Adrian Put

Nowi diakoni naszej diecezji

- Taki dzień jak ten, kiedy udzielane są święcenia i posługi posiada w kalendarzu seminaryjnym szczególne miejsce. To zapewne dlatego przełożeni seminaryjni wybierają na te obchody taki uroczysty dzień jak dzisiejszy czyli święto Matki Bożej – powiedział bp Stefan Regmunt. Właśnie w tak uroczysty dzień w kościele seminaryjnym święcenia diakonatu otrzymali kl. Łukasz Bajcar ze Szprotawy i kl. Jarosław Marszałek z Głogowa.

Kandydaturę do święceń diakonatu i prezbiteratu otrzymał kl. Konrad Jasiewicz z Kolska, zaś posługę akolitatu przyjęli alumni z IV roku: kl. Tomasz Dragańczuk z Lubska, kl. Paweł Marciniak z Lubiszyna oraz kl. Seweryn Szczotko ze Słońska.

Reklama

Na ten dzień do seminarium w Paradyżu przyjechała najbliższa rodzina, kapłani, bliscy i przyjaciele nowych diakonów oraz ustanowionych akolitów i kandydatów do święceń.

2019-12-09 09:14

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Ryś do przyszłych diakonów: nie myślcie o swoim życiu na skróty

Nie myślcie o swoim życiu na skróty. Na takie skróty, które są z pozoru pobożne, a tak naprawdę są wygodne. To nie jest żadna pobożność, tylko lenistwo, które chce mieć ładną buzię. Bierzesz pismo od biskupa i mówisz – wola Boża. Przepraszam bardzo, ja nie jestem Panem Bogiem. – podkreślił arcybiskup Grzegorz.

Na tydzień przed święceniami diakonatu alumni V roku Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi odbywają w Olszy k. Rogowa pięciodniowe rekolekcje zamknięte, którym w domu rekolekcyjnym wspólnoty Ognisko Miłości przewodniczy ks. dr Marcin Pietrzyk – ojciec duchowny WSD w Łodzi.

Ks. Paweł Kłys

W przedostatnim dniu rekolekcji przyszłych diakonów odwiedził metropolita łódzki, który celebrował dla nich Eucharystię i wygłosił Słowo Boże, w którym zauważył, że - najgorsza rzecz, która mogłaby się zdarzyć pojutrze, i potem przez całe życie - daj wam Boże kapłańskie - jest taka, że wszystko jest podejmowane za was i za was się dzieje. Wpadniecie w te kościelne młyny i one was przemielą, będziecie się mogli potem zwolnić z każdej odpowiedzialności i powiedzieć: nie moja wina, to biskup. Nie moja wina – to proboszcz, a w ogóle to wszystko popsuli w seminarium. Tego mi nie powiedzieli, do tego mnie nie przygotowali, i nie uformowali, a tu w ogóle mnie oszukali. Życie się często dzieje niezależnie od nas - przychodzi z takimi, czy innymi sytuacjami, wyzwaniami, nominacjami, ale nie może być tak, że ono ci się dzieje. Ty żyjesz, ty bierzesz je w ręce i jeśli jesteś wierzącym człowiekiem, to w ten sposób, że następnej nocy jesteś z Jezusem, który przy tobie stoi, i albo z Nim rozczytasz to, co cię czeka, albo biada tobie i ludziom, do których pójdziesz! Wtedy czyta się życie jako powołanie, a nie jako kataklizm, który się dzieje z konieczności, która mnie spotyka. – zauważył łódzki pasterz.

Wyjaśniając Słowo Boże kaznodzieja zaapelował - Nie myślcie o swoim życiu na skróty. Na takie skróty, które są z pozoru pobożne, a tak naprawdę są wygodne. To nie jest żadna pobożność, tylko lenistwo, które chce mieć ładną buzię. Bierzesz pismo od biskupa i mówisz – wola Boża. Przepraszam bardzo, ja nie jestem Panem Bogiem. Nie podpisałem dla was woli Bożej na sobotę. Ja wam podpisałem nominację na parafię. Wolę Bożą, to wy sobie odnajdźcie w spotkaniu z Jezusem mając to pismo w ręce. Na nic innego ja się z wami nie umawiam. Na posłuszeństwo – zgoda, ale ja się z wami nie umawiam na lenistwo, a na pewno się nie umawiam na to, że będę w życiu za was decydował! – wyjaśnił arcybiskup Grzegorz.

Ks. Paweł Kłys

Po liturgii i wspólnym obiedzie, łódzki pasterz rozmawiał z każdym z kleryków przyjmując od nich prośbę o udzielenie święceń w stopniu diakonatu.

Tegorocznych Święceń Diakonatu ośmiu klerykom Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi udzieli ksiądz arcybiskup Grzegorz Ryś – metropolita łódzki w najbliższą sobotę 23 maja br. o godz. 10:00 w łódzkiej bazylice archikatedralnej.

Zobacz także: abp. Ryś
Zobacz także: Diakoni o sobie
CZYTAJ DALEJ

Po co chodzić do kościoła, skoro Bóg jest wszędzie?

2020-07-08 08:40

Niedziela Ogólnopolska 28/2020, str. VII

[ TEMATY ]

teologia

teolog

Adobe Stock

Pytanie czytelnika:

Wierzę, że Bóg istnieje i jest wszędzie. Czy zatem muszę chodzić do kościoła, żeby Go spotkać i  z Nim rozmawiać?

Wierzymy, że Bóg stworzył świat, w którym żyjemy, i że jest wszędzie, że możemy Go spotkać na łonie przyrody, porozmawiać z Nim w domu. To wszystko prawda, jednak jedynie w świątyni Bóg daje nam się w sakramentach.

W naszych kościołach otrzymujemy pokarm Bożego słowa, gdyż tam jest ono najczęściej głoszone. Tylko we wspólnocie i w tajemnicy Kościoła, w praktykowaniu wiary, chodząc do kościoła, człowiek może otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie oraz zjednoczyć się z Chrystusem, przyjmując Jego Ciało w Komunii św. A to jest najpełniejsze zjednoczenie z Bogiem.

Św. Augustyn w swoich Wyznaniach zapisał słowa, którymi Bóg do niego przemówił: „Jam pokarm dorosłych, dorośnij, a będziesz mnie pożywał – i nie wchłoniesz mnie w siebie, jak się wchłania cielesny pokarm, lecz ty się we mnie przemienisz” ( Księga VII, 10). Oczywiście, żywą świątynią Boga jest każdy ochrzczony człowiek, jednak z kart Pisma Świętego wiemy, że Bóg zapragnął mieć dom, świątynię.

W 1. Księdze Kronik znajdujemy słowa Dawida skierowane do Salomona: „Synu mój, ja sam zamierzałem zbudować świątynię dla imienia Pana, Boga mego” (22, 7). To jednak Salomon, spełniając wolę Boga, zbuduje świątynię. Potwierdza to tekst biblijny: „On to zbuduje dom dla imienia mego” (1 Krn 22, 10). Już wcześniej Mojżesz zbudował Namiot Spotkania, który był miejscem modlitwy. W Księdze Wyjścia czytamy: „Mojżesz zaś wziął namiot i rozbił go za obozem, i nazwał go Namiotem Spotkania. A ktokolwiek chciał się zwrócić do Pana, szedł do Namiotu Spotkania, który był poza obozem” (33, 7).

Również sam Jezus w świątyni był ofiarowany Panu. Do świątyni jerozolimskiej pielgrzymował co roku z Rodzicami. W czasie swojej publicznej działalności w tej świątyni nauczał. Kiedy Rodzice odnaleźli Go w świątyni, wyjaśnił, że był tam w sprawach Ojca. świątynię nazwał domem Ojca. Gdy był w Nazarecie, w dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi (por. Łk 4, 16).

Bóg w Trójcy Świętej ma swój dom – kościół. Droga do kościoła to droga do Boga, która nadaje sens życiu człowieka.

Pytania do teologa prosimy przesyłać na adres: teolog@niedziela.pl .

CZYTAJ DALEJ

Takim go zapamiętam…

2020-07-11 22:24

Maria Fortuna- Sudor

W poniedziałek 6 lipca br., w wieku 69 lat, zmarł Zbigniew Kruk - Strzeboński, były działacz „Solidarności” (także struktur podziemnych), internowany w stanie wojennym, związany z Duszpasterstwem Ludzi Pracy – tzw. Kamieniołomem przy kościele św. Józefa w Podgórzu, odznaczony m.in. Krzyżem Wolności i Solidarności (2017), członek Stowarzyszenia Sieć Solidarności.

W stanie wojennym Zbigniew Strzeboński- Kruk został internowany – więziony w ZK w Załężu. Nawet tam protestował przeciwko złemu traktowaniu więźniów, brał udział w głodówkach, nie pozwolił sobie odebrać pamiątkowego krzyża, za co otrzymał dodatkową karę więzienia. Po wyjściu na wolność, 24 lipca 1982 r. pozostawał bez pracy. W końcu dzięki pomocy ks. K. Jancarza, został zatrudniony w Zakładzie Pszczelnictwa AR w Krakowie. W kolejnych latach był prześladowany, co przejawiało się m.in. zwalnianiem z pracy lub zmuszaniem do odejścia z niej. W latach 1982 – 1989 był współinicjatorem i współorganizatorem powstania grupy duszpasterstwa ludzi pracy przy parafii św. Józefa w Krakowie Podgórzu. Był to Zespół Apostolstwa Świeckich – tzw. Kamieniołom.

Pana Zbigniewa poznałam przy okazji pisania artykułu, w którym opowiedział on o wprowadzaniu stanu wojennego w Krakowie. W 2014 roku, przybliżając naszym czytelnikom postać Polaka- patrioty, napisałam m.in. : „Do grona osób, na los których tamten czas ( stan wojenny- przyp. red.) wpłynął w sposób szczególny, należy Zbigniew Kruk-Strzeboński. W latach 70. i na początku 80. asystent w Biurze Projektów Przemysłu Skórzanego Biproskór, gdzie zorganizował Komitet Założycielski „Solidarności”, a później pracownik MKZ Małopolska. Dziś człowiek schorowany, nadal jednak aktywny, zatroskany o los Polski, o jej teraźniejszość i przyszłość.”

I takim go zapamiętam. Otwartym na ludzi, szczerym, uważnie obserwującym otaczający świat. Gdy przy okazji spotkania zapytałam, czy po raz kolejny zdecydowałby się tak angażować w walkę z komunistyczną władzą PRL- u , gdyby znał, jakie będą losy tamtej Solidarności, zapewnił bez chwili namysłu: „No pewnie, że tak!” Wtedy też stwierdził: „…obserwuję świat, zmiany, które zachodzą, i jestem przekonany, że drugiej takiej „Solidarności” jak tej w latach 80. XX wieku, już nie będzie. Nie ta sytuacja, nie ten układ, nie tacy ludzie…”

Kilka lat później ktoś zapytał mnie, czy nie znam człowieka, którego warto by wytypować do konkretnej nagrody - nie pamiętam już dokładnie, o jaką nagrodę chodziło, ale uważałam, że pan Zbigniew jest idealnym kandydatem, więc opowiedziałam o nim, o jego roli w „Solidarności” i podałam numer telefonu do niego. Po pewnym czasie dowiedziałam się, że gdy usłyszał propozycję, najpierw był nią zaskoczony, a potem stwierdził, że on nie robił tego dla nagród czy uznania. I prosił, aby tak pozostało…

Śp. Zbigniew Kruk – Strzeboński zostanie pochowany na cmentarzu w Grębałowie. Pogrzeb odbędzie się w najbliższy poniedziałek 13 lipca 2020 r. (godz. 13.40).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję